X
تبلیغات
x

دوستان عزیز لطفا روزی یک بار بر روی آگهی های زیر کلیک کنید. درآمد حاصل از این تبلیغات به سازمان های خیریه محک و یا کمیته امداد اهدا می شود. شما هم سهیم باشید. اولین واریز ( اثبات حرف ما )



سلام به همه دوستان ** حتما نظرات خود را مطرح کنید تا وبلاگ به سمت بهتر شدن پیش برود


در خبرنامه وبلاگ ثبت نام کنید تا از مطالب جدید وبلاگ با خبر شوید ** با تشکر از همه دوستانی که با نظراتشان ما را همراهی میکنند



شیمی - شیمی ( متفرقه )

صفحه اصلي      جستجو در این وبلاگ      لیست نرم افزار ها      تبادل لینک اتوماتیک      تماس باما  


« زکات العلم نشرهُ » زکات علم نشر آن است. امام علی (ع )

Google


وبلاگ آگهی های استخدام شیمی و مهندسی شیمی راه اندازی شد.

www.4800-01.blogfa.com





 این پست ثابت است و به منظور دسترسی بهتر به مطالب وبلاگ قرار داده شده است و مطالب جدید قبل از این پست قرار میگیرد .

براي جستجوي مطلب مورد نظر خود از  جستجوگر وبلاگ  استفاده كنيد.

  دوستان علاقه مند می توانند مطالب خود در حوزه شیمی برگرفته از کتاب های شیمی , جزوه ها , مقالات و ... را از طریق  ايميل  ارسال کنند و در صورت تمایل با نام خودشان در وبلاگ قرار خواهد گرفت.

شیمی

آرشیو مطالب وبلاگ شیمی
قوانین اساسی ترمودینامیک
رابطه فشار بخار مایع و نقطه جوش
تیتراسیون اسید و باز
جدول تناوبی مندلیف
اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( MSDS ) - حلال ها
آموزش تقارن در شیمی
اكسايش – كاهش
سونوشيمی ( Sonochemistry )
پلي اتيلن ترفتالات ( PET )
انواع پیوند شیمیایی
اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( MSDS ) - اسیدها
رفركتومتری ( Refractometry ) _ ضریب شکست
طيف سنجی رزونانس مغناطيس هسته‌ ( NMR )
گاز کروماتوگرافی جرمی ( GC-Mass )
نرم افزار ISIS/Draw ( رسم ساختار ترکیبات شیمیایی )
استخراج مایع – جامد
پلیمرهای مقاوم حرارتی
تست شعله ( Flame Test )
نرم افزار ChemToolBox
آموزش کار با دستگاه گروماتوگرافی مایع ( HPLC )
واكنش درجه اول ( First-order Reaction )
آموزش نرم افزار Chem Office
نرم افزار Chem Office
واكنش درجه صفر ( Zero-order Reaction )
سينتيک شيميايي ( Chemical Kinetics )
كاتاليزور ( Catalyst )
اثر یان - تلر
دانسیته
رابطه نقطه جوش با فشار بخار ( آزمایش رامسی - یانگ )
کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا ( HPLC )
پتاسیم دی کرومات
یدومتری و یدیمتری
معادل صابوني شدن S.E
معادل خنثي شدن N.E
تیتراسیون
اسپكتروفتومتري جذب اتمي
برج تقطیر
ویسکوزیته
ویسکومتری
واکنش های جانشینی هسته دوستی
نرم افزار Chemistry 101
تعیین دمای نهان ذوب نفتالین
کلر
كتابهای آموزشی رشته شیمی دانشگاه پیام نور
صابون
گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی
آنتالپي و انتروپي
سنتز متیل سالیسیلات
سنتز اتیل استات

+ نوشته شده در شنبه 10 تیر1391ساعت 22:0 توسط غریبه



کتاب THE MERCK INDEX به صورت آنلاین


یکی از کتاب های بسیار مفید و کاربردی در علم شیمی کتاب معروف THE MERCK INDEX میباشد.

در این کتاب اطلاعات بسیار ارزشمندی در مورد ترکیبات شیمیایی ساخته شده و سنتز شده وجود دارد که برای شیمیدان ها و افرادی که با ترکیبات شیمیایی سر و کار دارند ، بسیار مفید است.

این کتاب ارزشمند به صورت آنلاین بر روی وبلاگ شیمی 4800 قرار داده شده است تا دوستان از آن استفاده کنند.


کتاب THE MERCK INDEX به صورت آنلاین


استفاده از این مطلب با لینک به این وبلاگ مجاز است.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

مثال :

اطلاعات مربوط به ترکیب بنزن

تمامی اطلاعات نظیر فرمول مولکولی ، جرم مولکولی ، ساختار ترکیب ، اسامی دیگر ترکیب ، اطلاعات مربوط به سنتز ترکیب ، مقالات و پتنت های سنتز و تهیه این ترکیب ، نقطه جوش ، نقطه ذوب ، دانسیته و ... را به شما خواهد داد.

Benzene
Title: Benzene
CAS Registry Number: 71-43-2
Additional Names: Benzol; cyclohexatriene
Molecular Formula: C6H6
Molecular Weight: 78.11
Percent Composition: C 92.26%, H 7.74%
Literature References: Natural component of petroleum, usually <1.0% by weight. Discovered by Faraday in compressed oil gas in 1825. Obtained in the coking of coal and in the production of illuminating gas from coal. Manuf by catalytic reforming and separation of aromatic compounds, thermal or catalytic dealkylation of toluene, toluene disproportionation; from pyrolysis gasoline. Purification by washing with water: GB 863711 (1961 to Schloven-Chemie and H. Koppers GmbH), C.A. 55, 16971f (1961). Lab prepn from aniline: Gattermann-Wieland, Praxis des Organischen Chemikers (de Gruyter, Berlin, 40th ed., 1961) p 247. Production of pure benzene: French, Ind. Chem. 39, 9-12 (1963). Manuf: Faith, Keyes & Clark's Industrial Chemicals, F. A. Lowenheim, M. K. Moran, Eds. (Wiley-Interscience, New York, 4th ed., 1975) pp 126-137. Physical properties: Thorne et al., Ind. Eng. Chem. Anal. Ed. 17, 481 (1945). Solubility studies: F. P. Schwarz, Anal. Chem. 52, 10 (1980). Toxicity data: Kimura et al., Toxicol. Appl. Pharmacol. 19, 699 (1971). Review: W. Fruscella in Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology vol. 4 (Wiley-Interscience, New York, 4th ed., 1992) pp 73-103. Reviews of toxicology: R. Snyder et al., Rev. Biochem. Toxicol. 3, 123-154 (1981); D. J. Paustenbach et al., Environ. Health Perspect. 101, Suppl. 6, 177-200 (1993); and human exposure: Toxicological Profile for Benzene (PB98-101157, 1997) 463 pp. Symposia on metabolism, toxicity and carcinogenesis: Environ. Health Perspect. 82, 3-310 (1989); ibid. 104, Suppl. 6, 1121-1441 (1996).
Properties: Clear, colorless, volatile, highly flammable liquid; characteristic odor. d415 0.8787. bp 80.1°. mp 5.5°. nD20 1.50108. Flash pt, closed cup: 12°F (-11°C). Soly in water at 23.5°C (w/w): 0.188%. Miscible with alcohol, chloroform, ether, carbon disulfide, carbon tetrachloride, glacial acetic acid, acetone, oils. Keep in well-closed containers in a cool place and away from fire. LD50 orally in young adult rats: 3.8 ml/kg (Kimura).
Melting point: mp 5.5°
Boiling point: bp 80.1°
Flash point: Flash pt, closed cup: 12°F (-11°C)
Index of refraction: nD20 1.50108
Density: d415 0.8787
Toxicity data: LD50 orally in young adult rats: 3.8 ml/kg (Kimura)
 
Derivative Type: Sodium deriv
Additional Names: Phenyl sodium
Molecular Formula: C6H5Na
Molecular Weight: 100.09
Percent Composition: C 72.00%, H 5.04%, Na 22.97%
Literature References: Prepn: Schlosser, Angew. Chem. 76, 267 (1964).
Properties: Solid mass, dec by water, acids, alkalies. Sol in liquid ammonia, tetrahydrofuran.
 
CAUTION: Potential symptoms of overexposure by inhalation or ingestion are dizziness, headache, vomiting, visual disturbances, staggering gait, hilarity, fatigue, anorexia, lassitude, CNS depression, loss of consciousness, respiratory arrest. Chronic exposure has been associated with bone marrow depression and leukemia. Direct contact may cause irritation of eyes, nose, respiratory system and skin; dermititis may develop due to defatting action. Aspiration into the lung may lead to chemical pneumonitis. See Patty's Industrial Hygiene and Toxicology vol. 2B, G. D. Clayton, F. E. Clayton, Eds. (Wiley-Interscience, New York, 4th ed., 1994) pp 1306-1326; NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards (DHHS/NIOSH 97-140, 1997) p 26. Benzene is listed as a known human carcinogen: Report on Carcinogens, Eleventh Edition (PB2005-104914, 2004) p III-26.
Use: Manuf of industrial chemicals such as polymers, detergents, pesticides pharmaceuticals, dyes, plastics, resins. Solvent for waxes, resins, oils, natural rubber, etc. Gasoline additive.
Therap-Cat-Vet: Has been used as a disinfectant


.




برچسب‌ها: کتاب THE MERCK INDEX به صورت آنلاین, کتاب THE MERCK INDEX, کتاب مرک, کتاب مرک ایندکس, کتاب مرک ایندکس به صورت آنلاین
+ نوشته شده در شنبه 6 آبان1391ساعت 19:30 توسط غریبه |



محلول سازی

محلول سازی یکی از ابتدایی ترین کارهای در ازمایشگاه است که لازمه هر کار ازمایشگاهی است به همین جهت در این جا روش های ساده ومختصری در مورد محلول سازی در ازمایشگاه برای شما جمع اوری کرده ام و امیدوارم که مورد استفاده قرار گیرد.

 

محلول سازی از محلول های غلیظ ازمایشگاه

معمولا در ازمایشگاه محلول ها به صورت غلیظ و با درصد خلوص مشخص و استانداردی وجود دارد و برای تهیه محلول های رقیق تر باید از ان ها استفاده کرد.

برای این کار از روابط رقیق سازی استفاده می کنیم :

در رابطه بالا نیاز است که نرمالیته یا مولاریته محلول غلیظ موجود در ازمایشگاه را تعیین کنیم. برای تعیین نرمالیته از فرمول زیر استفاده می کنیم :

 

 

 
نرمالیته محلول غلیظ را بدست اوردیم. در رابطه اول فقط حجم محلول غلیظ ( v2 ) مجهول است که محاسبه می شود و فقط کافی است این مقدار (v1)را از محلول غلیظ برداشته و به حجم مورد نظر ( v2 ) برسانیم.

برای تعیین نرمالیته و مولاریته محلول های ازمایشگاهی می توانید از جدول زیر استفاده کنید. که در این صورت فقط به رابطه اول نیاز خواهید داشت.

 

 مثال :


100cc محلول اسید سولفوریک 2N تهیه کنید ؟

اطلاعاتی نظیر دانسیته , درصد خلوص , جرم مولکولی و ... را می توانید از برچسب روی ظرف محلول بدست اورید.

مقدار 5.43cc از محلول غلیظ اسید سولفوریک برداشته و به حجم 100cc برسانید. ( در بالون ژوژه 100cc )

 

تذکر : در مورد اسید های غلیظ و قوی مثل اسید سولفوریک همیشه اسید را به اب اضافه می کنیم. ( قبل از اضافه کردن اسید مقداری  اب مقطر در بالون بریزید و سپس اسید را اضافه کنید. )

 

 

محلول سازی از مواد جامد ازمایشگاه

برای محلول سازی از مواد جامد ازمایشگاه از رابطه زیر استفاده کنید :


فقط کافی است مقدار ماده جامد بدست امده را در مقداری اب مقطر حل کرده و به حجم مورد نظر برسانید.

 

مثال :

50cc محلول یک نرمال یدید پتاسیم تهیه کنید؟

(جرم مولکولی یدید پتاسیم : 166grگرم )

 اگر دقیقا ۸.3gr از یدید پتاسیم را در 50cc اب مقطر حل کنیم محلول یک نرمال بدست خواهد امد.

 

 تذکر : در مورد برخی مواد جامد که رطوبت جذب می کنند باید دقت شود که از فرمول نوشته شده بر روی برچسب ظرف ماده جرم مولکولی محاسبه شود . مثلا BaCl2 . 2H2O به جرم مولکولی ان دو ملکول اب ( 36gr ) اضافه شده است که باید در محاسبات لحاظ شود.

 

 تهیه چند محلول دیگر :

100cc محلول استات سدیم 10% ( وزنی - حجمی ) تهیه کنید؟

استات سدیم جامد است و در مورد جامدات فقط کافی است مقدار 10 گرم استات سرب را وزن کرده و به حجم 100cc برسانید.(واضح است که اگر 200ccمحلول بخواهیم باید 20gr گرم را در 200cc حل کنیم.)

نکته : در مورد مایعات حجم مربوط باید کم شود . در مورد جامدات به دلیل حل شدن ذرات جامد در بین حلال و نداشتن تاثیر ان چنان در تغییر حجم می توان از حجم ماده جامد صرفه نظر کرد اما مایعات این چنین نیست ( 10 سی سی محلول مورد نظر و 90 سی سی اب مقطر برای 10% حجمی - حجمی )

 

محلول 2:1  ( دو به یک ) اتانول تهیه کنید؟

یعنی به ازای یک سی سی اتانول دو سی سی اب مقطر اضافه کنید.


۱۰۰cc محلول اسید کلریدریک %25 از اسید کلریدریک غیظ %37 بسازید.

برای این کار طبق روش زیر محاسبه کنید و به اندازه مقدار بدست امده از محلول غلیظ برداشته و با اب مقطر به حجم مورد نظر برسانید.
 

 مقدار 67.5cc از اسید کلریدریک %37 برداشته و در یک بالون 100cc با اب مقطر به حجم برسانید.



=========================================
محلول سازی ، محلول سازي ، ساخت محلول ، ساختن محلول ، محلول سازی در ازمایشگاه  ، محلول سازی در آزمایشگاه ، محلول سازی از جامدات ، محلول سازی مایعات ، محلول سازی در آزمایشگاه شیمی ، طریقه محلول سازی ، اموزش محلول سازی ، رقیق سازی محلول ها ، رقیق سازی محلولها ، تهیه محلول ، تهیه محلولها ، محلول های ازمایشگاه ، محلولهای آزمایشگاه ، محلولهای آزمایشگاهی 


برچسب‌ها: حلول سازي, محلول سازی در شیمی, محلولهای آزمایشگاه, محلول سازی در آزمایشگاه, محلول سازی از جامدات, رقیق سازی محلولها, محلول سازی مایعات
+ نوشته شده در دوشنبه 19 تیر1391ساعت 14:41 توسط غریبه |



رابطه فشار بخار مایع و نقطه جوش

فشار بخار
مولکولهای یک مایع دارای انرژی جنبشی هستند و انرژی جنبشی مولکول معینی از یک مایع ضمن برخورد با سایر مولکولها دائما تغییر می‌کند. در یک لحظه معین تعدادی از مولکولها دارای انرژی نسبتا زیاد و تعدادی دارای انرژی نسبتا کمی هستند مولکولهایی که انرژی جنبشی آنها زیاد است می‌توانند بر نیروی جاذبه مولکولهای اطراف خود غلبه کرده و از سطح مایع فرار کرده و وارد فاز گاز می‌شوند.

اگر مایع در حال تبخیر در یک ظرف سربسته‌ای محبوس باشد مولکولهای بخار نمی‌توانند از نزدیکی مایع دور شوند و تعدادی از مولکولهای بخار به فاز مایع بر می‌گردند سرانجام حالتی پیش می‌آید که در آن سرعت فرار مولکولها از فاز مایع به بخار (تبخیر) و سرعت برگشت مولکول از فاز بخار به مایع (میعان) برابر می‌شود. فشار بخاری که در دمای معین با مایع خود در حال تعادل است، فشار بخار نامیده می‌شود.

قانون رائول
فشار بخار يک محلول ايده آل وابسته به فشار بخار اجزاء شيميايي و کسر مولي اجزاء موجود در محلول است.

تغييرات فشار بخار حلال برابر است با حاصل ضرب کسر مولي جسم حل شونده در فشار بخار اوليه در دماي ثابت.


نقطه جوش یک مایع
نقطه جوش یک مایع به صورت درجه حرارتی تعریف می‌شود که در آن فشار بخار مایع برابر با فشار بیرونی باشد. چنانچه فشار خارج 760 میلیمتر جیوه باشد. یک مایع وقتی خواهد جوشید که فشار بخار آن برابر با این مقدار باشد. برای مثال آب وقتی از دمای 100Cْ خواهد جوشید که فشار خارجی و فشار بخار آن برابر با 760 مییلیمتر جیوه باشد. در فشار 526 میلیمتر جیوه آب در 90Cْ می‌جوشد و اگر فشار را به 9.2 میلیمتر برسانیم نقطه جوش آب در 10Cْ خواهد بود به این علت است که نقطه جوش آب در ارتفاعات کمتر از مناطق نزدیک به سطح دریا می‌باشد.

چگونگی جوشیدن یک مایع
وقتی که فشار بخار یک مایع با فشار جو برابر می شود، مایع شروع به جوشیدن می‌کند. در این دما ، بخار حاصل در داخل مایع سبب ایجاد حباب و غلیان خاص جوشش می‌شود. تشکیل حباب در دمای پایینتر از نقطه جوش غیر‌ ممکن است، زیرا فشار جو بر سطح مایع که بیش از فشار داخل آن است، مانع از تشکیل حباب می‌شود. دمای مایع در حال جوش تا هنگامی که تمام مایع بخار نشده است، ثابت می‌ماند در یک ظرف بدون درپوش حداکثر فشار بخاری که هر مایع می‌تواند داشته باشد برابر با فشار جو می‌باشد.
فشار بخار هر مایع تنها از روی دما معین می‌شود. بنابراین اگر فشار بخار ثابت باشد دما نیز ثابت است. برای ثابت ماندن دمای یک مایع در حال جوش باید به آن گرما داده شود. زیرا در فرایند جوش مولکولهای با انرژی زیاد از مایع خارج می‌شوند. اگر سرعت افزایش گرما بیش از حداقل لازم برای ثابت نگهداشتن دمای مایع در حال جوش باشد، سرعت جوشش زیاد می‌شود ولی دمای مایع بالا نمی رود. 

تاثیر فشار در نقطه جوش
نقطه جوش یک مایع با تغییر فشار خارجی تغییر می‌کند. نقطه جوش نرمال یک مایع ، دمایی است که در آن فشار بخار مایع برابر با یک اتمسفر باشد. نقطه جوش داده شده در کتابهای مرجع ، نقاط جوش نرمال می‌باشند. نقطه جوش یک مایع را می‌توان از منحنی فشار بخار آن بدست آورد و آن دمایی است که در آن فشار بخار مایع با فشار وارد بر سطح آن برابری می‌کند.
نوسانات فشار جو در یک موقعیت جغرافیایی ، نقطه جوش آب را حداکثر تا 2Cْ تغییر می‌دهد. ولی تغییر محل ممکن است باعث تغییرات بیشتر شود، متوسط فشاری که هواسنج در سطح دریا نشان می‌دهد یک اتمسفر ، ولی در ارتفاعات بالاتر کمتر از این مقدار است. مثلا در ارتفاع 5000 پایی از سطح دریا متوسط فشاری که فشارسنج نشان می‌دهد 0.836 atm   است و نقطه جوش آب در این فشار 95.1Cْ می‌باشد.
مولکولها در فاز گازی به سرعت حرکت میکنند و دائما به دیواره ظرف بر می خورند و منجر به وارد کردن فشار به دیواره آن می شوند میزان این فشار در یک درجه حرارت معین را فشار بخار تعادل جسم مایع در آن درجه می نامند. این فشار بخار به درجه حرارت بستگی دارد. این بستگی به آسانی با تمایل گریز مولکولها از مایع قابل توجیه است. با ازدیاد درجه حرارت انرژی جنبشی متوسط مولکولها افزایش می یابد و فرار آنها به فاز گازی آسان میشود. سرعت ورود مجدد مولکولها نیز رو به افزایش می رود و به زودی در درجه حرارت بالاتر تعادل برقرار می شود. ولی در این حال تعداد مولکولها در فاز گازی از تعداد آنها در درجه حرارت پایین تر بیشتر است و در نتیجه فشار بخار زیادتر است.
 اکنون نمونه مایعی را در نظر بگیرید که در یک درجه حرارت معین در ظرف سر گشاده ای قرار دارد و مولکولهای فاز بخار در بالای مایع می توانند از محوطه ظرف خارج شوند. بخاری که در بالای این نمونه است از مولکولهای هوا و نمونه تشکیل شده است. طبق قانون فشارهای جزئی دالتون، فشار کل (خارجی) در بالای مایع برابر با فشارهای جزئی نمونه و هوا است:

فشار جزئی نمونه برابر با فشار بخار تعادل آن در درجه حرارت معین است. اگر درجه حرارت بالا رود (بدین ترتیب فشار بخار تعادل نمونه زیاد میشود)، تعداد مولکولهای نمونه در فضایی که در بالا و نزدیک مایع است افزایش می یابد و در نتیجه مقداری از هوا جابجا میشود. در درجه حرارت بالا فشار جزئی نمونه درصد بیشتری از فشار کل را تشکیل میدهد. با ازدیاد بیشتر درجه حرارت این عمل ادامه می یابد تا فشار بخار تعادل با فشار خارجی برابر شود و در این حال تمام هوا کاملا از ظرف خارج میشود. تبخیر بیشتر باعث جابجا شدن مولکولهای گازی نمونه خواهد شد. با توجه به این حقایق به این نتیجه میرسیم که فشار بخار تعادل یک نمونه یک حد نهایی دارد که به وسیله فشار خارجی معین میشود. در این حد سرعت تبخیر به مقدار زیادی افزایش می یابد (که با تشکیل حباب در مایع آشکار میشود) و این مرحله را عموما شروع جوشش می دانند. نقطه جوش یک مایع درجه حرارتی است که در آن فشار بخار مایع کاملا برابر با فشار خارجی شود. چون نقطه جوش مشاهده شده مستقیما به فشار خارجی بستگی دارد، از این جهت باید در گزارش نقطه جوش، فشار خارجی هم قید شود (مثلا نقطه جوش 152 درجه سانتیگراد در فشار 752 میلی متر جیوه). معمولا نقطه جوش استاندارد را در فشار آتمسفر (760 mm Hg) تعیین میکنند. 


________________________________________

رابطه فشار بخار مایع و نقطه جوش ، فشار بخار ، قانون رائول ، فشار جزئی ، نقطه جوش ، نقطه جوش یک مایع ، تاثیر فشار در نقطه جوش

برچسب‌ها: رابطه فشار بخار مایع و نقطه جوش, فشار بخار, قانون رائول, فشار جزئی, نقطه جوش, نقطه جوش یک مایع, تاثیر فشار در نقطه جوش
+ نوشته شده در پنجشنبه 31 فروردین1391ساعت 14:23 توسط غریبه |



اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( MSDS ) - حلال ها

یکی از نیاز های آزمایشگاه های شیمی و افرادی که با مواد شیمیایی کار می کنند ، اطلاع از خطرات و عوارض مواد شیمیایی ، نحوه کار با ان ها ، خواص و مشخصات ان ها و در نهایت اقدامات اولیه مورد نیاز در صورت بروز حادثه می باشد. این اطلاعات معمولا تحت عنوان برگه اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( MSDS ) در دسترس است که اگاهی از ان ها باعث انجام پیشگری های لازم در هنگام کار با این مواد خواهد شد.

اطلاعات ایمنی ( MSDS ) برخی از  حلال ها رایج و پرکاربرد ، به زبان فارسی در زیر ارائه شده است.

استون ، MSDS Acetone
استن ، دی متیل کتن ، 2-پروپان

استو نیتریل ، MSDS Acetonitrile
استونیتریل ، سیانو متان ، اتیل نیتریل

امونیاک ، MSDS Ammonia
انیدرید امونیاک

کلروفرم ، MSDS Chloroform
تری کلرو متان ، تری کلرومتان

دی متیل امین ، MSDS Dimethylamine
N- متیل متان امین

دی اکسان ، MSDS Dioxane
دی اتیلن دی اکساید ، دی اتیلن اتر ، پارا- دی اکسان  

اتیل استات ، MSDS Ethyl acetate
استیک استر ، استیک اتر ، اتیل اتانوئات

اتیل الکل ، MSDS Ethyl alcohol
الکل ، اتانول ، الکل اتیلیک

پروپیل الکل ، MSDS Propyl alcohol
پروپانول ، اتیل کربینول ، 1-پروپانول

اتیل اتر ، MSDS Ethyl ether
اتر ، دی اتیل اتر ، دی اتیل اکسید ، اتیل اکسید

اتیلن گلیکول ، MSDS Ethylene glycol
گلیکول ، گلیکول الکل

فرمامید ، MSDS Formamide
کربامالدئید ، متان آمید

بنزین ، MSDS Gasoline
سوخت موتور ، بنزین طبیعی

گلیسرین ، MSDS Glycerin
گلیسرول ، گلیسیل الکل

آب اکسیژنه ، MSDS Hydrogen peroxide

هیدروژن پراکسید ، پراکسید ، دی اکسید هیدروژن ، هیدروپراکسید

هپتان نرمال ، MSDS n-Heptane
نرمال هپتان ، هپتان

هگزان نرمال ، MSDS n-Hexane
نرمال هگزان ، هگزان ، هیدرید هگزیل

پنتان نرمال ، MSDS n-Pentane
نرمال پنتان ، پنتان

پیریدین ، MSDS Pyridine
آزابنزن ، آزین

تتراهیدروفوران ، MSDS Tetrahydrofuran  ، MSDS THF

تتر اهیدرو فوران ، دی اتیلن اکساید ، تترامتیلن اکساید

تری متیل آمین ، MSDS Trimethylamine  ، MSDS TMA
تری متیل آمین
+ نوشته شده در پنجشنبه 25 اسفند1390ساعت 20:47 توسط غریبه |




سونوشيمی ( Sonochemistry )

در شيمي مطالعه سونوشيمي ( sonochemistry ) به درک اثرات امواج صوتي ( sonic waves ) و خواص موج بر سيستمهاي شيميايي مربوط مي شود. اثرات شيميايي فراصوت ( ultrasound ) از اثر مستقيم با گونه هاي مولکولي بدست نمي آيد. مطالعات نشان داده است که هيچ برهمکنش مستقيمي بين ميدان صوتي و گونه هاي شيميايي در سطح مولکولي براي سونوشيمي يا سونولومينسانس گزارش نشده است. در عوض سونوشيمي از حفره سازي صوتي: تشکيل، رشد و فروپاشي انفجاري حباب ها در محلول استفاده مي کند. اين مساله در پديده هايي مثل فراصوت، اعمال امواج صوتي، سونولومينسانس و حفره سازي صوتي مشاهده مي شود.


تاثير امواج صوتي که از طريق مايعات منتقل مي شوند، اولين بار توسط ويليام وود و آلفرد لي لوميس در سال 1927 گزارش شد اما آن مقاله بي توجه رها شد. در دهه 1980 با ظهور توليد کننده هاي با شدت بالاي فراصوت که هم ارزان و هم قابل اطمينان بودند سونوشيمي دستخوش يک تحول اساسي شد.

شمایی از حرکت اموج صوت در محیط یک مایع در شکل زیر نشان داده شده است.


بر اثر پرتودهي با موج صوتي با شدت بالا يا فراصوت (محدوده MHz 10-KHz 20)، معمولا حفره سازي صوتي صورت مي گيرد. حفره سازي (شکل گيري، رشد و فروپاشي انفجاري حباب هاي تابش داده شده با موج صوتي) نيروي محرک براي سونوشيمي و سونولومينسانس مي باشد . تخريب حباب در مايعات مقدار عظيمي انرژي از تبديل انرژي جنبشي حرکتي مايع به گرمايش محتويات حباب توليد مي کند. به هم فشرده شدن حباب ها در طول حفره سازي که نقطه داغ محلي کوتاه مدتي را توليد مي کند سريع تر از انتقال حرارتي است. نتايج آزمايشگاهي نشان داده اند که اين حباب ها دمايي حدود ˚K 5000، فشاري تقريبا برابر با atm 1000-500 و سرعت گرم و سرد شدني بالاتر از K/s 1010 دارند. اين حفره سازي مي تواند يک شرايط فيزيکي و شيميايي بينهايت را در مايعات سرد توليد کند.
در مايعاتي که حاوي مواد جامد هستند ممکن است يک چنين پديده اي با پرتودهي فراصوت رخ دهد. هنگام وقع حفره سازي نزديک سطح جامد، فروپاشي حفره غير کروي است و با سرعت بالا مانند فواره مايع را به سطح مي برد. اين فوران ها و موجهاي شوکي که همراه آنها هستند مي توانند سطحي که هم اکنون بسيار گرم شده است را تخريب کنند. تعليق جامد-مايع سبب به هم خوردن ذرات با سرعت زياد مي شود که اين برخوردها مي توانند مورفولوژي سطح، نسبت اجزاء تشکيل دهنده و فعاليت را تغيير دهند .
سه نوع واکنش سونوشيمي وجود دارد:
1) سونوشيمي همگن مايعات
2) سونوشيمي ناهمگن سيستمهاي مايع-مايع يا جامد-مايع
3) سونوکاتاليست که همپوشاني با موارد قبلي است.
سونولومينسانس نوعا به عنوان يک مورد خاص از سونوشيمي همگن به حساب مي آيد .

پيش بردن واکنشهاي شيميايي توسط فراصوت مورد بررسي قرار گرفته است و کاربردهاي سودمندي در سنتز فاز مرکب، شيمي مواد و استفاده هاي بيوپزشکي دارد. بخاطر اينکه حفره سازي تنها مي تواند در مايعات صورت گيرد، واکنشهاي شيميايي با تابش دهي فراصوت در سيستمهاي جامدات يا جامد-گاز ديده نشده است. سونوشيمي مي تواند با استفاده از حمام آب (bath) يا ميله با توان بالا (probe)صورت گيرد.

فرایند سونوشیمی
در فرایند سونوشیمی با استفاده از امواج صوت میلیون ها حفره را در داخل محیط حلال ایجاد می شود و که توسط آن واکنش ها  تشدید می شود.
انرژی صوت باعث ایجاد شکافت بین ذرات مایع حلال می شود که منجر به ایجاد حفره می گردد این حفره ها شرایط دمایی و فشاری مناسبی را برای واکنش فراهم می کنند.
مکانیسم عمل امواج فراصوت در ایجاد حفره به این صورت است که  امواج فراصوت از سیکل های انقباضی و انبساطی تشکیل می شود.سیکل های انقباضی منجر به افزایش فشار می گردد و سیکل های انبساطی موجب کاهش فشار می شود.
افزایش دما موجب افزایش قدرت انفجار می گردد که به عوامل زیر وابسته است:
1.    فرکانس صوت
2.    شدت صوت
3.    دمای محیط
4.    نوع حلال
5.     فشار ثابت



برخی از کاربرد های امواج فراصوت و سونوشیمی
- تخمین حجم ماده باقی مانده در یک ظرف واکنش ( اندازه گیری دقیق فاصله )
- کنترل پیشرفت یک واکنش ( کنترل میزان تبدیل ماده اولیه به محصول از روی تغییر سرعت صوت )
- کنترل ترکیب یک محصول در کنترل کیفیت
- ساختن اشیاء ترموپلاستیک
- تمیز سازی قطعات مهندسی، دستگاه های پزشکی و جواهر در محیط آبی برش و سوراخ کردن دقیق تمام اشکال ماده از سرامیک گرفته تا فرآورده های غذایی
- انحلال لخته های خونی، شیمی درمانی پیشرفته
- پخش یک رنگ و یا جامد در یک محیط مایع، کریستالیزاسیون، فیلتراسیون، خشک کردن، گاز زدایی،کف زدایی، همگن سازی، امولسیون سازی، انحلال، جلوگیری از تجمع و استخراج
- الکتروشیمی ، حفاظت محیط زیست ، کاتالیست ، سنتز ملایم و بی خطر
و ...



کاربردهای آینده سونوشیمی
کاربردهای آینده فراصوت در واکنشهای شیمیایی بسیار متنوع خواهد بود، در تولید مواد دارویی نیز، امواج فراصوت به نتایج مطلوب تری نسبت به روش های مرسوم دست یافته اند. بشترین پیشرفت ها درعلم سونوشیمی ممکن است در تولید مواد جدیدی باشد که خصوصیات غیر معمولی دارند.
برای مثال دماها و فشارهای فوق العاده زیاد به وجود آمده ، در طی تشکیل حفره ممکن است به تولید مواد نسوز و حتی الماس منجر شود.


_______________________________________

سونوشيمی ( Sonochemistry ) ، سونوشيمي ، سونو شيمي  ، سونو شيمی ، امواج صوتي ، امواج فراصوت ، سونوکاتاليست ، فرایند سونوشیمی ، کاربرد سونوشیمی


برچسب‌ها: سونوشيمی, Sonochemistry, سونوشيمي, سونو شيمي, سونو شيمی, امواج صوتي, امواج فراصوت, سونوکاتاليست, فرایند سونوشیمی, کاربرد سونوشیمی
+ نوشته شده در سه شنبه 9 اسفند1390ساعت 9:13 توسط غریبه |



پلي اتيلن ترفتالات ( PET )

پلي اتيلن ترفتالات ( PET ) ماده اي پلاستيكي است كه كاربري فراوانی در زمينه بسته بندي دارد.PET  يك ماده شيميايي خنثي نسبت به ديگر مواد دیگر و دارای خصوصيات فيزيكي مناسب جهت استفاده در بسته بندي محصولات غذايي مي باشد.
PET مخفف پلي اتيلن ترفتالات ميباشد كه يك زنجيره بزرگ  پليمري متعلق به خانواده پلي استرها ست. PET  از تركيبات واسطه ترفتاليك اسيد ( TPA ) و اتيلن گليكول ( EG ) ، كه هر دو از مشتقات اوليه مواد نفتي اند تشكيل شده است.
پلي استرهاي ديگري برپايه واسطه هاي مختلف وجود دارند ، اما همه آنها از واكنش پليمريزاسيون بين الكل و اسيد حاصل مي شوند. PET در خالصترين فرم به صورت ماده ايی شيشه اي و بي شكل مي باشد. تحت نفوذ مستقيم افزودني هاي اصلاح شده به صورت كريستالي در مي آيد. اغلب بلورينگي توسط عمليات حرارتي پليمر مذاب ، حاصل مي شود.
در اواخر 1950، PET به صورت فيلم توسعه يافت. در ابتدا جهت توليد فيلم ويديو ( عكاسي ) ، فيلم هاي اشعه ايكس و بسته بنديهاي انعطاف پذير استفاده مي شد. بعدها براي استفاده در تزريق قالبي با استفاده فيبرهاي شيشه اي اصلاح گرديد. در اوايل 1970، PET  توسط تكنيك های دمشی و کششی ،  اولين ساختار سه بعدي جهت دار ابداع و از آن به عنوان بطري سخت ، سبك وزن و نشكن استفاده شد.

 


کاربرد پلي اتيلن ترفتالات ( PET )

سه كاربرد اصلي بسته بندي PET عبارتند از : ظروف ( بطري ، تيوپ ) ورقهاي نيمه سخت شكل دهي شده با گرما ( سيني ) و فيلمهاي جهت دار ( كيف ، روكش غذا )
بطريها و دبه ها توسط فرآيند تزريق ، كشش و دمش توليد مي شود . انتخاب ماكسيمم دماي دمش به منظور رسيدن به بهترين موازنه ويژگيهاي حياتي، ضروري است .
مقاومت برخورد ، شفافيت ، خشكي ، خصوصيات سد گازي و خزش همه از خصوصيات بصري PET مي باشد . خصوصيت گرمايي عالي PET اين اجازه را ميدهد تا فيلمهاي بسته بندي در رنج دمايي (-70-150C ) مقاوم باشند. فيلمهاي PET به دليل خنثي بودن و سد گازي خوبي كه دارند براي محصولات پزشكي ، دارويي و غذايي مناسب مي باشند . آنها همچنين مي توانند در جريان استرليزاسيون برپايه بخار، اتيلن اكسايد و تابش استفاده شود . رمز دستيابي به اين ويژگيها اصلاح بين حالات گوناگون كريستاليزاسيون مي باشد .


بررسی سمیت پلي اتيلن ترفتالات ( PET )

PET به صورت بيولوژيكي خنثي ، به صورت جلدي مطمئن براي  در دست گرفتن مي باشد. اگر بلعيده و يا استنشاق شود خطرناك نمي باشد. در مطالعات تغذيه اي صورت گرفته بر روي حيوانات هيچ مدركي مبني بر سميت ماده مورد نظر يافت نشد. نتايج منفي از تستهاي Ames ومطالعه بر روي DNA سنتزي (غير قابل برنامه ريزي شده ) نشان داد كه PET سميتي بر روي ژنها ندارد. مطالعات مشابه بر روي منومرها و تركيبات واسطه PET نشان مي دهد كه اين مواد به صورت ضروري  سمي نيستند و هيچ تهديدي براي انسان در بر ندارد. يكي از مواد ويژه كه در سطح وسيع  استفاده شده ، تري اكسيد آنتيموان است كه باعث سرطان مي شود. به هر حال مطالعات كامل بر روي تغذيه حيوانات نشان داد كه هيچگونه ريسكي  ناشي از استفاده آنتيموني در توليد PET  وجود ندارد. مطالعه بر روي  رژيم غذايي شامل 20 g/Kg تري اكسيد آنتيموني تاثيرات سمي قابل شناسايي بر روي حيوانات نداشت و آزمايشات  genotoxin اغلب منفي بود.
غدد درون ريز بدن انسان كه كنترل فرايندهاي  حياتي انسان نظير توليد مثل ، تنظيم متابوليسم و ديگر جنبه هاي  توسعه قبل از تولد را به عهده دارد .مواد شيميايي مصنوعي ساخت بشر ، در صورت جذب در بدن باعث از هم پاشيدن هورمون استروژن اختلال در چرخه غدد درون ريز ، اختلال در توليد مثل و كاهش در تعداد اسپرم ميگردد.پس اين نكته مهم است كه تركيبات استفاده شده در  PET هيچ مدركي مبني بر فعاليت استروژنيك نداشته باشند.يك مدرك مهم وجود دارد كه نشان ميدهد كه اين مواد غير سرطاني و نسبتا ايمن اند.


روش توليد پلي اتيلن ترفتالات (PET )

پلي استرها توسط واكنش دو عاملي اسيدها و الكل ها در حضور يك كاتاليست فلزي توليد مي شوند. مرحله پليمريزاسيون كليدي به عنوان يك واكنش تغليظ ، كه مولكولها واكنش داده و آب آزاد مي شود ، شناخته شده است كه اين توسط واكنش دوم پليمريزاسيون كه در فاز جامد رخ مي دهد دنبال مي شود. واسطه هاي كاربردي در توليد PET ، ترفتاليك اسيد خالص و اتيلن گليكول ميباشند كه از مشتقات نفت خام هستند. در زمان حرارت دادن مواد با يكديگر، اولين محصولي كه توليد مي شود منومر است ( بيس هيدروكسي اتيل ترفتالات ) كه با پليمرهاي با وزن مولكولي پايين مخلوط شده ( اليگومر) سپس مخلوط واكنش داده و اتيلن گلايكول مازاد به صورت تقطيري خارج و PETتشكيل مي شود.
PET در اين مرحله به صورت يك مايع ويسكوز مذاب است كه با فشار خارج شده و توسط آب خنك شده و به فرم مواد بي شكل شيشه اي در مي آيد. گاهی PET بر مبناي دي متيل استر از فتاليك اسيد نيز توليد ميشود.  PET با وزن مولكولي بالا توسط مرحله دوم پليمريزاسيون به صورت جامد در دماي پايين توليد ميشود. اين روش باعث از بين رفتن تمام ناخالصي هاي فرار نظير استالدهيد ، گليكول آزاد و آب ميشود. در تهیه PET  رسیدن به وزن مولكولي بالا براي ايجاد خصوصيات ميكانيكي ، سختي و مقاومت خزشي ضروري است تا انعطاف كافي در برابر شكستن داشته باشد.


خالص سازي پليمر تشكيل شده خيلي مشكل مي باشد به همين دليل مواد اوليه رمز دستيابي به كيفيت بالاي پليمر براي بسته بندي مواد غذايي است. اتيلن گلايكول به راحتي توسط تقطير خلاء و اسيد توسط تكرار بلورينگي از حلال خالص سازي مي شود.چنين موادي با خلوص و وزن مولكولي بالا براي بسته بندي كاربردي مواد غذايي لازم اند.
كاتاليزورها در غلظت هاي خيلي كم به منظور توسعه واكنشها و تضمين كاربري اقتصادي استفاده مي شوند. عمومي ترين كاتاليزور تري اكسيد آنتيموني است اما نمك هاي از تيتانيوم ، ژرمنيوم ، كبالت ، منگنز ، منيزيم و روي هم گاهی استفاده می شود که مقدار ناچيزي از آن در درون قالب پليمر يا در خود زنجيره پليمر باقي مي ماند.

PET به عنوان يك پليمر semi – crystalline  طبقه بندي شده و زمانيكه حرارت داده مي شود در دماي بالاتر از 72C از حالت سخت شيشه اي به فرم الاستيكي تغير پيدا مي كند.زمانيكه زنجيره هاي مولكولي پليمر كشيده شده و در يك راستا قرار مي گيرند به فرم رشته ها و يا در دو جهت به شكل فيلم ها و ورقه ها در مي آيند.
اگر مواد مذاب سريعا سرد شوند در حاليكه همچنان در حالت كشش نگه داشته شوند.زنجيره ها به صورت جهت دار منجمد شده و سالم باقي مي مانند. قرار گرفتن در حالت كشش باعث بروز خصوصيت استحكام  مي شود. ( خصوصياتي كه در بطري های PET مشاهده می شود. )
اگر PETدر فرم كشيده شده در دماي 72C نگه داشته شود و به آهستگي بلورينه شود مواد رو به مات شدن ميل ميكنند ،در نتيجه سختي بيشتر و انعطاف كمتر حاصل ميشود.(بعدها آن به عنوان crystalline PET شناخته شد) اين فرم قادر است دماهاي بالاتر را تحمل كند ومي تواند در توليد سيني و ظروف با تحمل درجه حرارت ملايم گاز استفاده  شود. اين تكنيك heat setting  مي باشد كه اغلب خصوصيت مقاومت شستشو و چروك منسوجات پلي استر را بهبود مي بخشند.
اصلاح ما بين هر يك از اين فرم ها يك محدوده وسيع از محصولات متفاوت را توليد مي كند كه تمام گونه ها از همان فرمول شيميايي اصلي PET اند.


_______________________________________
پلي اتيلن ترفتالات ( PET ) ، پلی اتيلن ترفتالات ، کاربرد پلی اتيلن ترفتالات ، روش توليد پلي اتيلن ترفتالات ، سنتز پلي اتيلن ترفتالات ،  تهیه پلی اتيلن ترفتالات ، سنتز PET 

برچسب‌ها: پلي اتيلن ترفتالات, PET, پلی اتيلن ترفتالات, کاربرد پلی اتيلن ترفتالات, روش توليد پلي اتيلن ترفتالات, سنتز پلي اتيلن ترفتالات, تهیه پلی اتيلن ترفتالات, سنتز PET
+ نوشته شده در دوشنبه 8 اسفند1390ساعت 11:46 توسط غریبه |



انواع پیوند شیمیایی


پیوند کووالانسی
پیوند کووالانسی در نتیجه به اشتراک گذاشتن یک و یا چند جفت الکترون میان دو اتم (نافلز) پدید می‌آید. در واقع الکترونهای اشتراکی تحت تأثیر جاذبه هسته های هر دو اتم قرار گرفته و موجب اتصال دو اتم به یک دیگر می‌شوند. این پیوند هنگامی تشکیل می‌شود که دو اتم به تعداد برابر الکترون به اشتراک بگذارند. با نزدیک شدن دو اتم به یکدیگر میان ذرات هم باردافعه و بین ذرات دارای بار مخالف  آنها جاذبه ایجاد می‌شود و پیوند کووالانسی در صورتی برقرار می‌شود که نیروهای جاذبه پدید آمده به طور نسبی بر نیروهای دافعه برتری پیدا کنند.


انواع پیوند کووالانسی

پیوند یگانه
متشکل از یک جفت الکترون (دارای اسپین مخالف) است که اوربیتالی از هر دو اتم پیوند شده را اشغال می‌کند. ساده‌ترین نمونه اشتراک در مولکول‌های دو اتمی گازهایی از قبیل F2 ، H2 و Cl2 دیده می‌شود. اتم هیدروژن فقط یک الکترون دارد هرگاه دو اتم هیدروژن تک الکترون‌های خود را به اشتراک بگذارند، یک جفت الکترون حاصل می‌شود.
این جفت الکترون پیوندی متعلق به کل مولکول هیدروژن است و به آرایش الکترونی پایدار گاز نجیب هلیم می‌رسد. هر الکترون هالوژن ، هفت الکترون والانس دارد. با تشکیل یک پیوند کووالانسی بین دو تا از این اتم‌ها ، هر اتم به آرایش الکترونی هشت تایی ، که ویژه گازهای نجیب است، می‌رسد.

پیوند چند گانه
بین دو اتم ، ممکن است بیش از یک پیوند کووالانسی تشکیل شود در این موارد گفته می‌شود که اتم‌ها با پیوند چند گانه به هم متصل‌اند. دو جفت الکترون مشترک را پیوند دو گانه و سه جفت الکترون مشترک را پیوند سه گانه می‌نامند. اغلب می‌توان تعداد پیوندهای جفت الکترونی را که یک در یک اتم ،  مولکول بوجود می‌آورد از تعداد الکترون‌های مورد نیاز برای پر شدن پوسته والانس پیش‌بینی کرد..
 
پیوند قطبی، ناقطبی، یونی
اگر پیوند کووالانسی بین دو اتم یکسان يا دو اتم غیر یکسان با اختلاف الکترونگاتیوی کمتر از 4/0 برقرار شود پیوند حاصل پیوند کووالانسی ناقطبی است.
اگر پیوند کووالانسی بین دو اتم غیریکسان با اختلاف الکترونگاتیوی بیشتر از 4/0 و کمتر از 7/1 برقرار شود پیوند حاصل پیوند کووالانسی قطبی است. اگر پیوند شیمیایی بین دو عنصر مختلف با اختلاف الکترونگاتیوی بیشتر از 7/1 باشد پیوند حاصل پیوند یونی است.

جدول الکترونگاتیوی عناصر



در پیوند کووالانسی ناقطبی ابر الکترونی مشترک به طور یکسان و متقارن در فضای بین دو هسته گسترش یافته است به عنوان مثال پیوند H – H یک پیوند کووالانسی ناقطبی است. نوعی از پیوند شیمیایی است که برپایه نیروی الکترواستاتیک بین دو یون با بار مخالف شکل می‌گیرد.

پیوند یونی
ترکیبات یونی متشکل از تعداد زیادی آنیون و کاتیون هستند که با طرح معین هندسی در کنار هم قرار گرفته‌اند و یک بلور بوجود می‌آورند. هر بلور ، به سبب جاذبه‌های منفی ـ مثبت یونها به هم ، نگهداشته شده است. فرمول شیمیایی یک ترکیب یونی نشانه ساده‌ترین نسبت یونهای مختلف برای به وجود آوردن بلوری است که از نظر الکتریکی خنثی باشد

ماهیت یون
وقتی اتم‌ها به یون تبدیل می‌شوند، خواص آنها شدیدا تغییرمیکند. مثلاً مجموعه‌ای از مولکولهای برم قرمز است. اما یونهای در رنگ بلورماده مرکب هیچ دخالتی ندارند. یک قطعه سدیم شامل اتم‌های سدیم‌ نرم است. خواص فلزی دارد و بر آب به شدت اثر می‌کند. اما یونهای در آب پایدارند.
مجموعه بزرگی از مولکولهای کلر ، گازی سمّی به‌رنگ زرد مایل به سبز است، ولی یونهای کلرید مواد مرکب رنگ ایجاد نمی‌کنند و سمّی نیستند. به همین لحاظ است که یونهای سدیم و کلر را به صورت نمک طعام می‌توان بدون ترس از واکنش شدید روی گوجه فرنگی ریخت. وقتی اتم‌ها به صورت یون در می‌آیند، ماهیت آنها آشکارا تغییر می‌کند.

مقایسه ترکیبات کووالانسی و یونی
ترکیبات کووالانسی به سه حالت جامد مایع و گاز وجود دارند اما اغلب ترکیبات یونی جامد هستند. با وجود این که پیوند کووالانسی از یونی قوی‌تر است اما دمای ذوب و جوش ترکیبات کووالانسی بسیار کمتر از ترکیبات یونی است. زیرا در این ترکیبها پیوند کووالانسی صرفاً میان اتم‌های تشکیل دهنده دو مولکول وجود دارند و میان مولکولها با یکدیگر نیروهای به مراتب ضعیف ‌تری وجود دارند که با از بین رفتن آنها ماده به دمای جوش رسیده و مولکول های آن از هم جدا می‌شوند نه اتم‌ها.
از طرفی ترکیبات یونی به صورت محلول یا مذاب رسانای الکتریسیته می‌باشند چون یونهای مثبت و منفی جدا شده از یکدیگر عامل انتقال جریان الکتریسیته هستند. اما در ترکیبات مولکولی به صورت مذاب مولکول‌ها از یکدیگر جدا شده و چون دارای بار الکتریکی نیستند نمی‌توانند الکتریسیته را انتقال دهند

پیوند هیدروژنی
پیوند هیدروژنی بر اثر جاذبه اتم هیدروژن اندک مثبت موجود در یک مولکول و اتم بسیار الکترونگاتیو  موجود در مولکول دیگر ( یا در محل دیگر همان مولکول اگر مولکول به قدر کافی بزرگ باشد که بتواند روی خود خم شود ) تولید می‌گردد. جا به جا شدن یک جفت الکترون به سمت عنصر بسیار الکترونگاتیو نیتروژن ، اکسیژن یا فلوئور موجب می‌شود که این اتمها دارای بار منفی جزئی شوند

شرایط تشکیل پیوند هیدروژنی
- بالا بودن الکترونگاتیوی اتمهای متصل به هیدروژن
- کوچک بودن اتمهای متصل به هیدروژن
 


نیروی واندروالسی
نیروهای بین مولکولی بین مولکولهای قطبی با نیروهای بین مولکولی بین مولکولهای غیرقطبی باهم تفاوت دارند. معمولاً نیروهای بین مولکولی به نام نیروهای واندروالسی معروفند

نیروهای دوقطبی - دوقطبی
این نیروها بین مولکولهای قطبی دیده می‌شوند. این مولکولها دارای دوقطبیهای دائمی هستند و تمایل به قرار گرفتن در راستای میدان الکتریکی دارند. پایدارترین حالت زمانی است که قطب مثبت یک مولکول تا حد امکان به قطب منفی مولکول مجاور نزدیک باشد. در این شرایط بین مولکولهای مجاور یک نیروی جاذبه الکتروستاتیکی به نام نیروی دوقطبی بوجود می‌آید.

نیروهای لاندن
مولکولهای غیرقطبی، دوقطبی دائمی ندارند ولی با وجود این تمام مواد غیرقطبی را می‌توان مایع کرد. از اینرو علاوه بر نیروی دوقطبی - دوقطبی باید نوع دیگری از نیروی بین مولکولی وجود داشته باشد. وجود نیروهای پراکندگی در مولکولها به عنوان یک اصل پذیرفته شده‌اند. تصور می‌شود این نیروها ناشی از حرکت الکترونها باشد. در یک لحظه از زمان ابر الکترونی یک مولکول به نحوی تغییر شکل می‌دهد که یک دوقطبی لحظه‌ای بوجود می‌آید که در آن قسمتی از مولکول به مقدار بسیار کم منفی تر از قسمت‌های دیگر است و در لحظه بعد به علت حرکت الکترونها جهت دوقطبی لحظه‌ای تغییر می‌کند.
اثر این دوقبیهای لحظه‌ای در طول زمان بسیار کوتاه یکدیگر را حذف می‌کنند به صورتی که مولکول غیر قطبی فاقد دوقطبی دائمی می‌شود. ولی دوقطبیهای مواج لحظه‌ای یک مولکول، دوقطبیهای نظیر خود را در مولکولهای مجاور القا می‌کنند و حرکت هم‌زمان الکترونهای مولکولهای مجاور باعث ایجاد نیروی جاذبه بین این دو قطبیهای لحظه‌ای، نیروی لاندن را تشکیل می‌دهند. نیروی لاندن بین مولکولهای قطبی هم وجود دارد، اما تنها نیروی بین مولکولی موجود در مولکولهای غیرقطبی است.


________________________________________

پیوند شیمیایی ، پیوند کووالانسی ، پیوند قطبی ، پیوند غیر قطبی ، پیوند یونی ، پیوند هیدروژنی ، نیروهای لاندن ، نیروی دوقطبی - دوقطبی ، نیروی واندروالسی ، جدول الکترونگاتیوی


برچسب‌ها: پیوند شیمیایی, پیوند کووالانسی, پیوند قطبی, پیوند غیر قطبی, پیوند یونی, پیوند هیدروژنی, نیروهای لاندن, نیروی دوقطبی, دوقطبی, نیروی واندروالسی, جدول الکترونگاتیوی
+ نوشته شده در یکشنبه 7 اسفند1390ساعت 9:36 توسط غریبه |




اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( MSDS )  - اسیدها

 یکی از نیاز های آزمایشگاه های شیمی و افرادی که با مواد شیمیایی کار می کنند ، اطلاع از خطرات و عوارض مواد شیمیایی ، نحوه کار با ان ها ، خواص و مشخصات ان ها و در نهایت اقدامات اولیه مورد نیاز در صورت بروز حادثه می باشد. این اطلاعات معمولا تحت عنوان برگه اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( MSDS ) در دسترس است که اگاهی از ان ها باعث انجام پیشگری های لازم در هنگام کار با این مواد خواهد شد.
 اطلاعات ایمنی ( MSDS ) برخی از اسید های رایج و پرکاربرد ، به زبان فارسی در زیر ارائه شده است.

 استیک اسید MSDS Acetic Acid
اسید استیک ، استیک اسید ، اسید استیک گلاسیال ، اسید اتانوئیک

انیدرید استیک اسید MSDS Acetic Anhydride
اسید استیک انیدرید ، انیدرید استیک اسید ، اکسید استیک استیک ، انیدرید اتانوئیک

استیل سالسیلیک اسید MSDS Acetylsalicyclic Acid 
استیل سالسیلیک اسید ، آسپرین

اکرولئیک اسید MSDS Acrylic Acid
اکرولئیک اسید ، اسید اکریلیک گلاسیال ، اسید اکریلیک

فرمیک اسید MSDS Formic acid
اسید فرمیک ، فرمیک اسید ، اسید متانوئیک

هیدروبرومیک اسید MSDS Hydrobromic acid - MSDS HBr 
اسید هیدروبرومیک ، هیدروبرومیک اسید ، برومبد هیدروژن

کلریدریک اسید  MSDS Hydrofluoric acid  -  MSDS HCl
اسید کلریدریک ، کلریدریک اسید ، هیدروکلریدریک اسید

فلوریدریک اسید MSDS Acetic Acid - MSDS HF
اسید فلوریدریک ، فلوریدریک اسید ، هیدرو فلوریدریک اسید

متاکریلیک MSDS Methacrylic acid
اسید متاکریلیک ، متاکریلیک اسید

نیتریک اسید MSDS Nitric acid -  MSDS HNO3 
اسید نیتریک ، نیتریک اسید

اگزالیک اسید MSDS Oxalic acid 
اسید اگزالیک ، اگزالیک اسید

فسفریک اسید  MSDS Phosphoric acid -  MSDS H3PO4  
اسید فسفریک ، فسفریک اسید

پیکریک اسید MSDS Picric acid
اسید پیکریک ، پیکریک اسید

پروپیونیک اسید MSDS Propionic acid 
اسید پروپیونیک ، پروپیونیک اسید ، اسید متاستونیک ، اسید متیل استیک ، اسید پروپانوئیک

سولفوریک اسید  MSDS Sulfuric acid  -  MSDS H2SO4
اسید سولفوریک ، سولفوریک اسید

مرکاپتواستیک اسید MSDS Mercaptoacetic acid
اسید مرکاپتواستیک ، مرکاپتواستیک اسید ، اسید تیوگلیکولیک  ، اسید تیووانیک

 

برچسب‌ها: برگه اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی, اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی, MSDS
+ نوشته شده در شنبه 6 اسفند1390ساعت 8:36 توسط غریبه |



 

رفركتومتری ( Refractometry ) _ ضریب شکست

هنگامي كه يك شعاع نوراني از يك محيط به محيط ديگر با دانسيته متفاوت  بطور مرتب عبور مي كند ،  سرعت آن پس از عبور از سطح تغييـر خواهد کرد ،اين پديده شکست ( Refraction  ) نام دارد . زاويه بين شعاع تابش و خط عمـود ،  زاويه تابش (I ) و زاويه بيـن  شعـاع شکست و خط عمود زاويه شکست ( r ) ناميـده مـی شود. رفـركتومتــري عبارتست از تعييـن  ضـريب  شكسـت بوسيله دستـگاه رفركتومتر ؛ ضريب شكست يك ماده (n) عبارتست از نسبت سرعت عبور نور در خلا ( c ) به سرعت عبور نور از آن ماده ( vi ) .
ضـريب شكسـت با درجـه حـرارت (T) و  طول موج تغييـر مـي يابد ؛ پس در اندازه گيري بايد اين دو پارامتر ثابت نگه داشته شوند.
در  رفـركتومتـر  تنظيـم  به گـونه اي  است  كه نـور  از محيط رقيق وارد محيط غليـظ مي شود . محيط رقيـق ،  مايع يا محلول  مورد نظـر ما  و محيط غليـظ ، منشـوردستگاه اسـت . در واقـع ، در عمل ،  ضـريب  شكسـت محلول  و منشـور نسبـت به هم سنجيده مي شود .
 در رفـركتومتـري زمانـي ضـريب  شكسـت  را اندازه مـي گيـريم  كه  زاويه تابش 90 درجه  شود .  در ايـن حالـت ،  زاويه شكست  به حـد  زاويه  شكسـت  بحـرانـي  مـي رسد . از ضـريب شكست هم  بـراي  شناسايـي و هم تعييـن مقـدار مواد استفاده  مي شود .
بـراي كاليبـراسيـون و تعييـن ميـزان خطاي دستگاه از مواد در دستـرس مـانند  آب مقطر (3325/1 = n) استفاده مي كنيم ؛  الـبته در كار ما ، چـون در همه  نتايج  يك خطاي ثابت ايجاد مي شود ،  مي توان آن را در نظـر نگـرفت .


اجزاء مختلف دستگاه رفركتومتر (Refractometer )

 دو منشور
- انتشار دهنده (Diffusing prism )
- شكست دهنده (Refracting prism )
جسم با بازكردن دو منشور، بين آنها قرار مي گيرد. نور وارد منشور انتشار دهنده مي شود  و به يك  طول موج خاص تبـديل مـي شود  (تجزيه مي شود) ،  اين نور با  طول موج  مشخـص وارد جسـم  شده و سپس وارد منشور Refracting   مي شود  (ورود  نور  از محيط رقيق به غليظ) .

دو عدد لنز
-  لنز تصوير
- لنز n (ضريب شكست)
در لنز تصويـر، زماني تصوير تنظيـم خواهد بود كه نيـم دايـره بالا روشـن  و نيم دايـره پايين تيره باشد .
دو پيچ تنظيم
پيچ بزرگتر (پايين)  نيم دايره تيره را بالا و پايين مي برد  ( اين نيم دايـره در تنظيم بايـد وسط باشد )؛ پيچ ديگـر (بالا)  خط بيـن دو نيـم  دايـره را شفاف و مشخص مي كند ، این خط بايد طوری تنظیم شود که به حالت شفاف و مشخص دقیقا در مرکز دایره قرار بگیرد ، در این نقطه باید مقدار شکست خوانده  شود.  


____________________________________________

رفركتومتری ( Refractometry ) ، رفـركتومتـر ، دستگاه رفـركتومتـر ، دستگاه ضریب شکست ، تعیین ضریب شکست


برچسب‌ها: رفركتومتری, Refractometry, رفـركتومتـر, دستگاه رفـركتومتـر, دستگاه ضریب شکست, تعیین ضریب شکست
+ نوشته شده در چهارشنبه 3 اسفند1390ساعت 20:2 توسط غریبه |



طيف سنجی رزونانس مغناطيس هسته‌ (  NMR )

طيف سنجي رزونانس مغناطيس هسته‌ شامل انداز‌گيري ميزان انرژي لازم براي تغيير هسته‌هاي اسپين دار از يک جهت‌گيري پايدار به جهت‌گيري ناپايدارتر در يک ميدان مغناطيسي است. از آنجا که هسته‌هاي اسپين‌دار در ميدان مغناطيسي در فرکانس‌هاي مختلف تغيير جهت مي‌دهند، فرکانس متفاوتي از تابش جذبي براي عوض کردن جهت‌گيري هسته‌هاي اسپين‌دار نياز مي‌باشد. فرکانسي که در آن جذب صورت مي‌گيرد براي تجزيه و طيف‌سنجي به کار برده مي‌شود. به طور معمول بيشتر اندازه‌گيري‌هاي ‌NMR براي H انجام مي‌شود. اندازه‌گيري ساير هسته‌ها اغلب با استفاده از روش‌هاي افزايش علامت به منظور مشاهده طيف، انجام مي شود.

برخي هسته‌ها، مانند الکترون به دور محور خود حرکت چرخشی دارند. در حضور يک ميدان آهنربايي خارجي، يک هسته در حال چرخش تنها تعداد معدودي جهت‌گيري پايدار دارد. رزونانس مغناطيس هسته( NMR )  هنگامی ایجاد می شود که یک هسته اسپین دار با جذب تابش الکترومغناطیسی به مقدار کافي، در حضور يک ميدان آهنربايي از يک جهت‌گيري با انرژي پايين‌تر به يک جهت‌گيري با انرژي بالاتر برانگيخته شود. طيف سنجي رزونانس مغناطيس هسته‌ شامل اندازه‌گیري ميزان انرژي لازم براي تغيير هسته‌هاي اسپين دار از يک جهت‌گيري پايدار به جهت‌گيري ناپايدارتر در يک ميدان مغناطيسي است. از آنجا که هسته‌هاي اسپين‌دار در ميدان مغناطيسي در فرکانس‌هاي مختلف تغيير جهت مي‌دهند، فرکانس متفاوتي از تابش جذبي براي عوض کردن جهت‌گيري هسته‌هاي اسپين‌دار نياز مي‌باشد. فرکانسي که در آن جذب صورت مي‌گيرد براي تجزيه و طيف‌سنجي به کار برده مي‌شود.

رزونانس مغناطيسي هسته‌اي براي اولين بار در سال 1946 به طور مستقل توسط فليکس بلوخ از دانشگاه استانفورد و ادوارد پارسل از دانشگاه‌ هاروارد کشف شد. آنها توانستند جذب تابش الکترومغناطيسي را که در نتيجه انتقال تراز انرژي هسته در يک ميدان مغناطيسي قوي صورت مي‌گيرد را نشان دهند. اين دو فيزيکدان در سال 1952 به خاطر کارشان موفق به دريافت جايزة نوبل شدند. در پنج ساله اول پس از کشف روش رزونانس مغناطيس هسته شيميدان‌ها دريافتند که محيط مولکولي اجسام بر جذب تابش توسط هسته‌ها در حضور يک ميدان مغناطيسي اثر مي‌گذارد و اين اثر مي‌تواند به ساختمان مولکول ارتباط داده شود. از آن پس رشد روش طيف‌سنجي تشديد مغناطيسي هسته انفجارآمیز بوده است و اين روش اثر قابل توجهي در توسعة‌ شيمي آلي، شيمي معدني و بيوشيمي داشته است . در سال 1999 یک تیم فیزیکدان کانادایی موفق به توسعه یک روش جدید با استفاده از روش رزونانس مغناطیس هسته‌ای Beta شدند که این روش قادر به نشان دادن خصوصیات مغناطیسی و الکتریکی لایه ها و سطوح بسیار نازک می باشد از روش های BetaNMR  در علوم نانویی استفاده می شود.
اندازه حرکت زاويه‌اي اسپين در هسته‌ها توسط عدد کوانتومي اسپين هسته مشخص مي‌شود. عددکوانتومي اسپين هسته ‌هر عدد صحيح يا نيمه صحيحي مي‌تواند باشد. در هسته‌هايي ماند16O و 12C که فاقد اسپين هستند، عدد کوانتومي اسپين هسته صفر است. هسته‌هایي که بدون اسپين‌اند و بنابراين اندازه حرکت زاويه‌اي اسپين ندارند، نمي‌توانند توسط طيف‌سنجي NMR آشکار شوند. هسته‌هاي اسپين‌داري که توزيع بار کروي دارند،‌ داراي عدد کوانتومي اسپين 1/2 هستند. نمونه‌هايي از اين هسته‌ها شامل 13C،19F، 3H، 15N، 31P و 1H مي‌باشد که داراي عدد کوانتومي 1/2 و گشتاور مغناطيسي هستند. براي آن که يک هسته در ميدان آهنربايي تابش الکترومغناطيس را به مقدار زياد جذب کند بايد در نمونه از فراواني بالايي برخودار باشد و همچنين بايد گشتاور مغناطيسي (µ) نسبتاً بزرگ داشته باشد. هسته‌هایي که هر دو خاصيت مورد بحث را دارند شامل1H،19 F ،21 P مي‌باشد. به طور معمول بيشتر اندازه‌گيري‌هاي ‌NMR براي 1H انجام مي‌شود. اندازه‌گيري ساير هسته‌ها اغلب با استفاده از روش‌هاي افزايش علامت به منظور مشاهده طيف، انجام می شود. معمولاً از ميان هسته‌هايي با فراواني نسبي پايين که رزونانس مغناطيس هسته‌ را نشان مي‌دهند،12C ، 15N ، 16O بيشتر مورد توجه شيميدان‌ها قرار دارد. روش رزونانس مغناطيسي هسته‌اي هيدورژن (1H) که بيشتر از ديگر هسته‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد داراي گشتاور مغناطيسي در حدود 2/7927= µ است براي اسپين‌هاي هسته‌اي 1/2 ، اختلاف انرژي بين دو سطح اسپين در يک ميدان مغناطيسي داده شده متناسب با گشتاور مغناطيسي آن خواهد بود. براي ديگر هسته‌ها که براي طيف‌سنجي تشديد مغناطيسي هسته‌اي مورد استفاده قرار مي‌گيرند گشتاور مغناطيسي به ترتيب براي 21P، 19F 12C برابر2/6873 ,1/1305 و 0/7022 مي‌باشد . در اکثر موارد حساسيت دستگاه‌هاي تشديد مغناطيسي هسته‌اي غيرپروتوني مثل 12C و غيره در مقايسه با HNMR کمتر است. همچنين در بيشتر ترکيبات، فراواني طبيعي هسته‌هاي مغناطيسي غيرپروتوني به ميزان قابل ملاحظه‌اي کمتر از پروتوني است. اين عامل سبب مي‌شود که طيف‌هاي NMR هسته‌هاي غيرپروتوني، سیگنال به نویز نسبتاً پاييني داشته باشند. پيک‌هاي اين طيف‌ها کوچک هستند و اغلب اگر از دستگاه يکساني که براي NMR هسته های پروتونی ( PMR ) به کار رفته، استفاده شود، طيف آنها را نمي‌توان مشخص کرد. با توجه به پايين بودن سیگنال به نویز در اين موارد، بيشتر دستگاه‌هاي طراحي شده براي ثبت طيف‌هاي NMR هسته‌هاي غيرپروتوني از چند پيمايش همراه با تکنيک ميانگين گيري از علامت استفاده مي‌کنند. متداول‌ترين دستگاه‌ها براي استخراج پيک‌هاي طيفي از تبديل فوريه استفاده مي‌کنند. دستگاه‌هاي تبديل فوريه براي تهيه طيف‌هاي PMR محلول‌هاي رقيق و مولکول‌هاي پيچيده، مانند پروتئين‌ها، که در آنها مقدار يک پروتون ويژه در مولکول اندک است، نيز به کار مي‌روند، تفاوت طيف‌هاي PMR و ساير طيف‌هاي NMR در محدوده جابجايي شيميايي است. محدوده جابه‌جايي شيميايي براي PMR در اکثر موارد 10PPM است. در حالي که براي هسته 12C جابه‌جايي شيميايي تا حدود 200 PPM است اين مقدار براي طيف‌هاي 19F و 21P به ترتيب برابر 300 و 400 PPM است.
در روش‌هاي NMR معمولاً واحدهاي مورد استفاده به صورت زمان (ثانيه)، زاويه (درجه يا راديان)، درجه حرارت (کلوين)، قدرت ميدان مغناطيسي (تسلا)، انرژي (ژول)، ارتعاش (دور بر ثانيه) و قدرت (وات) مي‌باشد.


 دستگاه NMR

در ساخت دستگاه NMR به دو طريق مي توان عمل كرد.

1- تغيير ميدان مغناطيسي

2- تغيير فركانس رادیویی

دستگاهي كه در آن فركانس ثابت است و ميدان را به ميزان مختصر تغيير مي دهيم ساده تر است.

دستگاههاي NMR   ميدان آنها در محدوده كوچكي تغيير مي كند و فركانس ثابتي به همه پروتون ها مي تابد.

بنابراين اين نوع دستگاه يك ميدان اوليه ثابت و يك ميدان ثانويه متغير دارد كه sweep generator اين كار را انجام مي دهد. به این دستگاهها دستگاه continuous wave (c.w) میگویند.


 


 FT-NMR يا pulse-NMR دستگاههاي جديد

به اين دستگاهها pulse NMR system گویند. هر پالس شامل تمام فركانس هايي است كه براي رزونانس رسيدن تمام پروتونها لازم است كه در 0.01 ثانيه فراهم مي شود.  ميدان در آنها ثابت است و فركانس تغيير مي كند Magnet بايد همواره روشن باشد تا يكنواختي ميدان به هم نخورد در زمان كوتاه پالسي به نمونه فرستاده مي شود كه حاوي تمام فركانس هايي است كه براي به رزونانس رسيدن همه پروتون ها لازم است.

-           با اين روش مي توان تعداد زيادي طيف را در فواصل زماني كوتاه گرفت.

-           همچنین از هسته هايي با فراواني كم هم مي توان طيف گرفت. ( افزايش حساسيت )

-        می توان از نمونه، با مقدار كم هم ،  طيف گرفت ، زيرا با اين دستگاهها مي توان در زمان كوتاه تعداد Scanها را زياد كرد كه با جمع كردن پيك ها noise به اندازه پيك اصلي افزايش نمي يابد. افزايش شدت پيك ها با راديكال تعداد اسكن متناسب است. اما از حدي بيشتر با افزايش تعداد اسكن هم طيف خوبي نخواهیم گرفت و فقط بايد مقدار نمونه را زياد كرد.

براي يكنواخت ( ثابت ) بودن ميدان لازم است مگنت دائما روشن باشد. روشن بودن دائمي مگنت گرماايجاد مي كند با استفاده از chiller آن را خنك مي كنيم. مگنت دستگاه ما الكترومگنت فركانس 80HTZ و ميدان حدود 2Tesla است. البته از80HTZ  به بالا دیگر از الکترو مگنت استفاده نمی شو دو به جای آن  از مواد ابر رسانا superconductive  براي ایجاد میدان استفاده مي شود اما این مواد  در دماي زير صفر اين خاصيت را دارند كه براي تامين اين دما از ازت يا هليم مايع استفاده مي شود. (عيب آن)

هر چه ميدان را قويتر كنيم R (Resolution  ) بيشتر مي شود.

 

دستگاه قديمC.W-NMR 

ميدان در محدوده کوچکی تغيير می کند و فرکانس ثابتی به همه پروتون ها می تابد.

 محل جذب پروتون ها در NMR را محل شيفت شيميايي پروتون ها مي گويند. محل شيفت اطلاعات زيادي درمورد ساختمان جسم و محل قرار گرفتن پروتون ها به ما مي دهد.

محل شيفت شيميايي را بر مبناي استانداردي به نام TMS تترامتيل سيلان بيان مي كنيم جذب TMS در صفر  PPM است مهمترين عامل موثر بر شيفت شيميايی الکترونهای هاي اطراف پروتون است هر چه eها بيشتر روي پروتون ها اثر شيلدينگ بگذارند اثر ميدان مغناطيسي كم شده و بايد بر شدت ميدان مغناطيسي افزوده شود.

TMS محافظت شده ترين پروتونها ها را دارد بنابراين به شدت از ميدان مغناطيسي كم مي كند و بايد بر شدت ميدان افزوده شود. بنابراين صفر بالاترين ميدان مغناطيسی را دارد.

يك قطره TMS به همه نمونه ها اضافه مي شود براي اينكه پيك صفر داشته باشيم- چون TMS 12 پروتون دارد كه از لحاظ شيميايي یکسان هستند با يك قطره جواب مي دهد. در 27°C به جوش مي آيد و از نمونه ها به راحتی جدا مي شود.تنها مشكل TMS اينست که با حلال هاي ابي قابل اختلاط نيست.

براي طيف از حلال ابی : TMS را در لوله مويين ریخته می شود  و آن را در لوله NMR گذاشته می شود  ( استاندارد خارجي ) و يا از DSS سديم 2,2 دي متيل، سيلاپنتا سولفونات استفاده می شود. ( اين ماده هم با يك قطره يك پيك شارپ مي دهد.)

استفاده از استاندارد خارجي بعلت عدم يكنواختي اثر ميدان  بر نمونه و استاندارد ، دقت زيادي ندارد.

 

 
اجزاء تشکيل دهنده دستگاه NMR 
اجزاء مهم يک طيف‌سنج NMR در شکل زیر به طور شماتيک نشان داده شده است.




آهنربا
در طيف‌سنج‌هاي تجاري NMR هم آهنرباهاي دائم و هم آهنرباهاي الکترومغناطيسي با ابعاد بزرگ مورد استفاده قرار مي‌گيرند. نوعاً ميداني در حدود 14000 گوس بين قطعات قطب‌هاي مغناطيسي که قطري برابر 12 اينچ يا بيشتر دارند، برقرار مي‌شود. مشخصات کارکردي آهنربا به خصوص براي کارهاي با تفکيک بالا، حساس و پراهميت است. ميدان ايجاد شده بايد در محوطة حضور نمونه، تا يک قسمت در108 همگن باشد و بايد تا درجة مشابهي در زمان‌هاي کوتاه پايدار بماند. براي داشتن چنين خصوصياتي، به ابزارسازي تکامل يافته‌اي که مجهز به ابزار پس خور جهت تصحيح در افت و خيز است، نياز مي‌باشد.

پيمايش گر ميدان مغناطيسي
استقرار يک جفت سيم‌پيچ به صورت موازي با سطوح مغناطيسی، تناوب ميدان اعمال شده در يک گسترة کوچک را امکان‌پذير مي‌سازد. با تغيير يک جريان مستقيم از ميان اين سيم‌پيچ‌ها، ميدان مؤثر را مي‌توان بدون از دست دادن همگني ميدان، تا چند صدميلي گوس تغيير داد.
معمولاً قدرت ميدان به طور خودکار و به طور خطي با زمان تغيير مي‌کند و اين تغيير با حرکت کاغذ ثبات همزمان است. براي يک دستگاه 60 مگاهرتزي، گسترة پيمايش ميدان برابر 1000 هرتز (235 ميلي‌گوس) يا چيزي حدود آن است.

منبع فرکانس راديويي
علامت حاصل از يک نوسانگر فرکانس راديويي (فرستنده) به داخل يک زوج سيم‌پيچي که عمود بر مسير ميدان نصب شده‌اند. خورانده مي‌شود و در نتيجه يک پرتو تابش قطبيدة مسطح به دست مي‌آيد. معمولاً از يک نوسانگر ثابت دقيقاً 60 مگاهرتزي استفاده مي‌شود. فرکانس براي کار با تفکيک بالا، بايد تا حدود يک قسمت در °10 ثابت باشد. توان خروجي اين منبع کمتر از وات است و بايد تا شايد به مقدار يک درصد در يک فاصله زماني چندين دقيقه ثابت باشد.

آشکارساز و سيستم ثبات
علامت فرکانس راديويي ايجاد شده توسط هسته‌هاي در حال رزونانس، به وسيله سيم‌پيچي که ظرف نمونه را احاطه کرده است و به صورت عمود بر سيم‌پيچ منبع قرار دارد، آشکار مي‌شود. علامت الکتريکي توليد شده در سيم‌پيچ‌ها کوچک است و بايد به ضريبي برابر °10 يا بيشتر تقويت گردد تا بتواند ثبت شود.

ظرف نگهدارنده نمونه
سلول متداول براي نمونه در NMR مرکب از يک لوله شيشه‌اي به قطر 5 ميلي‌متر است که حدود 0/4 ميلي‌متر از مايع در آن قرار مي‌گيرد. لوله‌هاي کوچکتر براي نمونه‌هايي با حجم کمتر نيز در دسترس است.

______________________________________
طيف سنجی رزونانس مغناطيس هسته‌ (  NMR ) ، طيف سنجي رزونانس مغناطيس هسته‌ ، طيف سنج رزونانس مغناطيس هسته‌ ، دستگاه NMR ، دستگاه FT-NMR

برچسب‌ها: طيف سنجی رزونانس مغناطيس هسته‌, NMR, طيف سنجي رزونانس مغناطيس هسته‌, طيف سنج رزونانس مغناطيس هسته‌, دستگاه NMR, دستگاه FT
+ نوشته شده در چهارشنبه 3 اسفند1390ساعت 15:59 توسط غریبه |




استخراج مایع – جامد

فرایند استخراج مایع – جامد یا Leaching  از جمله فرآیندهای صنعتی است که کاربردهای فراوانی دارد.از فرآیند لیچینگ برای استخراج روغن از دانه های روغنی ، استخراج قند از چغندر قند  و استخراج فلزاتی مانند طلا و مس از سنگ معدن استفاده می شود.در این آزمایش سعی بر آن است تا فرآیند استخراج مایع جامد و عوامل مؤثر بر این فرآیند در طی آزمایش استخراج روغن از دانه های کنجد مورد بررسی قرار گیرد.

عمل استخراج از جامد که جزء روشهای غیر مستقیم می باشد ، عبارت است از حل شدن انتخابی یک یا چند جزء از یک مخلوط جامد که در تماس با یک محلول مایع قرار گرفته است. صنایع فلزی بیشترین استفاده کننده عملیات استخراج از جامد می باشند. موارد دیگر کاربرد آن استخراج روغن از دانه های روغنی و تهیه محصولات دارویی می باشد.
لیچینگ یا حل سازی فرآیندی است که در آن سنگ معدن و یا موادبرگشتی و ضایعات صنعتی حاوی عنصر با ارزش توسط یک حلال مناسب بصورت محلول در آمده و یونهای حاصل از انحلال در مرحله بعد مورد استفاده قرار می گیرند.ناخالصیهای حل شده در حین فرآیند لیچینگ یک کنسانتره ،در فرآیندهای مختلف هیدرومتالورژیکی از آن جدا می شود.عموماً فرآیند حل سازی و لیچینگ مواد معدنی و یا ضایعات صنعتی به یکی از روش های انحلال درجا،انحلال توده ای یا انباشته ای،انحلال مخزنی یا حوضچه ای،انحلال متلاطم،انحلال توسط میکرو اورگانیسم ها و الکترولیچینگ صورت می گیرد.یکی از روشهای رایج انحلال،روش انحلال متلاطم می باشد.این روش برای ذرات بسیار ریز مورد استفاده قرار می گیرد،سنگ معدن مورد نظر تا دانه بندی 100 – 75 میکرون خرد شده و سپس در یک محیط متلاطم قرار می گیرد.زمان انحلال در این روش به علت ریز بودن ذرات و افزایش سطح تماس ذرات با محلول لیچینگ بسیار کوتاه است.در برخی از فرآیندهای لیچینگ متلاطم برای بالا بردن میزان انحلال فشار محیط لیچینگ را افزایش می دهند و درجه حرارت انحلال را به حدود 230-170 درجه سانتیگراد می رسانند.گرمای مورد نیاز در داخل اتو کلاو توسط بخار تامین می شود.در صورتی که واکنشهای گرما زا باشند نیازی  به سیستم گرمایش نیست.

معمولا بهتر است عمل استخراج در درجه حرارت بالا صورت پذیرد ، زیرا :
1- با افزایش دما ، حلالیت حل شونده در حلال افزایش می یابد که این عمل باعث افزایش غلظت نهایی محلول مادر می شود .
2- با افزایش دما ، ویسکوزیته مایع کاهش و نفوذپذیری آن افزایش می یابد که هر دو عامل باعث افزایش سرعت استخراج می شود.
اما برای موادی مانند چغندر قند ، دمای بالا باعث تخریب شیمیایی جامد می شود. بنابراین عملیات را نباید در دمای بالا انجام داد.
در عمل استخراج ، انتخاب نوع دستگاه به حالت فیزیکی جامد و مشکلات و هزینه حمل و نقل آن بستگی دارد.
ذرات درشت در بسترهای ثابت ، توسط روشهای نفوذ و ذرات ریز توسط همزن در جامد پخش می شوند.
در عملیات استخراج ، اگر جامد توده قابل نفوذ تشکیل دهد ، می توان حلال را از بستر جامدات بدون همزن عبور داد و اگر جامد غیر قابل نفوذ باشد ، جامد در حلال پخش می شود.


روشهای تماس
در عملیات استخراج از جامد اگر جریان معکوس به کار رود ، نسبت به جریان متقاطع  محلول غلیظ تری به دست می آید. یک مثال از جریان معکوس سیستم Shanks  بهترین حالت قرارگیری مخازن در سیستم  Shanks به صورت ردیفی است که به آن Extraction Battery  گفته می شود.


روشهای مختلف استخراج از جامد

 استخراج از جامد در محل
در این روش استخراج مواد معدنی توسط نفوذ و در محل معدن توسط جریان حلال روی سنگ معدن و نفوذ به داخل آن صورت می پذیرد.

استخراج از جامد به صورت توده ای
سنگ معدن هایی که درصد ماده ی معدنی مطلوب در آن ها کم است و ارزش خرد و آسیاب کردن را ندارند روی سطح زمین به صورت توده ای از کلوخ استخراج می کنند.

مخازن نفوذ
استخراج از جامدات با اندازه متوسط را می توان توسط روشهای نفوذ در مخازن روباز انجام داد. ساختمان این این مخازن به طبیعت جامد و مایع و همچنین مقیاس عملکرد بستگی دارد و نسبتاً پرهزینه است.
برای ورود حلال به بسترهایی که جامدهایی با قابلیت  نفوذ کم دارند از فشار استفاده می کنند . به این مخازن ، مجموعه نفوذ یا انتشار گویند.

نفوذ در ظروف بسته
وقتی افت فشار جریان مایع برای حرکت در اثر نیروی جاذبه خیلی زیاد باشد ، از ظروف بسته استفاده می کنند ، به چنین ظروفی گاهی پخش کننده نیز می گویند.
وقتی حلال خیلی فرار است و یا درجه حرارت ، بالاتر از نقطه جوش نرمال حلال است ، مخازن بسته برای جلوگیری از اتلاف ناشی از تبخیر لازم است.

استخراج از جامد به صورت صافی فشاری
جامدات بسیار ریز را  تا حدی که مخازن نفوذ نسبتاً عمیق برای آنها مناسبند ، در صافی فشاری استخراج می کنند.

ظروف دارای هم زن
عبور مجرایی مانند حلال در استخراج بسترهای ثابت با نفوذ با صافی فشاری که نتیجه آنها استخراج آهسته و ناقص است را می توان با به هم زدن جامد و مایع در ظروف استخراج از بین برد. این ظروف در صنایع شیمیایی و فلزی برای استخراج جامدات ریز کاربرد زیادی دارند.


___________________________________

فرایند استخراج مایع – جامد ، فرآیند استخراج مایع – جامد ، استخراج مایع جامد ، لیچینگ ، استخراج جامدات ، Leaching


برچسب‌ها: فرایند استخراج مایع – جامد, فرآیند استخراج مایع – جامد, استخراج مایع جامد, لیچینگ, استخراج جامدات, Leaching
+ نوشته شده در یکشنبه 30 بهمن1390ساعت 12:6 توسط غریبه |




پلیمرهای مقاوم حرارتی

پلیمرهای مقاوم در برابر آتش ، پلیمرهایی هستند که در برابر تجزیه در دماهای بالا از خود مقاومت نشان می دهند. به این گونه پلیمرها در ساختمان های کوچک، آسمان خراش ها، کشتی های کوچک و کابین های هواپیما نیاز است. درچنین فضاهای تنگی توانایی رهایی از یک حادثه آتش سوزی و خطر گرفتاری در آتش علی السویه است،اگرچه که خطر گرفتاری در آتش کمی بیشتر است. در حقیقت بعضی از گزارشات نشان می دهد که در حدود 20 درصد از قربانیان سقوط هواپیما که کشته شـــده اند نه فقط به خاطر سقوط خود هواپیما، بلکه به خاطر به وجود آمدن آتش و آتش سوزی هواپیما بوده که کشته شده اند.


تاریخچه
کنترل قابـلیت اشتعال مواد مختلف موضوع مورد علاقه در سال های 450 قبل از میلاد بود. زمانی که مصری ها تلاش می کردند که اشتعال پذیری چوب را به وسیله خیساندن آن در پتاسیم آلومنیوم سولفات (آلوم) کاهش دهند. بین سال های 450 قبل از میلاد و دهه های اول قرن بیستم مواد دیگری برای کاهش اشتعال پذیری مواد مختلف استفاده شد که شامل آلوم و سرکه، خاک رس و مو، خاک رس و گچ، آلوم، سولفات فروس، گچ، آلومنیوم کلراید، آمونیوم فسفات، بوراکس و اسیدهای گوناگون بود. این تلاش های زود هنگام کاربردهایی در کاهش اشتعال پذیری چوب برای مواد نظامی، پرده های تئاتر و دیگر منسوجات پیدا کرد. برای مثــال کارهای مهم در این دوره اولیه شامل اولین گواهی ثبت اختراع برای مخلوطی بود که شعله وری را کنترل می کرد و به O b a d i a h   W y l d در سال 1735 نسبت داده شد و دیگری اولیـن اکتشاف علمی کنترل شعله وری بود که توسط J o s e p h   L o u i s   G a y   L u s s a c در سال 1821 انجام شد.

رشد و توسعه بعد از جنگ جهانی دوم
تحقیقات در مورد پلیمرهای کنترل کننده آتش به خاطر نیازی که به نوع جدید پلیمرهای ترکیبی در جنگ جهانی دوم پیدا شده بود، تقویت شد. ترکیب پارافین هالوژنه شده و اکسید آنتیموان توانسته بود به عنوان یک کاهش دهنده آتش برای چادرهای برزنتی موفق باشد. همچنین ساخت و سنتز پلیمرها، مانند پلی استرها به همراه منومرهای کنترل کننده آتش در این زمان رواج یافته بود. اضافه کردن افزودنی های مقاوم شعله به پلیمر، یک راه معمول و نسبتاً ارزان برای کاهش دادن شعله پذیری پلیمرها شده بود؛ در حالیکه ترکیب پلیمرهای ذاتا مقاوم در برابـر آتش به عنوان یک جایگزین گرانتر باقی مانده بود. اگـرچه مشخصات و خواص این پلیمرها معمولاً در جلوگیری از احتراق کارامد تر هستند.

احتراق پلیمر
پلیمرهای قدیمی تحت گرما تجزیه می شوند و محصولات قابل احتراقی از خود بر جای می گذارند. بنابراین می توانند از آتش نشٲت بگیرند و به راحتی آتش را گسترش دهند.
فرآیند احتراق زمانی شروع می شود که گرمایش یک پلیمر منجر به تولید محصولات سبک شود. اگر این محصولات به مقدار کافی غلیظ هستد، آنگاه در محدوده اشتعال پذیری، و در دمایی بالای دمای احتراق، احتراق ادامه پیدا می کند.مادامی که گرمای داده شده به پلیمر به میزان کافی می ماند که تجزیه گرمایی آن را به نسبتی بیش از آنچه که برای تغذیه شعله لازم است نگهدارد، احتراق ادامه پیدا می کند.

هدف و روشهای سیستم های کاهش دهنده آتش
هدف، کنترل گرما زیر مرحله بحرانیست. برای دست یافتن به این هدف، یک راه این است که بتوانیم یک محیط گرماگیر فراهم کنیم که محصولات غیر قابل اشتعال تولید کند و راه دوم این است که مواد شیمیائی ای اضافه کنیم که رادیکال های آتش زا مانند هیدروژن و هیدروژن اکسید را حذف کند.این مواد شیمیایی خاص می توانند به طور دائمی به مولکول های پلیمر افزوده شوند (رجوع کنید به پلیمرهای ذاتا مقاوم در برابر آتش) یا به عنوان افزودنی و پرکننده به پلیمر اضافه شوند (رجوع کنید به افزودنی ها و پرکننده های کنترل کننده شعله)

نقش اکسیژن
اکسیژن باعث تسریع تغییرات شیمیایی پلیمرها در برابر گرما (گرما کافت) در غلظت های پایین می شود و اکسیداسیون را در غلظت های بالا آغاز می کند. انتقال غلظت ها برای پلیمرهای مختلف ،متفاوت هستند. اضافه بر این، پلیمرها یک وابستگی ساختاری خیلی نزدیک با اکسیژن نشان می دهند. بعضی از ساختارها ذاتاً به محض واکنش با اکسیژن نسبت به تجـزیه حساسیت نشان می دهند. همچنین میزان دستیابی ای که اکسیژن به سطح پلیمر دارد نقش مهمی در شعله وری و احتراق پلیمر ایفا می کند. اکسیژن قبل از به وجود آمدن شعله بهتر می تواند با پلیمر واکنش دهد.

نقش میزان گرما
در بیشتــرموارد نتایج به دست آمده از میزان گرمای عادی به طور عمده با نتایج به دست آمده از آن با میزان گرمای بالاتر فرقی ندارد. اگرچه گستره واکنش می تواند به وسیله درجه گرمایش تحت تـاثـیر قرار بگیرد. به عنوان مثال، ممکن است بعضی از واکنش ها به دلیل تبخیر محصولات در دمای پایین انجام نگیرد.

نقش فشار
محصولات سبک تحت فشارهای پاییــن بهتـر و بیشتـر از بین می روند. معنی آن این است که ثبات و استحکام پلیمر ممکن است نصف شود. فشار پایین آورده شده همچنیـن می تواند تجــزیه محصولات با نقطه جوش بالا را کند کند.


پایداری حرارتی
پایداری حرارتی پلیمرها، تابع فاکتورهای گوناگونی است. از آنجا که مقاومت حرارتی تابعی از انرژی پیوندی است، وقتی دما به حدی برسد که باعث شود پیوندها گسیخته شوند، پلیمر از طریق انرژی ارتعاشی شکسته می‌شود. پس پلیمرهایی که دارای پیوند ضعیفی هستند، در دمای بالا قابل استفاده نیستند و از بکار بردن مونومرها و هم چنین گروه‌های عاملی که باعث می‌شود این پدیده تشدید شود، باید خودداری کرد. البته گروه هایی مانند اتر یا سولفون، نسبت به گروه هایی مانند آلکیل و NH و OH پایدارتر هستند، ولی وارد کردن گروه هایی مانند اتر و سولفون و یا گروه‌های پایدار دیگر صرفاً بخاطر بالا بردن مقاومت حرارتی نیست، بلکه باعث بالا رفتن حلالیت نیز می‌شوند. تاثیرات متقابلی که بین دو گونه پلیمری وجود دارد، ناشی از تاثیرات متقابل قطبی- قطبی، و پیوند هیدروژنی (kcal/mol ۶-۱۰) است که باعث بالا رفتن مقاومت حرارتی در پلیمرها می‌شوند. این قبیل پلیمرها باید قطبی و دارای عامل هایی باشند که پیوند هیدروژنی را بوجود آورند، مانند: پلی ایمیدها و پلی یورتان ها. انرژی رزونانسی که به وضوح در آروماتیک‌ها به چشم می‌خورد، مخصوصاً در حلقه‌های هتروسیکل و فنیل‌ها و کلاً پلیمرهایی که استخوان بندی آروماتیکی دارند، باعث افزایش مقاومت حرارتی می‌شوند.
در مورد واحدهای تکراری حلقوی، شکستگی یک پیوند در یک حلقه باعث پایین آمدن وزن مولکولی نمی‌شود و احتمال شکستگی دو پیوند در یک حلقه کم است. پلیمرهای نردبانی یا نیمه نردبانی پایداری حرارتی بالاتری نسبت به پلیمرهای زنجیره باز دارند. بنابراین اتصالات عرضی موجب صلب پلیمرهای خطی می‌شوند که شامل حلقه‌های آروماتیک با چند پیوند یگانه مجزا هستند. با توجه به نکاتی که ذکر شد برای تهیه پلیمرهای مقاوم حرارتی بایستی نکات زیر رعایت شوند:
_ استفاده از ساختارهایی که شامل قوی ترین پیوندهای شیمیایی هستند. مانند ترکیبات هتروآروماتیک، آروماتیک اترها، و عدم استفاده از ساختارهایی که دارای پیوند ضعیف مثل آلکیلن- آلیسیکلیک و هیدروکربن‌های غیر اشباع می‌باشند.
_ ساختمان ترکیب باید به گونه‌ای باشد که به سمت پایدار بودن میل کند، پایداری رزونانسی آن زیاد باشد و بالاخره ساختارهای حلقوی باید طول پیوند عادی داشته باشند، به نحوی که اگر یک پیوند شکسته شد، ساختار اصلی، اتم‌ها را کنار هم نگه دارد.

مقاومت در برابر حرارت
هنگامی که از پلیمرهای مقاومت حرارتی صحبت می‌شود باید مقاومت حرارتی آنها را برحسب زمان و دما تعریف کنیم. افزایش هر کدام از فاکتورهای ذکر شده موجب کاهش طول عمر پلیمر می‌شود و اگر هر دو فاکتور افزایش یابند طول عمر به صورت لگاریتمی کاهش می‌یابد. به طور کلی اگر یک پلیمر به عنوان پلیمر مقاوم حرارتی در نظر گرفته می‌شود، باید به مدت طولانی در ۲۵۰ درجه سانتی گراد، در زمان‌های متوسط در پانصد درجه سانتی گراد و در کوتاه مدت در دمای هزار درجه سانتی گراد خواص فیزیکی خود را حفظ کند. به طور دقیق تر یک پلیمر مقاوم حرارتی باید طی سه هزار ساعت و در حرارت ۱۷۷ درجه سانتی گراد، یا طی یکهزار ساعت در ۲۶۰ درجه سانتی گراد، یا طی یک ساعت در ۵۳۸ درجه سانتی گراد و یا طی ۵ دقیقه در ۸۱۶ درجه سانتی گراد، خواص فیزیکی خود را از دست ندهد.

نمودار TGA یک پلیمر مقاوم حرارتی تحت نیتروژن و هوا


برخی از شرایط ضروری برای پلیمرهای مقاوم حرارتی، بالا بودن نقطه ذوب، پایداری در برابر تخریب اکسیداسیونی در دمای بالا، مقاومت در برابر فرآیندهای حرارتی و واکنش گرمای شیمیایی است. سه روش اصلی برای بالا بردن مقاومت حرارتی پلیمرها وجود دارد. افزایش بلورینگی، افزایش اتصال عرضی و حذف اتصال‌های ضعیفی که در اثر حرارت اکسید می‌شوند. افزایش بلورینگی، کاربرد پلیمرها را در دمای بالا محدود می‌کند. زیرا موجب کاهش حلالیت و اختلال در فرآورش می‌شود. برقرار کردن اتصال‌های عرضی در الیگومرها روش مناسبی است و خواص پلیمر را به طور واقعی، اما غیر قابل برگشت تغییر می‌دهد.
اتصالاتی که باید حذف شود شامل اتصال‌های آلکیلی، آلیسیکلی، غیر اشباع و هیدروکربن‌های غیر آروماتیک و پیوند NH است . اما اتصالاتی که مفید است شامل سیستم‌های آروماتیکی، اتر، سولفون و ایمید و آمیدها هستند. این عوامل پایدار کننده به صورت پل در ساختار پلیمر واقع و موجب پایداری آنها می‌شوند. از طرفی ضروری است که پلیمر از قابلیت به کار گیری و امکان فرآورش مناسب برخوردار باشد.
پس باید تغییرات ساختاری طوری باشد که حلالیت و فرآورش مناسب تر داشته باشند. برای این منظور باید از واحد‌های انعطاف پذیرِ اتر، سولفون، آلکیل و همچنین از کوپلیمر کردن، و تهیه ساختارهایی با زنجیر نامنظم استفاده کرد. به طور کلی پلیمرهای مقاوم حرارتی به چهار دسته تقسیم می‌شوند. پلیمرهای تراکم ساده، مانند پلیمرهایی که از حلقه آروماتیک تشکیل شده‌اند و با اتصالات تراکمی به یکدیگر متصل هستند. پلیمرهای هتروسیکل، یعنی پلیمرهایی که از حلقه‌های آروماتیک تشکیل شده‌اند اما از طریق حلقه‌های هتروسیکل به هم وصل شده‌اند. کوپلیمرهای ترکیبی تراکمی هتروسیکل، یعنی پلیمرهایی که شامل ترکیبی از اتصال‌های تراکمی ساده و حلقه‌های هتروسیکل می‌باشند و پلیمرهای نردبانی که شامل دو رشته زنجیر هستند.


پلیمرهای مقاوم حرارتی ذاتی
پلیمرهایی که بیشتریـن کارایی را در مقاومت در برابر اشتعال دارند، آن هایی هستند که ذاتاً به عنوان مقاومت حرارتی ترکیب شده اند. اگرچه که دستیابی به این نوع پلیمرها سخت و ترکیب آن ها گران می باشد.
تغییر دادن خواص مختلف این پلیمرها می تواند باعث افزایش مقاومت ذاتی آن ها در برابر آتش شود.افزایش سختی یا سفتی، استفاده از منومرهای قطبی و یا استفاده از پیوندهای هیدروژنی بین زنجیرهای پلیمری، همگی باعث ارتقاء خاصیت مقاومت پلیمر در برابــر آتش می شود.

پلیمرهای خطی، تک رشته ای با حلقه های آروماتیک
بیشتر پلیمرهای مقاوم ذاتی در برابر آتش به وسیله حلقه های آروماتیک یا حلقه های هترولیتیک که باعث سختی و سفتی پلیمرها می شود، ساخته شده اند. پلی ایمیدها، پلی بنزوکسازول ها (PBOs)، پلی بنزیمیدازول ها و پلی بنزتیازول ها مثال هایی از پلیمرهای ساخته شده با حلقه های آروماتیک و هترولیتیک هستند.

پلیمرهایی که از مونومرهای آروماتیکی ساخته شده اند، تمایل دارند در برابر احتراق تبذیل به زغال بشوند،تا میزان گاز اشتعال پذیری را که آزاد می شود کاهش دهند.در ساخت چنین پلیمرهایی معمولا از پیش پلیمرهایی (prepolymers) استفاده می شود که بیشتر در ساخت پلیمرهای مقاوم در برابر احتراق(fire-resistant) واکنش نشان می دهند.


پلیمرهای نردبانی
پلیمرهای نردبانی زیر مجموعه ای از پلیمرهایی هستند که از حلقه های آروماتیکی یا حلقه هایی از جنس دیگر ساخته شده اند.پلیمرهای نردبانی معمولا یکی از دو نوع ساختار کلی را، که در شکل سه هم نشان داده شده دارند.
یک نوع از پلیمرهای نردبانی دو زنجیره ی پلیمری را با پیوندهای کووالانسی دوره ای به هم پیوند می زند.در نوع دیگر پلیمر نردبانی شامل یک زنجیره تکی است که دو رشته ای می باشد.هر دو نوع پلیمرهای نردبانی مقاومت خوبی در برابر تجزیه ی گرمایی نشان می دهند،چرا که زنجیره ها با شکستن یک پیوند کووالانسی لزوما از هم جدا نمیشوند.اگر چه که این خصوصیت فراورش پلیمرهای نردبانی را سخت می کند،زیرا این پلیمرها به آسانی ذوب نمی شوند.این مشکلات پیچیده تر هم می شوند به این دلیل که پلیمرهای نردبانی در حد زیادی غیر قابل انحلال هستند.



پلیمرهای غیر آلی و نیمه آلی
در پلیمرهای غیر آلی و نیمه آلی اغلب از مونومرهای سیلیکون-نیتروژن، بور-نیتروژن و فسفر-نیتروژن استفاده می شود.ویژگی های غیر احتراقی مؤلفه های (اجزای) غیر آلی این پلیمرها به اشتعال پذیری کنترل شده ی آنها کمک می کند. به عنوان مثال، پلیمرهایی که با اتصال حلقه های سایکلوتری فسفازین(cyclotriphosphazine) به وجود آمده اند،به جای تشکیل گازهای سمّی قابل اشتعال به میزان فراوان، به میزان زیادی زغال در برابر احتراق از خود بر جای می گذارند. پلی سیالات ها(polysialates) (پلیمرهایی که قالب هایی از آلومینیوم، اکسیژن و سیلیکون دارند) نوع دیگری از پلیمرهای غیر آلی هستند که می توانند از نظر گرمایی تا دماهایc ْ١٤٠٠-c ١٣٠٠ْ مقاوم شوند.


افزودنی ها و پرکننده های کنترل کننده ی شعله
افزودنی ها بسته به بر هم کنش افزودنی و پلیمر به دو دسته ی اصلی تقسیم می شوند. کنترل کننده های شعله ی واکنش پذیر ترکیباتی هستند که از لحاظ شیمیایی جزئی دائمی از پلیمر می شوند. آنها معمولاشامل ناجور اتم ها هستند. از سوی دیگر، افزودنی های کنترل کننده ی شعله ترکیباتی هستند که با پیوند کووالانسی به پلیمر وصل نیستند؛ بلکه کنترل کننده و پلیمر تنها به صورت فیزیکی با یکدیگر ترکیب شده اند.در حال حاضر، اساسا از شش عنصر به طور عمده در این زمینه استفاده می شود: بور، آلومینیوم، فسفر، انتیموان، کلر و برم. یک مزیّت برجسته ی اینگونه از پلیمرهای ضد احتراق (fire-safe) این است که آنها نسبتا به آسانی ساخته می شوند.


کامپوزیت های ساخته شده از فیبر طبیعی
فیبرهای طبیعی علاوه بر فراهم آوردن خواص مکانیکی رضایت بخش و قابلیت تجدید، راحت تر به دست می آیند و از مواد ساخته ی دست انسان هم ارزان ترند. به علاوه، با محیط زیست هم سازگاری بیشتری دارند.تحقیقات اخیر بیشتر بر کاربرد گونه های مختلف کنترل کننده های شعله در طول فرایند ساختمعطوف است همانطور که بر کاربرد کنترل کننده های شعله (علی الخصوص پوشش های پف کننده) در مرحله ی نهایی معطوف بوده.


نانوکامپوزیت ها
نانوکامپوزیت ها به دلیل قیمت نسبتا پایین و انعطاف پذیری بالای آنها در خواص چند منظوره به یک بحث داغ در تحقیقات پلیمرهای ضد احتراق تبدیل شده اند.
گیلمن(Gilman)  و همکارانش از پیشروان این تحقیق بودند که بهبود کنترل شعله را با حضور خاک رس مونتموریلونیت (montmorillonite) نانوپراکنده (nanodispersed) در ماتریس پلیمری (polymer matrix)نشان دادند.بعدها خاک های رسی که از لحاظ ساختاری اصلاح شده بودند، نانو ذرات TiO2 ، نانو ذرات سیلیس،هیدروکسیدهای مضاعف لایه ای، نانو لوله های کربنی، و................... چند وجهی از جمله موادی بودند که ثابت شد به خوبی مواد پیشین کاربرد دارند. به تازگی تحقیقات نشان می دهند که مخلوط کردن نانو ذرات با مهار کننده های قدیمی آتش (مانند پف کننده ها – پودرهای آتش نشانی) یا با عملیاتی سطحی (مثل عملیات پلاسما) به طرز مؤثری اشتعال پذیری را کاهش می دهد.


مشکلات و معایب افزودنی ها و پرکننده ها
اگرچه که افزودنی ها و پرکننده های کنترل کننده ی شعله در کاهش اشتعال پذیری مؤثرند، به طبع معایبی هم دارند. سازگاری ضعیف، فرّاریت بالا و دیگر تٲثیرات زیان آور آن ها،می تواند خواص پلیمرها را تغییر دهد. به علاوه، افزودن بسیاری از کنترل کننده های شعله باعث ایجاد دودهو مونواکسید کربن در حین احتراق می شود.مواد حاوی هالوژن هم نگرانی های بیشتری در رابطه با آلودگی زیست محیطی ایجاد می کنند.


_________________________________
پلیمرهای ضد اتش, پليمرهاي مقاوم حرارتي, پلیمرهای ضد آتش, پلیمر های ضد اتش, پليمر هاي مقاوم حرارتي, پلیمرهای مقاوم حرارتی, نانوکامپوزیت ها, نانو کامپوزیت ها, پلیمرهای خطی, پلیمرهای نردبانی

برچسب‌ها: پلیمرهای ضد اتش, پليمرهاي مقاوم حرارتي, پلیمرهای ضد آتش, پلیمر های ضد اتش, پليمر هاي مقاوم حرارتي, پلیمرهای مقاوم حرارتی, نانوکامپوزیت ها, نانو کامپوزیت ها, پلیمرهای خطی, پلیمرهای نردبانی
+ نوشته شده در شنبه 29 بهمن1390ساعت 9:16 توسط غریبه |



تست شعله ( Flame Test )

يکی از روش هاي شناسايي مواد که از گذشته اي نزديک رايج شده است استفاده از طيف نوري براي تشخيص نوع عنصر موجود در يک ترکيب است .
اين روش بر اين مبنا استوار است که ابتدا عنصر مورد نظر را مشتعل کرده و سپس از روي رنگ خاصي که هر عنصر در يک طيف يا يک دسته نور در محيط مرئي ساطع مي کند عنصر مورد نظر را شناسايي مي کنند .

تست شعله
از مزيت هاي اين روش به روش هاي ساده شناسايي ديگر مي توان به قدرت تشخيص عنصر در ترکيب در حالت هاي کمپلکس هاي پايدار و ترکيبات مختلف يک عنصر  مانند کربنات , سولفات , نيترات و ... اشاره نمود که حسني بزرگ براي شروع تجزيه و شناسايي و کار با يک ترکيب ناشناخته است .

يکي از کمبود هاي اين روش عدم قدرت تشخيص چند طول موج نزديک به هم از نظر چشم است . که امروزه با پيشرفت تکنولوژي و ساخت تجهيزاتي نظير طيف سنج IR يا دستگاه NMR اين کمبود ها جبران شده و از اين روش تنها براي شناسايي مواد بسيار ساده و در سطحي کم استفاده مي گردد. این روش در صورتی که ماده خالص بوده , اشتعال زا نباشد و توليد گاز در هنگام سوختن نکند کاربرد دارد.


جدول زیر رنگ مربوط به شعله عناصر مختلف را نشان می دهد.



روش کار :

ابتدا يک ميله فلزي و نسوز را در شعله گرفته تا سرخ شود و ديگر دود نکند سپس آن را تا دماي اتاق سرد کنيد . سپس ميله را کمي داغ کرده و در ظرفي که شامل مقدار بسيار کمي ماده است فرو ببريد تا کمي از پودر ماده به نوک ميله بچسبد .
شعله گاز را تنظيم کنيد تا به طور کامل به رنگ آبي پر رنگ بسوزد سپس ميله فلزي را در مکاني که شعله مورد نظر بيشترين حرارت را دارد بگيريد و به آرامي بچرخانيد ، رنگ شعله را براي ترکيب مورد نظر مشاهده و مقایسه کنيد. براي ترکيب های بعدي دوباره ميله را تميز کنيد , روي شعله تا سرخي حرارت دهيد و تا دماي محيط خنک کنيد و مراحل را دوباره تکرار کنيد .

براي مثال هنگامي که نمک طعام يا خوراکي را که شامل عنصر فلزي سديم در ترکيب ساختماني است را روي شعله يکنواخت و آبي رنگ که داراي شدت يکنواخت است
 مي گيريم از خود نور نارنجي مايل به زرد خارج مي کند از آنجايي اين نور, تنها مربوط به فلز سديم با اين درجه خلوص در ترکيب مورد نظر است, مي توان در شناسايي ترکيباتي که در آنها شعله مورد نظر داراي اين رنگ مي گردد از بودن سديم در آن ترکيب مطمئن گرديد.



________________________________

تست شعله, شناسایی مواد با تست شعله, شناسایی عناصر


برچسب‌ها: تست شعله, شناسایی مواد با تست شعله, شناسایی عناصر
+ نوشته شده در چهارشنبه 26 بهمن1390ساعت 15:20 توسط غریبه |



آموزش کار با دستگاه گروماتوگرافی مایع ( HPLC )


در این آموزش سعی شد با بیان ساده و شرح کاربردی مطالب و بررسی یک مثال به صورت مرحله به مرحله نحوه کار با دستگاه HPLC اموزش داده شود.


تعیین مقدار ماده موثر یک ترکیب با استفاده از روش کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا

در ابتدا باید یک روش کار معتبر در دسترس باشد. برای ترکیبات دارویی و زیر مجموعه های ان ها روش کارهایی تحت عنوان فارماکوپه وجود دارد و یا در مورد ترکیبات مربوط به صنایع غذایی ، خوراکی و غیره  نیز منابع معتبری در دسترس می باشد. گاهی هم روش معتبر آنالیز یک ماده با خرید محموله یا نمونه ، از شرکت تولید کننده ان ماده درخواست میشود.
به هر حال مرحله اول کار داشتن یک روش و دستور کار معتبر و مناسب است.
 اگر روش کاری در دسترس نباشد کار کمی مشکل تر می شود و نیاز به تجربه و مهارت و همچنین تحقیق در مورد ترکیب مورد نظر ، دستگاهوری و روش های آنالیزی و ... می باشد که خود شرح مفصلی دارد.
فرض می کنیم که یک روش معتبر در دسترس داریم. به طور مثال :


تعیین مقدار ماده موثر ترکیب دارویی سفتریاکسون با استفاده از روش کروماتوگرافی و دستگاه HPLC

این روش بر اساس روش ارائه شده در فارماکوپه ( USP ) می باشد. 

دانلود روش به صورت کامل به زبان انگلیسی


مطلب بالا بخشی از این آموزش است که در این قسمت قرار داده شده است ، برای دریافت کامل این آموزش از طریق لینک زیر اقدام کنید.

دانلود آموزش کار با دستگاه گروماتوگرافی مایع ( HPLC )

پسورد : www.4800.blogfa.com



برچسب‌ها: آموزش کار با دستگاه گروماتوگرافی مایع, HPLC, اموزش کار با دستگاه HPLC, کار با دستگاه HPLC, اموزش دستگاه HPLC, دستگاه HPLC, اموزش HPLC
+ نوشته شده در شنبه 15 بهمن1390ساعت 10:3 توسط غریبه |



سينتيک شيميايي  ( Chemical Kinetics )

سينتيك در شيمي عبارت است از مطالعه سرعت واكنش‎هاي شيميايي و روش‎هايي كه بتوان سرعت واكنش را كنترل نمود.
شرح تفصيلي چگونگي انجام يك واكنش بر اساس رفتار اتم‎ها ، ‌مولكول‎ها و يون‎ها را مكانيسم واكنش گويند. ( Reaction mechanism )
سرعت يك واكنش مربوط به امكان برخورد ذرات است، ‌يعني هرچه تعداد ذرات در واحد حجم بيشتر باشد، تعداد برخوردها بيشتر بوده و بنابراين سرعت واكنش متناسب با غلظت مواد است. 
واكنش فرضي زير را در نظر بگيريد :


طي زماني كه واكنش رخ مي‎دهد  A2و B2 به تدريج مصرف مي‎شوند. غلظت اين دو ماده ، كه معمولاًَ برحسب mol/L  بيان مي‎شود كاهش مي‎يابد. چون در همان زمان AB توليد مي‎شود، غلظت آن افزايش مي‎يابد. سرعت واكنش، ميزان سرعت انجام اين تغييرات است. منحني نشان¬دهنده تغييرات غلظت برحسب زمان براي واكنش بالا به شکل زیر می باشد.


سرعت واكنش برحسب افزايش غلظت AB و سرعت واكنش برحسب كاهش غلظت A يا B به صورت زیر بیان می شود:


چون غلظت A2  كاهش مي‎يابد، Δ[A2] مقداري منفي است و علامت منفي در عبارت سرعت قرار داده مي‎شود تا مقدار سرعت، عددي مثبت شود.
نكته:‌ سرعت بر مبناي افزايش غلظت AB از لحاظ عددي با سرعت بر اساس غلظت A2 يا B2 برابر نخواهد بود.
    براي هر واكنش شيميايي، معادله‎اي رياضي به نام معادله سرعت يا قانون سرعت مي‎توان نوشت كه غلظت مواد واكنش دهنده را به سرعت واكنش مربوط مي‎سازد.
مثلاً براي واكنش :   
   


معادله سرعت به شكل زير است:

كه m و n درجه واكنش ( Reaction order ) نسبت به A و B ناميده مي‎شود. براي مثال اگر m و n به ترتيب برابر 1 و 2 باشد، يعني واكنش بالا نسبت به تركيب A از درجه اول و نسبت به تركيب B از درجه دوم مي‎باشد. درجه كلي واكنش برابر مجموع m+n است. فقط در مواردي كه واكنش در يك مرحله انجام گيرد m  و n برابر با a و b خواهد بود ولي چنانچه واكنش در چند مرحله انجام گيرد، لزوماً m  و n  با a و b برابر نبوده، بلكه تابعي از مكانيسم واكنش خواهد بود. ثابت k، ثابت سرعت ( rate constant ) ناميده شده و تابعي از دما است. آرنيوس در 1889 رابطه‎اي پيشنهاد كرد كه رابطه دما و ثابت واكنش را نشان مي‎داد.


A : ثابت ويژه واكنش مورد مطالعه
e : پايه لگاريتم طبيعي(2.72)
Ea : انرژي فعال‏سازي يا Activation Energy (J/mol)
R : ثابت گازها (8.32 J/K.mol)
T: دماي مطلق است.
البته صورت مفيد اين معادله حالتي است كه از آن لگاريتم گرفته شده و مرتب گردد.


همان طوري كه مشاهده مي‎شود معادله بالا به صورت معادله يك خط است. يعني اگر lnk برحسب 1/T رسم شود، خطي با شيب منفي (–Ea/R) به دست مي‎آيد كه عرض از مبداء، همانlnA  است. به اين ترتيب با بررسي تجربي يك واكنش و به دست آوردن  k در چند دما و ترسيم منحني، انرژي اكتيواسيون يا فعال‎سازي واكنش به دست مي‎آيد. همچنين مقادير Ea و A براي يك واكنش را مي‎توان از ثابت‎هاي سرعت در دو دماي متفاوت با به كار بردن معادله مقايسه‎اي آرنيوس به دست آورد.



برچسب‌ها: سينتيک شيميايي, سينتيك شيميايي, سينتيک, سينتيك, سرعت واكنش‎هاي شيميايي, سرعت واكنش, درجه واكنش, معادله ارنیوس, معادله آرنيوس, انرژي اكتيواسيون, انرژی اكتيواسيون, انرژي فعال‎سازي
+ نوشته شده در چهارشنبه 28 دی1390ساعت 8:57 توسط غریبه |



كاتاليزور ( Catalyst )

كاتاليزور جسمي است كه سرعت يك واكنش شيميايي را بدون آنكه در واكنش مصرف شود زياد مي‎كند، به طوريكه مي‎توان آن را بدون تغيير، در پايان واكنش بازيابي نمود. كاتاليزورها به دو صورت همگن و ناهمگن به كار مي‎روند.

يك كاتاليزور همگن ( Homogeneous ) ، با مواد واكنش دهنده در يك فاز قرار دارد. مثالي در اين مورد تجزيه گاز ‎اكسيد دي نيتروژن در مجاورت كاتاليزور گازي كلر است.


يك كاتاليزور ناهمگن ( Heterogeneous ) ، كاتاليزوري است كه در فازي متفاوت با فاز مواد واكنش دهنده باشد. در اين فرايندها، مولكول‎هاي واكنش دهنده بر سطح كاتاليزور جذب مي‎شوند و واكنش در همان سطح انجام مي‎شود. در اين دسته از واكنش‎ها مولكول‎هاي واكنش دهنده از طريق جذب سطحي شيميايي، به سطح كاتاليزور مي‎پيوندند كه قدرت اين پيوندها مشابه پيوندهاي موجود در تركيبات شيميايي است، در ادامه مولكول‎ها دچار تغييراتي در آرايش الكتروني شده و برخي پيونده سست شده و مي‎شكند و پيوندهاي جديد تشكيل مي‎شود.
به طور مثال تجزيه گاز ‎اكسيد دي نيتروژن در مجاورت كاتاليزور فلزي طلا
مكانيسم اين واكنش در سه مرحله انجام مي‎شود:
- جذب مولكول‎هاي گازي N2O بر سطح طلا
- سست شدن پيوند بين اتم اكسيژن و اتم نيتروژن مجاور در مولكول N2O ، در نتيجه پيوستن اتم O به طلا كه در نتيجه آن يك مولكول N2 آزاد مي‎شود.
- مرحله اخر دو اتم موجود بر سطح طلا با هم تركيب شده و يك مولكول O2 آزاد مي‎شود.



يكي از كاربردهاي نوين كاتاليزورهاي ناهمگن فلزي، اگزوز خودروها است. در اگزوز خودروهاي جديد كه مطابق با استانداردهاي زيست محيطي هستند، لوله اگزوز حاوي بستري از كاتاليزور شامل ذرات پلاتين (Pt) ، پالاديم (Pd) و رنيم (Re) هستند و چنان طراحي شده‎اند كه اكسايش CO (مونواكسيد كربن) و هيدروكربن‎هاي نسوخته به CO2 و همچنين تبديل اكسيدهاي نيتروژن را به N2 و O2 كاتاليز مي‎كنند.
البته اين كاتاليزورها به وسيله سرب مسموم مي‎شوند و بنابراين در اين خودروها مي‎بايد بنزين بدون سرب مصرف شود.

سموم كاتاليزوري موادي هستند كه مانع از فعاليت كاتاليزورها مي‎شوند. برخي از فلزات و نافلزات و همچنين تركيبات آنها باعث مسموم شدن كاتاليزورها مي‎شوند. ( از جمله مواد مسموم كننده مي‎توان به سرب، آرسنيك، گوگرد و تركيبات آلي گوگرددار و همچنين تركيبات آلي نيتروژن‎دار اشاره نمود.)



برچسب‌ها: كاتاليزور, کاتالیست, کاتالیز, كاتاليزور همگن, كاتاليزور ناهمگن, كاتاليزور نا همگن Catalyst, Heterogeneous, Homogeneous
+ نوشته شده در دوشنبه 26 دی1390ساعت 15:13 توسط غریبه |



دانسیته

دانسیته یا جرم مخصوص جرم واحد حجم است و ان را با ρ نشان می‌دهند.

اغلب چگالی را مقدار جرم موجود در واحد حجم ماده می‌دانند و آن را با علامت اختصاری ρ نشان می‌دهند که از رابطه ρ=m/V  به دست می‌آید. در صورتی که این تعریف از چگالی صحیح نیست و دقیقا تعریف جرم واحد حجم یا جرم مخصوص یا همان دانسیته می‌باشد. در حقیقت وزن مخصوص یک ماده به وزن آب هم‌ حجم آن ، در شرایط استاندارد را چگالی می‌گویند. همچنین، بین چگالی و وزن مخصوص باید تفاوت قائل شد. چگالی مقدار جرم موجود در واحد حجم است، ولی وزن مخصوص به معنی وزن واحد حجم ماده‌است.

دانسیته ( دانسیته نه چگالی) عبارت است از نسبت جرم به واحد حجم، مثلا kg/m3 یا. lb/ft3  دانسیته کمیتی دارای واحد است و برای تعیین آن باید حجم و جرم جسم مورد نظر را به دست آورد. دانسیته ی مایعات و جامدات در شرایط معمولی مستقل از فشار است ولی با دما تغییر می کند. اما معمولا تاثیر دما بر چگالی قابل اغماض است.


چگالی را اغلب نسبتی بی بعد تصور می کنند. در حقیقت باید آن را نسبت دانسیته ی دو جسم دانست که یکی جسم مورد نظر مثل A و دیگری جسم مبناست. جسم مبنا برای مایعات و جامدات معمولا آب در نظر گرفته می شود. بنابراین چگالی نسبت دانسیته ی جسم مورد نظر به دانسیته ی آب یعنی: 1.000g/cm3 ، 1000kg/m3  یا 62.43lb/ft3 در 4 درجه سلسیوس خواهد بود. چگالی گازها را اغلب با هوا یا سایر گازها می سنجند.
هنگام بیان چگالی دمایی را که در آن دانسیته ی جسم مورد نظر و جسم مبنا اندازه گیری شده است ذکر می کنند. در مواردی که دما ذکر نمی شود، دمای جسم مورد نظر را دمای محیط و دمای آب را 4 درجه سلسیوس فرض می کنند. در سیستم SI این عدد به 1.0000g/cm3  بسیار نزدیک است. لذا در این سیستم آحاد مقادیر چگالی و دانسیته از نظر عددی با یکدیگر برابر می باشند.
در سیستم AE دانسیته بر حسب lb/ft3 بیان می شود، و دانسیته ی آب برابر 62.4lb/ft3 است. مشاهده می کنید که مقادیر عددی چگالی و دانسیته در این سیستم برابر نیست.


برچسب‌ها: دانسیته, چگالی, جرم مخصوص, واحد دانسیته, یکای دانسیته, دانسیته مایعات
+ نوشته شده در یکشنبه 25 دی1390ساعت 11:43 توسط غریبه |



رابطه نقطه جوش با فشار بخار ( آزمایش رامسی - یانگ )

یک جسم مایع ، در یک دمای مشخص و معین تغییر حالت پیدا کرده و تبخیر میشود. این دمای معین ، همان نقطه ی جوش جسم مایع است . تغییر حالت از مایع به بخار زمانی انجام میگیرد که فشار بخار مایع با فشار محیط برابر شود .

زمانی که فشار محیط بنا به هر دلیلی کاهش پیدا کند ، فشار بخار ماده سریعتر با فشار محیط برابر میشود ، یعنی زودتر به جوش می آید ، نهایتا نقطه ی جوش نیز پائین می آید . این تغییرات دمایی نسبت به تغییرات فشار توسط فردی بنام کلاپیرون بررسی شده است .

مزر مایع – بخار
برای یک ماده ف آنتروپی تبخیر در دمای T برابر H/T∆ است . بنابراین رابطه ی کلاپیرون برای مرز مایع – بخار عبارتند از :

 
Hvap∆  مثبت است ،  Vvap∆ بزرگ و مثبت است لذا  dP/dTمثبت ولی بسیار کوچکتر از مقدار آن برای مزر جامد – مایع است . چون  dT/dP بزرگ است ، از اینرو دمای جوش بسیار حساستر از دمای انجماد به فشار است .

از آنجا که حجم مولی گاز بسیار بزرگتر از حجم مولی مایع است بنابراین میتوان چنین نوشت :

 
اگر گاز ( بخار ماده مورد نظر ) رفتار کامل داشته باشد میتوان  رابطه ی کلاپیرون را چنین بازآرایی کرد :

 

معادله ی فوق به معادله ی کلازیوس – کلاپیرون معروف است . این معادله امکان پیش بینی تغییرات فشار بخار با دما را به ما می دهد و نشان می دهد که چگونه دمای جوش با تغییر فشار  تغییر می کند .
اگر آنتالپی تبخیر را مستقل از دما فرض کنیم ، می توانیم انتگرال فوق را به ترتیب زیر حل کنیم :

      

باید به این نکته توجه کرد که رابطه ی بدست آمده در محدوده ی دمایی و محدوده ی فشار معینی قابل استفاده است و در نقطه ی بحرانی و بالاتر از آن صدق نمیکند . به کمک این رابطه میتوان ، فشار بخار مایع را در نزدیکی دمای جوش معمولی آن به تقریب پیدا کرد . یعنی برای محاسبه Hvap∆  باید فشار هایی را اعمال کرد که نقاط جوش نزدیک به مقدار معمول بدست آید .
 اگر تغییرات دما و فشار زیاد باشد نمیتوان از این رابطه استفاده کرد ، چون مقدار Hvap∆  نسبت به تغییر دما ، تغییر خواهد کرد.
در روش رامسی – یانگ ، مقدار اندکی از مایع برای اجرای آزمایش کافی است و در فشار های مختلف که مانومتر آنرا نشان می دهد ، میتوان نقطه ی جوش را از روی ترمومتر قرائت کرد .
مانومتر دستگاه فشارسنج برای اندازه گیری فشار گازها است.


دستگاه رامسی – یانگ
این دستگاه از قسمت ها و بخش های مختلف تشکیل شده است که هر کدام نفش خاصی را در این آزمایش ایفا می کنند . این قسمت ها عبارتند از :

A= لوله متصل به قیف چکاننده که مایع مورد نظر در آن ریخته میشود
B =  ترمومتر که در داخل حمام قرار دارد
C =  ترمومتر که با پنبه یا پشم شیشه پوشیده شده
D =  ظرف پایدار کننده فشار
E =  دریچه ورود هوا جهت افزایش فشار سیستم
F =  تله که درداخل بشرحاوی یخ و نمک قراردارد وجهت جمع آوری بخارات بکار میرود
G =  پمپ خلا
I  =  مانومتر
K =  حمام آب گرم


شرح آزمایش :
مایع مورد نظر را در محفظه ی قیف چکاننده ریخته و خلا را تا جایی اعمال می کنیم که فشار درون سیستم  حدود cmHg 20 شود . شیر قیف را به آرامی باز کرده و آنرا طوری تنظیم می کنیم که تقریبا در هر 6 ثانیه یک قطره بچکد . جریان مایع باید طوری تنظیم شود که هر قطره ی ریخته شده قبل از ریختن قطره ی قبلی روی پنبه تبخیر شود.
مایع روی پنبه در اثر تراکم بخار گرم میشود و به دنبال تبخیر آن محیط سرد میشود تا جایی که تعادلی بین مایع و بخار برقرار شود . این دما ، دمای ثابتی است که باید آنرا یادداشت کنیم . این دما همان نقطه ی جوش جسم در فشار 20 cmHg می باشد . دریچه E باز می کنیم تا کمی هوا وارد سیستم شده و فشار آن تا حدود 30 cmHg افزایش یابد . دمای جوش را نیز در این فشار تعیین می کنیم . این عمل را برای فشار های 40،50،60 cmHg تکرار کرده و نقطه ی جوش را با استفاده از روابط  و رسم نمودار بدست آورید.



برچسب‌ها: رابطه نقطه جوش با فشار بخار, روش رامسی – یانگ, رامسی – یانگ, آنتروپی تبخیر, آنتالپی تبخیر, فشار بخار, تعیین نقطه جوش با فشار بخار, رابطه کلاپیرون, معادله کلازیوس – کلاپیرون, نقطه بحرانی
+ نوشته شده در پنجشنبه 22 دی1390ساعت 15:38 توسط غریبه |



پتاسیم دی کرومات

K2Cr2O7 -  پتاسیم دی کرومات یا پتاسیم بی کرومات - یک معرف شیمیایی معدنی است که اغلب به عنوان عامل اکسنده در لابراتورها و صنعت کاریرد دارد. ترکیبات کروم 6 ظرفیتی برای سلامتی مضر هستند و باید نکات ایمنی را در استفاده از آنها رعایت کرد. K2Cr2O7  یک  ماده ی کریستالی با رنگ  قرمز- نارنجی است .


واکنش پتاسیم دی کرومات به عنوان یک ذره ی اکسنده  عبارت است از:

مثلا در شیمی آلی  پتاسیم دی کرومات در مقایسه با پتاسیم پرمنگنات یک اکسنده ی ملایم است،که برای اکسید کردن الکل های نوع اول و تبدیل آنها به آلدئید ها مورد استفاده قرار می گیرد.یا اگر تحت  رفلاکس حرارت داده شود به کربوکسیلیک اسید ها تبدیل می شود.البته در حضور پر منگنات، کربوکسیلیک اسید ها محصول انحصاری خواهند بود.الکل های نوع دوم  در حضور پتاسیم دی کرومات به کتونها تبدیل می شوند.الکل های نوع سوم  در حضور پتاسیم دی کرومات تحت اکسایش قرار نمی گیرند.

محلول آبی پتاسیم دی کرومات نارنجی رنگ است که در اثر احیا کروم 6 به کروم 3 به رنگ سبز در می آید.




برچسب‌ها: پتاسیم دی کرومات, پتاسیم بی کرومات, K2Cr2O7
+ نوشته شده در دوشنبه 12 دی1390ساعت 18:44 توسط غریبه |



یدومتری و یدیمتری

یدومتری
یدومتری یک روش حجم سنجی شیمی تجزیه است که در تیتراسیون از ید به عنوان شناساگر نقطه پایانی استفاده میشود.یون یدید یک عامل کاهنده ی نسبتاً موثری است که به طور وسیعی برای تجزیه ی اکسنده ها به کار می رود. به طور کلی به واکنش هایی که در آن ید اکسید می گردد، یعنی ید از محلول یدیدها آزاد می گردد یدومتری گویند. روشهای زیادی بر اساس خواص کاهندگی یون یدید استوارند. ید که محصول واکنش است، معمولاً با محلول استاندارد تیوسولفات تیتر می شود. مقدار ید آزاد شده توسط محلول تیوسولفات تعیین می‌شود و از روی مقدار تیوسولفات مصرفی ، مقدار آنالیت مورد محاسبه را بدست آورد.


عناصر زیادی را می توان به روش یدمتری تعیین نمود. یکی از این عناصر، مس است. در این روش از واکنش زیر جهت احیا و رسوب دادن مس استفاده می کنند.

حال مقدار ید آزاد شده طی واکنش زیر توسط محلول تیوسولفات تعیین می‌شود و از روی مقدار تیوسولفات مصرفی (با استفاده از روابط استوکیومتری) ، به مقدار واکنش دهنده ی اولیه ی مورد نظر (در اینجا یون مس) دست می یابند.

نقطه ی پایانی تیتراسیون به سادگی توسط محلول نشاسته مشخص می شود. لحظه ی مناسب برای اضافه کردن شناساگر وقتی است که رنگ محلول از قهوه ای به زرد کمرنگ تغییر می کند. پایان تیتراسیون هنگامی است که محلول بیرنگ می شود.

 
یدیمتری
یدیمتری یک روش حجم سنجی شیمی تجزیه است که در تیتراسیون از ید مولکولی برای اکسایش
یک عامل کاهنده استفاده می شود. و تیتراسیون بر پایه تغییر رنگ محلول ید و نشاسته  از آبی به بی رنگ  انجام می شود.



برچسب‌ها: یدومتری, یدیمتری, حجم سنجی, یدید
+ نوشته شده در دوشنبه 12 دی1390ساعت 17:28 توسط غریبه |



برج تقطیر

بطور کلی برج تقطیر شامل 4 قسمت اصلی می باشد :

  .1برج (Tower)
  .2
سیستم جوشاننده (Reboiler)
  .3
سیستم چگالنده (Condensor)
  .4
تجهیزات جانبی شامل: انواع سیستمهای کنترل کننده، مبدلهای حرارتی میانی، پمپها و مخازن جمع آوری محصول.

بطور کلی برجهایی که در صنعت جهت انجام عمل تقطیر مورد استفاده قرار می گیرند، به دو دسته اساسی تقسیم می شوند:
 -
برجهای سینی دا ر Tray Towers)
 -
برجهای پرشده (Packed Towers)

طرز کار یک برج سینی دار
بطور کلی فرآیندی که در یک برج سینی دار اتفاق می افتد، عمل جداسازی مواد است. همانطور که ذکر شد فرآیند مذکور به طور مستقیم یا عیرمستقیم انجام می پذیرد.
در فرآیند تقطیر منبع حرارتی (Reboiler)، حرارت لازم را جهت انجام عمل تقطیر و تفکیک مواد سازنده یک محلول تأمین میکند. بخار بالارونده از برج با مایعی که از بالای برج به سمت پایین حرکت می کند، بر روی سینی ها تماس مستقیم پیدا می کنند. این تماس باعث ازدیاد دمای مایع روی سینی شده و نهایتا باعث نزدیک شدن دمای مایع به دمای حباب می گردد. با رسیدن مایع به دمای حباب به تدریج اولین ذرات بخار حاصل می شود که این بخارات غنی از ماده فرار (ماده ای که از نقطه جوش کمتری و یا فشار بالاتری برخوردار است) می باشد.از طرفی دیگر در فاز بخار موادی که از نقطه جوش کمتری برخوردار هستند، تحت عمل میعان قرار گرفته و بصورت فاز مایع به سمت پایین برج حرکت می کند. مهمترین عملکرد یک برج ایجاد سطح تماس مناسب بین فازهای بخار و مایع است. هر چه سطح تماس افزایش یابد عمل تفکیک با راندمان بالاتری صورت میگیرد. البته رژیم جریان مایع بر روی سینی نیز از جمله عوامل مهم بر عملکرد یک برج تفکیک می باشد.


عبارات و اصطلاحات مربوط به فر آیند تقطیر :

  (Feed) خوراک
مخلوط ورودی به داخل برج که ممکن است مایع، گاز و یا مخلوطی از مایع و گاز باشد، خوراک (Feed) نام دارد. معمولا محل خوراک در نقطه مشخصی از برج است که از قبل تعیین می شود. در برجهای سینی دار محل ورودی خوراک را سینی خوراک یا (Feed Tray) می نامند. از جمله مشخصات مهم سینی خوراک این است که از نقطه نظر درجه حرارت و ترکیب نسبی (کسر مولی) ، جزء مورد نظر با خوراک ورودی مطابقت داشته باشد. البته محل خوراک ورودی به حالت فیزیکی خوراک نیز بستگی دارد. معمولا اگر خوراک بصورت مایع باشد، همراه با مایعی که از سینی بالایی سرازیر می شود به درون سینی خوراک وارد می گردد. اگر خوراک بصورت بخار باشد معمولا آن را از زیر سینی خوراک وارد می کنند و اگر خوراک بصورت مخلوطی از مایع و بخار باشد، بهتر است که ابتدا فاز مایع و بخار را از هم جدا نموده و سپس به طریقی که گفته شد خوراک را وارد برج نمایند. ولی عملا به منظور صرفه جویی از هزینه های مربوط به تفکیک دو فاز بخار و مایع، عمل جداسازی به ندرت صورت می گیرد.

(Overhead Product) محصول بالاسری
آنچه از بالی برج به عنوان خروجی از آن دریافت می شود محصول بالاسری نامیده می شود که معمولا غنی از جزئی که از نقطه جوش کمتری برخوردار است می باشد.

 
(Bottom Product) محصول ته مانده
ماده ای که از پایین برج خارج می شود ته مانده یا محصول انتهایی (Bottom) نام دارد و معمولا غنی از جزء یا اجزائ سنگین تر (که از نقطه جوش بالاتری برخوردار می باشند) خواهد بود.

 
(Reflux Ratio) نسبت برگشت یا پس ریز
نسبت مقدار مایع برگشتی به برج بر حسب مول یا وزن به مایع یا بخاری که به عنوان محصول از سیستم خارج می شود را نسبت برگشتی می گویند و آن را با حرف R نشان می دهند.

نسبت برگشتی و اثرات آن بر شرایط کارکرد برج
با افزایش نسبت مایع برگشتی تعداد سینی های مورد نیاز جهت تفکیک (طول برج) کاهش می یابد، اما در مقابل آن بار حرارتی کندانسور و جوش آور و مقادیر بخار و مایع در طول برج افزایش می یابد. در این صورت نه تنها لازم است سطوح گرمایی مورد نیاز به آنها اضافه شود، بلکه به دلیل افزایش میزلن جریان مایع و بخار سطح مقطع برج نیز افزایش می یابد.
هنگامی که مقدار R زیاد باشد تعداد مراحل و طول برج به کمترین مقدار خود می رسد و تمام محصول بالاسری به عنوان مایع برگشتی وارد برج می شود و این حالت را برگشت کامل یا (Total Reflux) می نامند.
در شرایطی که R در کمترین مقدار خود باشد طول برج و تعداد مراحل در بیشترین مقدار خود خواهد بود و عمل تفکیک به شکل کاملی انجام نخواهد شد. مقدار عملی R معمولا بین حالت برگشت کامل و حداقل میزان R است. در بیشتر موارد مقدار مایع برگشتی بر روی درجه حرارت برج نیز تأثیر می گذارد. معمولا در یک برج تقطیر دمای انتهای آن به مراتب بیشتر از دمای پایین آن است و این اختلاف دما در طول برج وجود خواهد داشت. میزان جریان برگشتی به عنوان یک عامل کنترلی بر روی درجه حرارت سیستم خواهد بود.

 
(Reboiler) جوش آور
جوش آورها که معمولا در قسمت های انتهای برج و کنارآن قرار داده می شود، وظیفه تأمین حرارت یا انرژی لازم را برای انجام عمل تقطیر به عهده دارند.
معمولا جوش آورها به عنوان یک مرحله تعادلی در عمل تقطیر و به عنوان یک سینی در برجهای سینی دار در نظر گرفته می شوند.
 
(Condenser) چگالنده
نقش چگالنده در واقع تبدیل بخارات حاصل از عمل حرارت دهی به مخلوط، به مایع می باشد. این امر در اصطلاح میعان یا چگالش نامیده می شود و دستگاهی که در آن عمل مذکور انجام می شود چگالنده نام دارد. به طور کلی چگالنده ها به دو دسته اساسی تقسیم می شوند:

  -چگالنده های کامل (Total Condenser)
  -
چگالنده های جزئی (Partial Condenser)
در صورتیکه تمام بخار بالای برج به مایع تبدیل شود و بخشی ازآن وارد برج شده و بخش دیگر وارد مخزن جمع آوری محصول گردد عمل میعان کامل (Total Condensation) انجام شده است. اما اگر بخشی از بخارات حاصل مایع شده و بخش دیگر به صورت بخار از کندانسور خارج شود به آن یک کندانسور جزئی گفته می شود.


تقطیر و انواع ان


=========================================
تقطیر - برج تقطیر - دستگاه تقطیر - بالن تقطیر - انواع تقطیر - برج سینی دار - برجهای سینی دار - برجهای پرشده - محصول بالاسری - محصول ته مانده - نسبت برگشتی - جریان برگشتی - جوش آور - چگالنده

=========================================

تقطیر - برج تقطیر - دستگاه تقطیر - بالن تقطیر - انواع تقطیر - برج سینی دار - برجهای سینی دار - برجهای پرشده - محصول بالاسری - محصول ته مانده - نسبت برگشتی - جریان برگشتی - جوش آور - چگالنده

+ نوشته شده در دوشنبه 28 آذر1390ساعت 17:49 توسط غریبه |



ویسکوزیته
یکی از خواص مهم مایعات ، مقاومت آنها در برابر جاری شدن است که به آن ویسکوزیته گفته میشود . هرچه مقاومت مایع بیشتر باشد یا بعبارتی دیرتر جاری شود گفته میشود زیادی دارد و برعکس اگر مقاومت کمتری در برابر جاری شدن از خود نشان دهد ، ویسکوزیته مایع کمتر است.
* مقاومت در برابر جریان ، بیشتر به جاذبه بین مولکولها مربوط است و اندازه‌گیری گرانروی مایع تخمین ساده ای از قدرت جاذبه ها را بدست می‌دهد.  به‌طور کلی ، با افزایش دمای معین ، توانایی نیروهای چسبندگی برای مقابله با جنبش مولکولی کمتر شده ، در نتیجه گرانروی کاهش می‌یابد. ولی ازدیاد فشار معمولا سبب افزایش گرانروی می‌شود.


انواع ویسکوزیته
 
ویسکوزیته نسبی : این نوع گرانروی نسبت گرانروی محلول مورد نظر به گرانروی حلال خالص ( آب مقطر ) است .
 



ویسکوزیته ویژه : اگر از ویسکوزیته نسبی هر محلول یک واحد کم کنیم ، ویسکوزیته ویژه آن محلول بدست می آید .
 


ویسکوزیته کاهش یافته : نسبت ویسکوزیته ویژه هر محلول به غلظت آن محلول ، ویسکوزیته کاهش یافته آنرا نتیجه می دهد .

 


ویسکوزیته ذاتی : این نوع ویسکوزیته مربوط به خواص مولکولی وذاتی هر محلول است .



+ نوشته شده در سه شنبه 22 آذر1390ساعت 18:10 توسط غریبه |



ویسکومتری

ویسکوزیته
یکی از خواص مهم مایعات ، مقاومت آنها در برابر جاری شدن است که به آن ویسکوزیته گفته میشود . هرچه مقاومت مایع بیشتر باشد یا بعبارتی دیرتر جاری شود گفته میشود زیادی دارد و برعکس اگر مقاومت کمتری در برابر جاری شدن از خود نشان دهد ، ویسکوزیته مایع کمتر است.
* مقاومت در برابر جریان ، بیشتر به جاذبه بین مولکولها مربوط است و اندازه‌گیری گرانروی مایع تخمین ساده ای از قدرت جاذبه ها را بدست می‌دهد.  به‌طور کلی ، با افزایش دمای معین ، توانایی نیروهای چسبندگی برای مقابله با جنبش مولکولی کمتر شده ، در نتیجه گرانروی کاهش می‌یابد. ولی ازدیاد فشار معمولا سبب افزایش گرانروی می‌شود.

ویسکومتری
اندازه گیری ویسکوزیته مایعات ، به روش های مختلف ویسکومتری نامیده میشود و ابزاری که از آن برای انجام این کار کمک گرفته میشود ویسکومتر نام دارد . ویسکومتری انواع مختلفی دارد که برحسب نوع مایع و شرایط انجام آزمایش میتوان یکی را بر دیگری ترجیح داد .


انواع ویسکومتری
- اندازه گیری سرعت سقوط آرام یک گلوله کروی در مایع مورد آزمایش
- اندازه گیری زمانهای ریزش یا جاری شدن حجم معینی از یک مایع با ویسکوزیته مجهول و مایع دیگر با ویسکوزیته معلوم .
- اندازگیری با دستگاه های ویسکومتر

در نوع دوم از ویسکومتری ، میتوان از دو نوع ویسکومتر استوالد و انگلر استفاده کرد .

ویسکومتر استوالد : به شکل U  است و زمان انتقال حجم مشخصی از مایع که بین دو خط نشانه قرار گرفته است اندازه گیری میشود.

ویسکومتر انگلر : حجم معینی از آب را در داخل ظرف مخصوصی ریخته ، با باز کردن لوله موئین آن زمان ریزش حجم معینی از آب اندازه گیری میشود.


در هر دو روش در شرایط  برابر از فشار و دما زمان ریزش مایع با ویسکوزیته معلوم را اندازه گیری میکنند سپس زمان ریزش همان حجم از مایع با ویسکوزیته مجهول را نیز اندازه گیری میکنند و از رابطه زیر ویسکوزیته مجهول مایع را محاسبه میکنند.

* چون ویسکوزیته مایعات به دما بستگی دارد و با افزایش دما ویسکوزیته کاهش می یابد ، ضریب ویسکوزیته اندازه گیری شده را در دمای مورد آزمایش گزارش می کنند .


+ نوشته شده در دوشنبه 21 آذر1390ساعت 17:45 توسط غریبه |



صابون

صابون داراي قدمتي بالغ بر 2300 سال مي باشد.در حقيقت برخي معتقدند صابون در 600 سال پيش از ميلاد مسيح توسط مردم فنيقيه ساخته شد، اما در آن زمان از کاربرد آن اطلاع درستي نداشتند و تنها به عنوان يک کالاي واسطه اي، جهت داد و ستد از آن استفاده مي نمودند. در آن دوره صابون از پيه بز و خاکستر چوب تهيه مي شد. در دوران امپراطوري روم مصرف صابون رواج يافت .آنها صابون را از چربي حيوانات و خاکستر گياهان (به عنوان يک ماده قليايي) تهيه مي‌کردند و آن را“Saipo” مي ناميدند که نام امروزي صابون “Soap” از آن گرفته شده است.
اهميت صابون به عنوان يک ماده شوينده تا قرن دوم ميلادي ناشناخته مانده بود تا اينکه جالينوس، پزشک صاحب نام يوناني، از صابون به عنوان ماده اي جهت شستشو نام برد. در سال 1800 ميلادي شيميدان مشهور عرب، جابر بر حيان (پدر علم شيمي) در نوشته هاي خود چندين بار از صابون به عنوان ماده اي مناسب جهت شستشوي بدن نام برد.
کشورهاي ايتاليا ، فرانسه و اسپانيا از مراکز اوليه توليد صابون هستند زيرا دسترسي به مواد اوليه (مانند روغن زيتون) جهت توليد صابون در اين مراکز امکان پذير بوده است. توليد صابون در انگليس در اواخر قرن 12 ميلادي آغاز گرديد. در قرن سيزدهم و چهاردهم ميلادي، اتحاديه کوچکي از توليدکنندگان صابون در نزديكي لندن تشکيل شد. در آن زمان توليدکنندگان صابون، ملزم به پرداخت مبلغي براي توليد هر تن صابون بودند که پس از دوران جنگهاي ناپلئون، اين مبلغ به 3 پني به ازاي توليد هر پوند صابون افزايش يافت. اين روند تا سال 1853 ميلادي ادامه داشت. در اين مدت بالغ بر يک ميليون پوند از توليدکنندگان صابون جمع آوري شد. اين امر نشانگر افزايش مصرف صابون در اين دوران مي باشد.
در دوران انقلاب فرانسه توليد صابون در مارسي به 3500 تن در سال رسيد که اين مقدار توسط 34 کارخانه کوچک در اين شهر توليد مي گرديد. علامت گذاري تجاري بر روي بسته بنديهاي صابون از اواخر قرن هيجدهم آغاز شد. در اين زمان صاحبان صنايع در مارسي (فرانسه) اقدام به صادر کردن صابون به کشورهاي ديگر (در رأس آنها آمريکا) نمودند.
در ابتدا توليدکنندگان صابون در مارسي از روغن زيتون براي تهيه صابون استفاده مي کردند. در سال 1815 ميلادي کمبود محصول زيتون آنها را بر آن داشت که روغنهاي ديگر را جايگزين روغن زيتون نمايند. همچنين پيشرفتهايي که در صنعت کشتيراني و حمل و نقل صورت گرفت، امکان دسترسي به ساير روغنها را نيز فراهم نمود. همين امر سبب ايجاد تغييراتي در فرمولاسيون صابون گرديد.
در سال 1791 ، يک دانشمند فرانسوي به نام نيكلا لوبلان (Nicolas Leblanc) تحولي در فرايند در توليد کربنات سديم به وجود آورد و گامي بزرگ در جهت پيشرفت توليد صابون در مقياس صنعتي برداشته شد. کربنات سديم يک ماده قليايي است كه در خاکستر وجود دارد و با چربيها تشکيل صابون مي دهد. در روش جديد، لوبلان موفق به توليد مقدار بيشتر اين نمک با کيفيت بهتر و قيمت مناسب تر گرديد.
ارائه نظريه دانشمند ديگر فرانسوي به نام اوژن شورل (Michel Uegence Chevreul) در سال 1823 ميلادي از جمله عواملي بود که تاثير به سزايي در پيشرفت صنعت صابون سازي داشت. وي اثبات نمود که فرآيند تشکيل صابون در حقيقت، تجزيه شيميايي چربيها است که به نمک قليايي اسيدهاي چرب (صابون) و گليسيرين تجزيه مي شوند.
عوامل متعدد ديگري كه در پيشرفت صنعت صابون سازي تاثيرگذار بوده اند، عبارتند از:
 استفاده از رزين در ديگهاي پخت صابون ( سال 1850 ميلادي )استفاده از سيليکات سديم توسط يک دانشمند انگليسي ( سال 1870 ميلادي )هيدروژنيزه کردن روغنها و تهيه چربيهاي مناسبتر جهت مصرف در صابون ( اوايل قرن 19 ميلادي ).
 پيشرفت تکنولوژي در دوران جنگ جهاني اول و پس از آن به كار بردن دستاوردهاي علمي به موازات پيشرفت تکنولوژي در کارخانه ها سبب رشد سريع اين صنعت در سال 1850 ميلادي گرديد.


انواع صابون از نظر نوع مصرف :

 صابون حمام و دستشويي (صابون سخت ) : در اين نوع صابون ها براي رعايت نكات بهداشتي  مربوط به پوست بدن و موي سر مواد قليايي را به حداقل كاهش داده مواد پركننده ي طبيعي و خنثي مواد معطر رنگي و نرم كننده ي پوست نيز به آنها اضافه مي شود. 

 صابون رخت شويي : اين نوع صابونها از مواد چربي ارزان تهيه مي شود. اما امروزه به علت استفاده از پاك كننده هاي غير صابوني مصرف آنها كاهش يافته است. نو.عي صابون سياه رنگ كه از پتاس در آن استفاده مي شود نيز براي شستن لباس تهيه مي شود. صابون رختشويي ممكن است به صورت براده پودر (حتي مخلوط با پودر پاك كننده هاي غير صابوني ) براي مصرف در لباسشويي استفاده مي شود.
صابونهاي طبي : اين نوع صابونها براي معالجه ي بيماريهاي جلدي عفوني و قارچهاي پوستي تهيه مي شوند و در آنها از موادي مانند اسيد بوريك ٬ اكسيد روي ٬ يديدها ٬ كلريد جيوه (ΙΙ) ٬ استئارات مس (ΙΙ) ٬ قطران ٬ تيمول استفاده مي شود. 

 صابونهاي مخصوص ماشينهاي لباسشويي : اين نوع صابونها حدود 5 تا 15 در صد مواد آلي در نقش حلال مانند تتراكلرو اتيلن ٬ 1 ٫ 1 ٫ 1 تري كلرو اتان ٬ سيكلو هگزانول و مقداري نيز مواد امولسيون كننده و مواد افزودني مورد نظر را در بر دارند (بخار اين مواد سمي است).

 صابونهاي ساينده : اين نوع صابونها داراي 70 در صد پودر نرم سيليسي ٬ 15 در صد آلومين٬ مقداري پلي فسفات سديم و كمي روغن كاج ( براي رفع بوي نا مطبوع ) اند. براي تميز كردن سطح وسايل فلزي و اشياي ديگر كاربرد دارند. معمولا براي پاك شدن رنگ فلز ٬ مقداري مواد اسيدي نيز استفاده مي شود.

 صابونهاي مخصوص آبهاي سخت: اين نوع صابونها از چربيهاي گياهي مانند روغن نخل و نارگيل تهيه مي شوند و مواد افزودني معيني از جمله فسفاتهاي فلزات قليايي را در بر دارند و در آب دريا خوب كف مي كنند و از اين رو اهميت ويژه اي دارند.
صابون شفاف : اين نوع صابون داراي گيليسرين ٬ قند و الكل مي باشد و ظاهري شفاف ولي قدرت پاك كنندگي كمتري دارد.  

 صابون فلزات ديگر :
استئارات روي : به صورت پودر بسيار ريز نرم و جذب كننده ي رطوبت براي تهيه ي پودر تالك و پودر بچه كاربرد دارد. استئارات مس : ضد قارچ پوست است.
•    استئارات سرب : بسيار سمي است و براي نرم كننده هاي دماي بالا و نيز كاتاليزور در فرايند خشك شدن روغن جلا كاربرد دارد.
•    استئارات كادميم : براي ضد آب (واتر پروف ) كردن وسايل و اشياي مختلف مصرف مي شود.
صابون فلزات با اعداد اكسايش بالاتر از +2 در آب نامحلول بوده و نقش گريس را دارند. از اين رو ارزش صنعتي دارند.

روش تهیه صابون 


+ نوشته شده در چهارشنبه 25 آبان1390ساعت 23:40 توسط غریبه |



گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی

در این پست گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی را برای شما دوستان قرار دادم تا دوستانی که با روند نوشتن گزارش کار اشنا نیستند و یا مشکلی در نوشتن گزارش کار  دارند از این مطالب استفاده کنند.

قصد از ارائه این مطلب ، ارائه گزارش کار اماده نیست. امیدوارم دوستان از این مطلب کمک بگیرند نه کپی برداری !


گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی

قانون بقای جرم و آشنایی با چرخه مس
تیتر کردن اسید وباز
تعيين دماي انحلال پتاسيم نيترات
تعیین جرم مولکولی از طریق کاهش نقطه انجماد
تعادل شیمیایی و اندازه گیری غلظت یون آهن با  استفاده از نورسنجی
آشنایی با واکنش های اکسایش و کاهش و چگونگی تیتراسیون آنها


دانلود کل ازمایش ها در یک فایل


 پس از دانلود فایل را از حالت فشرده خارج کنید.
پسورد : www.4800.blogfa.com

فایل ها به صورت pdf می باشد و برای مشاهده ان نیاز به برنامه مربوطه دارید که می توانید از لینک زیر دانلود کنید.

نرم افزار Foxit PDF Editor 2.0 با حجم ۵۰۰ کیلوبایت

نرم افزار Foxit Reader Pro با حجم ۳.۲ مگابایت

  یا

نرم افزار Adobe Acrobat Reader 8.1.2 با حجم 22.3 مگابایت

 


برچسب‌ها: گزارش کار آزمایشگاه شیمی عمومی, گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی, گزارش کار ازمایشگاه شیمي عمومی, گزارش کار شیمی عمومی, گزارشکار شیمی فیزیک, گزارشکار از شیمی عمومی, گزارش کار آز شیمی عمومی
+ نوشته شده در جمعه 13 آبان1390ساعت 22:26 توسط غریبه |



گزارش کار ازمایشگاه فیزیک

در این پست گزارش کار ازمایشگاه فیزیک را برای شما دوستان قرار دادم تا دوستانی که با روند نوشتن گزارش کار اشنا نیستند و یا مشکلی در نوشتن گزارش کار  دارند از این مطالب استفاده کنند.

قصد از ارائه این مطلب ، ارائه گزارش کار اماده نیست. امیدوارم دوستان از این مطلب کمک بگیرند نه کپی برداری !


گزارش کار ازمایشگاه فیزیک

اندازه گيري چگالي جامدات
تعیین چگالی مایعات
اندازه گیری ارزش ابی کالری متر
اندازه گیری شتاب ثقل با استفاده از آونگ ساده
تعیین سختی فنر
تعیین گرمای نهان ذوب یخ
تعیین گرمای ویژه فلزات
حرکت پرتابه
قانون بویل ماریوت
ضریب انبساط خطی
معادل میکانیکی حرارت (عدد ژول)
کولیس

دانلود کل ازمایش ها در یک فایل


 پس از دانلود فایل را از حالت فشرده خارج کنید.
پسورد : www.4800.blogfa.com

فایل ها به صورت pdf می باشد و برای مشاهده ان نیاز به برنامه مربوطه دارید که می توانید از لینک زیر دانلود کنید.

نرم افزار Foxit PDF Editor 2.0 با حجم ۵۰۰ کیلوبایت

نرم افزار Foxit Reader Pro با حجم ۳.۲ مگابایت

  یا

نرم افزار Adobe Acrobat Reader 8.1.2 با حجم 22.3 مگابایت

 


برچسب‌ها: گزارش کار آزمایشگاه فیزیک, گزارش کار ازمایشگاه فیزیک, گزارشکار ازمایشگاه فیزیک, گزارشکار از فیزیک, گزارشکار فیزیک, گزارش کار آز فیزیک, گزارشکار آزمایشگاه فیزیک
+ نوشته شده در پنجشنبه 28 مهر1390ساعت 16:12 توسط غریبه |



سختی آب

خواص فيزيكي و شيميائي آب مانند شفافيت ، رنگ ، بو ، دما ، ‌نمك هاي محلول درآن ، سختي خواص كاهشي و PH ، كيفيت آب را بيان مي كند .  دراين ميان نمك هاي محلول در آب يكي از مهمترين عوامل است .  تمام نمك هايي كه در آب محلول اند نشان دهنده ناخالصي هاي آب معدني اند . بر حسب آنکه آب در موقع نفوذ در زمین از قشرهای آهکی و منیزیمی و گچی گذشته و یا نگذشته باشد سختی آب کم یا زیاد می‌شود. آبهای نواحی آهکی سختی زیادتری تا آبهای نواحی گرانیتی و یا شنی دارند. سختی آب در عرض سال هم ممکن است تغییر نماید. معمولاً سختی آبها در فصل باران کم و در فصل خشکی زیاد می‌شود. و بعضی مواقع هم در فصول پر باران و مرطوب مثل غار ها ایجاد شود.
آب سخت آبی است که حاوی نمك‌هاي معدني از قبيل ترکیبات کربنات‌های هیدروژنی ٬ کلسیم ٬ منیزیم و ... است.
سختی آب بر دو نوع است : دایمی و موقت

سختي موقت :
اين سختي به دليل وجود بي كربناتهاي كلسيم و منيزيم است كه دراثرجوشيدن به كربناتهاي نامحلول تبديل مي شوند و به صورت جامد ته نشين مي گردند .
 

سختي دائمي :‌
اين سختي شامل آن دسته از نمك هاي كلسيم و منيزيم است كه دراثرجوشيدن آب به صورت محلول باقي مي مانند .
آب سخت برای انسان مضر نیست بلکه مفید است و معمولاً شکستگی استخوانهای آنهایی که آب سخت می‌آشامند زودتر بهبودی حاصل می‌کند و بیماری راشیتیسم کمتر در این اشخاص دیده می‌شود.
علیرغم فواید آب سخت برای بدن سختی بیش از حد آب نیز مضراتی دارد که مهمترین آن تشدید پدیده تولید سنگ کلیه به دلیل رسوب بونهای معلق در کلیه میشود. آب سخت برای رختشویی و مصرف در کارخانجات مناسب نیست. آب سخت موجب از دست دادن طعم و مزه خوب چایی و قهوه می‌شود. پخته نشدن حبوبات با آب سخت ضرر رساندن به جداره دیگهای بخار و ایجاد قشر آهکی بر روی جداره دیگ خوب کف نکردن صابون و موجب افزایش مصرف صابون مزاحمت در هنگام شستن نسوج و دستها رفع سختی آب در تجارت تعداد زیادی مواد شیمیایی برای رفع سختی آب به فروش می‌رسد که دارای کربنات سدیم هستند. این مواد را قبل از ورود آب در دیگها سختی آنرا می‌گیرند و یا در دیگ بر اثر افزودن این مواد آهک و گچ را رسوب می‌دهند و دیگر این رسوب محکم به جدار دیگ نمی‌چسبد بطوری که می‌توان آنرا به آسانی پاک نمود.
برای برطرف کردن سختی آب ، با جوشاندن کربنات‌های هیدروژنی محلول به کلسیم نامحلول تبدیل شده و تشکیل رسوب می‌دهند.
یکی از اجسام گیرنده سختی آب تری ناتریم فسفات می‌باشد که با اسم آلبرت‌تری بکار می‌رود. یون کلسیم موجود در آب بر اثر ناتریم فسفات تبدیل به " تری فسفات کلسیم " می‌گردد و رسوب می‌نماید.
اخیرا به مقدار زیاد از صمغ‌های مصنوعی که قادرند تعویض یون کنند برای رفع سختی آب استفاده می‌کنند. صمغ لواتیت در آلمان و آمبرلیت و دووکس در آمریکا استعمال می‌گردد. در صنعت از ستونهای تبادل یونی برای کاهش سختی استفاده می شود. ( ستونهای رزینی - آنیونی - کاتیونی )
در پیشرفته ترین تکنولوژی ار فرآیند اسمز معکوس  (Reverse Osmosis)برای کاهش سختی ، EC ( هدایت الکتریکی یا شوری ) و  TDS( کل جامدات محلول ) آب استفاده می شود که فواید بسیاری از جمله مطمئن بودن آن و هزینه های جاری بسیار پایین دارد . این فرآیند در ایران به دلیل اینکه اولین بار برای کاهش EC (  شوری ) آب استفاده شد به آب شیرین کن معروف است .

درجه سختی آب
درجه سختی آب را از روی مقدار کلسیم و منیزیم موجود در آن تعیین می‌کنند. در آلمان اگر آبی ده میلی گرم CaO در یک لیتر داشته باشد می‌گویند درجه سختی آب یک است. در فرانسه اگر آبی در یک لیتر ده میلی گرم کربنات کلسیم یا همسنگ آن کربنات منیزیم داشته باشد می‌گویند که یک درجه سختی دارد. در انگلستان اگر آبی ده میلی گرم کربنات کلسیم و یا همسنگ آن کربنات منیزیم در ۰.۷ لیتر داشته باشد یک درجه سختی دارد.

 

+ نوشته شده در شنبه 27 شهریور1389ساعت 18:23 توسط غریبه |



رنگ ها

رنگ يك ماده مهندسي ميباشد، اما برخلاف بعضي از مواد مهندسي يك ماده ساده نيست، يا حتي نمي توان آن را به سادگي به صورت دسته اي از مواد تعريف كرد. رنگ مي تواند از هزاران ماده شيميايي طبيعي و مصنوعي آلي و معدني تشكيل شود. تهيه فيلمهائي از رنگ كه تاثيرات مطلوب را به همراه داشته باشند مستلزم به كارگيري استادانه انواع بسياري از تكنيكهاي مهم با استفاده از مواد اوليه مي باشد.
بدون شك هرگاه شخصي مواد خامي را كه امروزه تهيه كنندگان پوششهاي آلي مورد استفاده قرار مي دهند با مواد مصرفي 40 سال قبل مقايسه كند از افزايش تعداد و انواع آنها متحير خواهد شد. در حقيقت تعداد بي شماري رزين مصنوعي، روغن و رقيق كننده با انواع وسيعي از رنگدانه هاي معدني و آلي وجود دارند كه مي توان در ساخت يك پوشش آلي از آنها استفاده كرد. بنابراين، مي توان گفت كه ساده ترين پوشش ساخته شده در حقيقت يك سيستم پيچيده است.
يك رنگ براي مصرف كننده نهائي بايد داراي خصوصياتي از قبيل سهولت استعمال، خشك شدن سريع و عدم سينه دادن، ته نشين شدن، جداشدن رنگدانه ها، ژل شدن، پوسته زدن و در نهايت پايداري هنگام نگهداري را دارا باشد. افزودن مقدار كمي از تركيباتي به غير از تركيبات معمولي و اصلي رنگ، براي دستيابي به خواص عملي مطلوب، به دورانهاي اوليه صنعت برميگردد. در طول دوران صنعت تاكنون تركيباتي از قبيل صابونها، چسبها،سفيده تخم مرغ، صمغهاي طبيعي و نوعي از آسفالت به نام گيلسونت همواره براي اين منظور مورد استفاده قرار مي گرفته است. امروزه، با وجود اين كه هنوز تعدادي از اين مواد مورد استفاده قرار مي گيرند، اما مصرف مواد اضافه شونده مصنوعي رو به افزايش نهاده است. در يك عبارت كلي، هر يك از اجزاي سازنده رنگ، در حقيقت، يك ماده اضافه شونده است. سازنده هاي رنگ به دو دسته تقسيم مي شوند: قسمت اول شامل آن دسته از مواد ميباشد كه براي يك رنگ اساسي هستند و قسمت دوم شامل موادي كه به منظور بهبود و اصلاح طبيعت و كيفيت رنگ، سهولت روشهاي استعمال آن، يا بعضي هدفهاي ديگر مورد استفاده قرار مي گيرند.
يك رنگ متشكل از رنگدانه، رزين، حلال، خشك كن يا ماده سخت كننده ميباشد. با وجود اين، هيچ لزومي ندارد كه همواره تمام اين مواد در يك رنگ وجود داشته باشند. برعكس در اغلب رنگها، مواد اوليه فوق براي به وجود آوردن يك ماده پوشش دهنده نهائي به تنهائي كافي به نظر نمي رسند. اما به هر حال اين مواد جزء مواد اصلي رنگ به شمار مي روند.
يك فرمول كننده رنگ مي تواند از مواد اضافه شونده به عنوان ابزار اساسي براي اصلاح و بهبود پوششها استفاده كند. در صورت استفاده صحيح از مواد اضافه شونده فرمول كننده رنگ مي تواند، بدون هيچگونه افزايش در قيمت رنگ، و يا حتي با كاهش دادن آن بدون كاهش كيفيت، رنگي با بالاترين كيفيت را توليد نمايد. بنابراين، مواد اضافه شونده يك جزء لازم از پوششها را تشكيل مي دهند.

مواد اضافه شونده در رنگ ها
انواع مواد اضافه شونده به رنگ ها که استفاده قرار مي گيرند، عبارتند از:خشک کن ها ، مواد ضد پوسته، مواد تعديل كننده گرانروي و مواد ضد رسوب، ضد سينه دادن، مواد پخش كننده، موادي كه كمك به همتراز شدن سطح فيلم رنگ مي كنند ، مواد بازدارنده خوردگي ، مواد ضد كپك يا باكتري ، مواد ضد خزه يا ضد جلبك ، موتد ضد كف يا كف زدا ، مواد ضد يخ ، مواد جاذب نور فرابنفش ، مواد كند كننده آتش سوزي ، مواد خوشبو كننده و بو زدا ، مواد مقاوم كننده فيلم رنگ در مقابل رطوبت ، موادي كه باعث افزايش نقش چكشي رنگهاي چكشي مي شوند ، مواد كنترل كننده برق فيلم رنگ (مواد مات كننده) و مواد نرم كننده.

خشك كنها:
به طور كلي زماني كه فيلم يك رنگ خشك مي شود مراحل زير اتفاق مي افتد:
1- تبخير مواد فرار: اين عمل به ترتيب باعث مي شود كه :
مايع رنگ غليظ شود؛
جدائي فاز صورت گيرد(ژلاتيني شدن يا بلور شدن)؛
فشارهاي حاصل از انقباض فيلم موجب فشرده شدن دانسيته فيلم گردد؛
رنگ بر روي شيء پخش گردد و آن را مرطوب سازد تا سطح چسبنده اي بين شيء و رنگ ايجاد شود؛
پوسته فيلم كشيده شده و مولكولهائي كه در سطح تماس با هوا واقعند دوباره سازمان دهي شوند؛
رنگدانه ها ته نشين و يا غوطه ور شوند.
2- جذب اكسيژن و ساير گازها از هوا: در بسياري از موارد در خلال جذب اكسيژن واكنشهائي صورت مي گيرد كه باعث مي شود تعداد نسبتا كمي از مولكولها به منومترهاي قابل پليمر شدن تبديل گردند.
3- مولكولهاي كوچكتر مولكولهاي بزرگتر را تشكيل مي دهند، و در اين ميان واكنشهاي حلقوي صورت مي گيرد.
4- ممكن است جدائي فاز صورت گيرد: كه در آن مولكولهاي پيچيده نامحلول به صورت ذرات امولسيوني كوچك(يا ميكرو ژلها) جدا شده و به شكل كلوئيدي در فاز مايع معلق مي شوند. مايع پيوستگي خود را به عنوان يك محيط معلق كننده براي كلوئيد حفظ مي كند، زيرا هنوز مولكولهائي از ذرات همنوع و غير همنوع وجود دارند كه از نظر مولكولي در يك مخلوط بي نظم قابل مخلوط كردن با يكديگر ميباشند تا يك مايع بي شكل را بوجود آورند.
5- ژلاتيني شدن: كه نمايانگر آخرين مرحله خشك شدن فيلم رنگ مي باشد و آن را مرحله دگرگوني فاز نيز مي نامند. در اين مرحله ذرات پراكنده يك شبكه به هم پيوسته را تشكيل مي دهند، و به اين ترتيب جامد خلل و فرج داري بوجود مي آيد كه در حقيقت بخشي از فيلم خشك شده رنگ ميباشد، و مايع باقيمانده در درون فضاهاي خالي اين جامد جاي مي گيرد. گاهي اوقات قبل از اينكه تمام حلال تبخير شده باشد ژلاتيني شدن اتفاق مي افتد يا ممكن است اين عمل تا زماني كه بخش اعظمي از حلال تبخير و اكسيداسيون بيشتري انجام شود صورت نگيرد.
در بعضي از انواع پوششهاي آلي براي تسريع خشك شدن فيلم رنگ از موادي استفاده مي شود كه آنها را خشك كن مي نامند. خشك كنها را مي توان به عنوان كاتاليزورهائي تعريف كرد كه وقتي به رنگ افزوده مي شوند باعث تسريع در خشك شدن يا سخت شدن فيلم رنگ مي گردند. بضي ها خشك كنها را به عنوان«قاصداني» تعريف كرده اند كه مولكولهاي اكسيژن هوا را مي ربايند و آنها را به مولكولهاي روغن خشك شونده يا نيمه خشك شونده به كار رفته در ساختمان مولكولي رنگپايه رنگ مي رسانند و همين مراحل دوباره تكرار مي شود تا اكسيژن بيشتري به مولكولهاي روغن برسد.

ضد پوسته ها:
زماني يك فيلم قابل استفاده و عرضه به بازار خواهد بود كه بتواند حداقل فيلمي با شرايط مورد نظر تشكيل داده و در زمان مناسب خشك شود. براي ارائه فرمول يك رنگ زمان، انرژي و تلاش بسياري صرف مي شود تا با تعيين نوع و مقدار صحيح از يك يا چند خشك كننده رنگي با بهترين خواص خشك شوندگي تهيه شود. منظور از بهترين خواص خشك شوندگي در يك رنگ آن است كه در هنگام استعمال رنگ بر روي سطح پس از آنكه به صورت فيلم درآمد در زمان مناسب همراه با ايجاد بهترين خصوصيات فيزيكي خشك شود. بنابراين، هرگاه رنگ در زمان و مكاني به غير از زمان و مكان استعمال آن خشك شود، مورد قبول نخوهد بود و اين همان پوسته بستن رنگ، از جمله عيوب مهم آن ميباشد.
به طور كلي، پوسته بستن رنگ مربوط به تمايل پليمر شدن و اكسايش رنگپايه هاي مصرفي در پوششهاي محافظت كننده ميباشد كه موجب خشك شدن رنگ مي گردد. ما مي خواهيم كه رنگ پس از استعمال بر روي سطح خشك شود. و به همين منظور به آن خشك كن اضافه مي كنيم. در بعضي فرمول بنديها نه تنها از اين طريق به خشك شدن كلي فيلم رنگ دست مي يابيم، بلكه يك خشك شدن سطحي سريع نيز در رنگ ايجاد مي شود كه موجب تشكيل يك پوسته نازك بر روي سطح رنگ مي گردد. اگر بخواهيم براي جلوگيري از پوسته بستن مقدار خشك كن را كم كنيم، تنها زمان خشك شدن را افزايش داده ايم نه اينكه از پوسته بستن جلوگيري كرده باشيم. اين مسئله مخصوصا در پوششهاي سريع خشك شونده آشكار ميباشد. البته لازم به تذكر است كه مسئله پوسته بستن رنگ هميشه جزء عيوب رنگ نيست، بلكه در بعضي رنگهاي تجارتي كه بايد پس از خشك شدن، فيلم آنها چين و چروك دار باشد مسئله پوسته بستن از اهميت به سزائي برخوردار خواهد بود.
مي توان گفت كه طبيعت اجزاي متشكله يك رنگ در كارآئي آن، از جمله پوسته بستن، از اهميت خاصي برخوردار است. همچنين علاوه بر طبيعت اجزاي متشكله رنگ، ميزان هر يك از آنها نيز در پيدايش خصوصيات مثبت و منفي رنگ موثر هستند. براي مثال، وقتي كه در يك رنگ ميزان خشك كنهاي مصرفي بيش از حد معمول باشد، موجب شدت پوسته بستن رنگ مي گردد. از طرف ديگر وجود حلالهاي شديدا فرار رنگي كه درب قوطي آن محكم بسته شده و كاملا به دور از هوا ميباشد، امكان تشكيل پوسته را به حداقل كاهش ميدهد. البته هرگونه كاهشي در گرانروي سيستم رنگ نيز موجب كاهش تمايل به پوسته بستن مي گردد، همانطوريكه هرگونه كاهشي در درصد مواد جامد رنگپايه نيز اين كار را انجام ميدهد.
از ميان عواملي كه موجب پوسته بستن رنگ مي گردند مي توان به موارد زير اشاره كرد:
1- اكسايش سطح رنگ در ظرف محتوي آن؛
2- ژل شدن رنگ در اثر كاهش حلال؛
3- تركيبي از دو مورد 1 و 2 كه موجب به هم خوردن موازنه كلوئيدي رنگ مي گردد.
بهترين راه براي جلوگيري از پوسته بستن افزودن مواد ضد اكسايش به رنگ ميباشد. اين گونه مواد بدون آنكه اثر سوئي بر روي خواص مطلوب رنگ داشته باشند، اثرات زيان بار اكسايش زود هنگام رنگ را خنثي مي سازند. بسياري از چربيها و روغنهاي چرب به طور طبيعي حاوي مواد ضد اكسايش مي باشند و در نتيجه از نظر پوسته بستن مسئله اي را ايجاد نمي كنند. اما در موادي كه مقدار اين مواد در حد كافي نباشد بايد از مواد افزودني ديگر استفاده كرد.
در ارزيابي و انتخاب يك ماده ضد پوسته علاوه بر چگونگي عملكرد آن در جلوگيري از پوسته بستن، چندين عامل ديگر نيز در نظر گرفته مي شود كه عبارتند از:
1- ميزان تاثير آن در كند كردن زمان خشك شدن؛
2- سازگاري با سيستمهاي رنگ و جلا؛
3- ميزان تاثير آن در تغيير رنگ يا بد رنگ كردن فيلم خشك شده؛
4- ميزان تاثير آن در تغيير رنگ يا بد رنگ كردن اجزاي مايع جلا؛
5- بو.
علاوه بر اين ، يك ماده ضد پوسته نبايد هيچ گونه اثر زيان آوري بر روي گرانروي يا ساير خواص رئولوژيكي رنگ، چه در ابتدا و چه در خلال زمان انبار كردن،داشته باشد. همچنين، ماده ضد پوسته نبايد اثر ناخواسته و نامطلوبي بر روي براقيت و دوام كلي فيلم رنگ بگذارد.
كارآئي ضد پوسته هاي مختلف با نوع رنگپايه اي كه ضد پوسته در آن مورد استفاده قرار مي گيرد، فرق مي كند. مواد ضد پوسته را مي توان به سه دسته تقسيم كرد :
1- اكسيم ها
2- پلي هيدروكسي فنلها و مشتقاتش
3- موادي از نوع حلالها كه به عنوان يك ماده ديسپرس كننده محصولات شديدا پليمري عمل كرده و در نتيجه مانع ژل شدن ذرات مي گردند.
 
مواد تعديل كننده گرانروي و مواد ضد رسوب :
فرمول بندي رنگ ممكن است موجب توليد رنگهائي شود كه بيش از حد سيال و روان باشند. رنگ مايعي كه گرانروي آن پائين باشد ممكن است سياليت آن بيش از حد لزوم براي مقصود نهائي باشد، هر چند سياليت زياد در شرايط ممكن است بسيار سودمند هم باشد. بنابراين گرانروي پائين در رنگين كننده ها، بتونه ها و لاكهاي اسپري ممكن است مطلوب باشد ولي در پوششهائي كه فيلم خشك شده آنها ضخامت بالائي دارد و همچنين رنگهائي كه به وسيله قلم مو مصرف مي شوند، چنين نمي باشند. در رنگهاي با گرانروي پائين، رسوب رنگدانه ها در خلال مدت نگهداري، بخصوص اگر رنگدانه ها بهم فشرده باشند،اتفاق مي افتد. اين رسوب سنگين ممكن است در ديسپرسيون مجدد نيز اشكالاتي توليد كند. اين اشكالات مربوط به رواني و سياليت و رسوب رنگدانه را مي توان با تنظيم گرانروي رنگ از بين برد. به وسيله انتخاب صحيح رنگدانه ها مي توان كنترلهاي بيشتري براي جلوگيري از رسوب بكار برد.
گرانروي رنگ مي تواند به وسيله افزودن مواد ضخيم كننده و غليظ كننده افزايش داده شود، (يعني سياليت و رواني رنگ كم شود)، بدون اينكه حالت تيكسوتروپي در رنگ به وجود بيايد. عوامل ايجاد كننده حالت تيكسوتروپي، به رنگ ساختمان ژل مانندي مي دهد. اين حالت ژل مانند براي بسياري از رنگهائي كه به وسيله قلم مو مصرف مي شوند، مفيد است زيرا كه از سينه دادن و شره كردن آن جلوگيري مي نمايد. اين خاصيت نيز مي تواند مسئله رسوب در مدت نگهداري را كاهش داده و يا بطور كلي از بين ببرد.
رنگهائي كه حالت تيكسوتروپي دارند در تمام كاربردها مطلوب نيستند، براي مثال وقتي سياليت خوب مورد نظر است، در اين موقع نيز رسوب رنگدانه ها را مي توان با مواد ضد رسوب يا فعال كننده سطح مانند سويالستين در حدود 1 درصد فرمول بندي كاهش داد. مواد فعال كننده سطح به سطح رنگدانه جذب مي گردد كه در نتيجه باعث افزايش حجم و كاهش وزن مخصوص آن مي شود. نتيجه نهائي كاهش ميزان رسوب است. ديسپرسيون مجدد رنگدانه هاي رسوب كرده به وسيله استفاده از رنگدانه يارهاي فعال شده تسهيل مي گردد، كه معمولا اين رنگدانه يار، كربنات كلسيم به ميزان 5 درصد وزن رنگدانه مي باشد. ذرات اين رنگدانه يارها به دليل دارا بودن لايه سطح آلي بسيار پرحجم مي باشد و در خلال رسوب ذرات بين ذرات رنگدانه مستقر مي شوند. وقتي رنگ بهم زده مي شود ذرات رنگدانه يار به شكستن تجمع رنگدانه كمك مي كند و در نتيجه ديسپرسيون مجدد به راحتي انجام مي شود.
بسياري از مواد، گرانروي رنگ را افزايش مي دهند و يا موجب بوجود آمدن حالت تيكسوتروپي در فرمول بندي مي گردند. متداولترين انواع اين مواد عبارتند از : اترهاي سلولز، سيليكاهاي ميكرونيزه ، پنتونيتها

مواد ضد كف و كف زدا :
كف سيستمي متشكل از دو فاز گاز و مايع مي باشد كه فاز گاز در فاز مايع پخش شده است. هنگام كار با دستگاههاي مخلوط كني و پر كردن رنگ كف ايجاد مي شود و اين مسئله موجب كند شدن سرعت توليد، مسدود شدن پمپها و لوله ها و افزايش هزينه توليد رنگ مي گردد. لذا، بايد در زمان توليد رنگ موادي به آن افزود كه بتوان يا مانع ايجاد كف شد و يا اينكه آن را از بين برد. اين مواد را تحت عنوان «مواد ضد كف» و يا «مواد كف زدا» مي شناسند اما از نظر دسته بندي كلي مواد افزودني رنگ مي توان آنها را جزء «مواد فعال كننده سطح» بشمار آورد.
انتخاب مناسبترين و موثرترين ماده كف زدا يا ضد كف يك مسئله نسبتاً مشكل مي باشد، اما، قوانين زير، هر چند كه ثابت نيستند، مي توانند كمك زيادي به اين امر كنند :
1- كشش سطحي ضد كف بايد از كشش سطحي محلول كف كننده كمتر باشد
2- ضد كف بايد در محلول كف كننده قابليت حلاليت پائيني داشته باشد
3- ضد كف بايد با محلول كف كننده به آساني پخش شود
4- ضد كف بايدب ا محلول كننده واكنشي انجام ندهد
5- ضد كف بايد ضريب گسترش بالائي داشته باشد
6- ضد كف نبايد اثرات زيان آوري در محصول نهائي ايجاد كند
7- در مواردي كه داشتن بو يا مزه مهم باشد، ضد كف نبايد بو يا مزه خاصي از خود بجاي بگذارد
8- ضد كف نبايد موجب تجمع رنگدانه و ناپايداري امولسيون شود
9- ضد كف بايد با مخلوط كف كننده امتزاج پذيري خوبي داشته باشد تا از پيدايش معايبي از قبيل چشم ماهي شدن يا ژل شدن فيلم خشك نشده رنگ جلوگيري شود
10- ضد كف بايد فعاليت خود را براي يك زمان طولاني حفظ كند.
لازم به تذكر استكه علاوه بر عوامل فوق، عوامل ديگري از قبيل گرانروي و ساير اجزاي متشكله رنگ، دماف سرعت فرايند توليد نيز در كارائي ماده ضد كف يا كف زدا موثر هستند.
مهمترين مواد ضد كف يا كف زداي مصرفي سيليكونها، بعضي الكلهاي شش الي ده كربنه (مثلا تونيل الكل)، مشتقات پلي اتيلن اكسايد و پلي پروپلين اكسايد و بعضي از محصولات طبيعي مانند ترپنتين، روغن كاج و روغن پشم و غيره مي باشد. از آنجا كه خواص ضد كف در فرمول بنديهاي گوناگون متفاوت است نوع و مقدار قابل استفاده هر يك از اين مواد يكسان نيست. پيشنهاد مي شود كه براي استفاده از نوع و ميزان مصرف هر يك از مواد ضد كف يا كف زدا از توصيه ها و اطلاعات سازندگان آنها كمك گرفته شود. معمولا سازندگان اين گونه مواد درصد ماده فعال موجود در آنها را چنان تنظيم مي كنند كه حدود 1/0 تا 5/0 درصد از كل وزن رنگ را بخود اختصاص دهند.
آب بدليل كشش سطحي و قطبيت بالا فاز مايع مناسبي براي ايجاد كف بشمار مي آيد، لذا در ساخت رنگهاي امولسيوني استفاده از مواد ضد كف بسيار ضروري و مفيد مي باشد. رنگهاي ساخته شده از رزينهاي امولسيون آكريليك ، پلي وينيل استات ، پلي وينيل الكل ، آلكيد و كائوچو نياز حتمي به اينگونه مواد دارند.
در صنعت رنگسازي تفاوت زيادي بين مواد ضد كف و كف زدا وجود ندارد و هر دو تحت يك عنوان به فروش مي رسند. از مواد ضد كف در توليداتي كه هدف جلوگيري از تشكيل كف است استفاده مي شود و در صورتي كه مواد كف زدا هنگامي استفاده مي شوند كه منظور از بين بردن كف توليد شده است.
يكي از روشهاي عمومي در صنعت رنگسازي اين است كه نصف مواد ضد كف مورد نظر را ضمن پخش كردن رنگدانه به مخلوط رنگ مي افزايند تا از تشكيل كف جلوگيري شود. سپس بقيه مواد ضد كف را در مرحله همرنگ كردن رنگ جهت عدم تشكيل كف بيشتر در هنگام پركردن قوطيها و استعمال رنگ اضافه مي كنند. البته استفاده از دو نوع ماده ضد كف هم منطقي بنظر مي آيد، زيرا ممكن است يكي از آنها در شرايط سخت پخش رگدانه موثرتر باشد و ديگري در شرايط نگهداري طولاني مدت رنگ مفيدتر واقع شود.

مواد مقاوم كننده فيلم رنگ در مقابل رطوبت
نفوذ آب به درون فيلم رنگها شامل فرايندهاي پخش و جذب آب توسط فيلم رنگ مي باشد، اما هيچر ابطه مستقيمي بين ميزان آب نفوذ كرده و آب جذب شده وجود ندارد. بعضي از مواد آلي با وجود اينكه مقدار قابل توجهي آب از خود عبور مي دهند (يعني به درون آنها نفوذ مي كند اما تنها مقدرا بسيار ناچيزي از آن را جذب مي كنند، و ممكن است در برخي موارد عكس اين مسئله مشاهده شود. جذب آب توسط شيبي موجب ورم كردن آن شده و ممكن است بر روي ساختمان فيزيكي آن اثر بگذارد. درفيلم بعضي از رنگها جذب آب منجر به تغييراتي در قابليت نفوذ آنها در مقابل رطوبت و ديگر اجزاي متشكله محيط اطراف مي گردد. بعضي از رنگها در نتيجه جذب آب استحكام و چسبندگي خود را از دست مي دهند، بطوري كه حتي پس از رفع رطوبت نيز هرگز استحكام و چسبندگي اوليه خود را باز نمي يابند، در حالي كه برخي ديگر از رنگها مي توانند ميزان قابل توجهي رنگ جذب كنند بدون اينكه اثر محسوسي بر روي خصوصيات و عملكرد آنها داشته باشد.
ميزان ورم كردن فيلم رنگ در نتيجه جذب آب عمدتا به طبيعت اجزاي متشكله آن فيلم بستگي دارد. وجود گروههاي هيدروكسيل و ديگر گروههاي قطبي، و افزودن اجزايي كه وزن مولكولي پائيني دارند و قابل حل در آب هستند، كلا موجب تسريع در ورم كردن لايه رنگ مي شوند. تورم در آب تنها يكي از ملاكهاي تعيين كننده مقاومت در مقابل رطوبت مي باشد، و در همه موارد ميزان آب نفوذ كرده به درون فيلم رنگ را نشان نمي دهد. همانطور كه اشاره شد، فيلم برخي از رنگها در نتيجه جذب آب ورم مي كنند، اما اجازه عبور آب از درون خود را نمي دهند، برعكس،بعضي ديگر ورم نمي كنند اما به آساني از درون آنها عبور مي كند (مانند استرهاي سلولز و غيره)
بنابراين، نفوذ رطوبت به درون فيلم رنگها تحت تاثير اجزاي متشكله فيلم رنگ (يعني نوع رنگپايه و رنگدانه مصرفي) قرار دارد. رزينهاي وينيلي كه رايجترين رزينها مي باشند مقاومت خوبي در مقابل نفوذ رطوبت دارا نيستند، با وجود اين، مي توان با استفاده از تري كرسيل فسفات، كه هم به عنوان نرم كننده عمل مي كند و هم به عنوان يك ماده كمكي براي افزايش مقاومت درمقابل نفوذ آب، اين نقيصه را تا حدودي برطرف كرد.
 
مواد ضد يخ :
وقتي كه يك رنگ حاوي آب (رنگي كه حلال آن آب است ) در درجات حرارت پائين قرار مي گيرد، منجمد مي شود. يخ زدن رنگهاي آبي زيان مهمي به رنگ وارد نمي كند، مگر آنكه حجم نسبتا زيادي از آن يخ  بزند كه در اين صورت موجب باز كردن ظرف محتوي رنگ مي گردد. با وجود اين، در يك سيستم امولسيوني ، مثلا يك سيستم امولسيوني متشكل از آب و روغن؛ وقتي كه فاز اصلي را آب تشكيل دهد، انجماد باعث تشكيل بلورهاي يخ و در نتيجه دلمه بستن بخشي از رزين موجود در سيستم مي شود. هر قدر عمل انجماد آهسته تر صورت گيرد بلوهراي تشكيل شده يخ بزرگتر بوده و در نتيجه زيان حاصل از دلمه بستن رزين بيشتر خواهد بود. در يك سيتسم امولسيوني هر قدر ميزان رنگدانه مصرفي بيشتر باشد، زيانهاي ناشي از انجماد كمتر خواهد بود. رنگي كه ميزان رنگدانه آن كم مي باشد ممكن است در نتيجه انجماد به صورت دلمه در آيد، در حالي كه اگر ميزان رنگدانه آن بالا باشد ممكن است انجماد تنها قدري گرانروي آن را افزايش دهد. آثار سوء انجماد بر روي خصوصيات رنگهاي آبي ممكن است با آب شدن يخ قابل بر طرف شدن باشد، اما مسئله مهم دلمه بستن رزين موجود در رنگ است كه در شرايط عادي اين اثر بخصوص در يك سيستم امولسيوني، برگشت پذير نبوده و در نتيجه بازيابي لاتكس يا رنگ منجمد شده غير ممكن خواهد بود، لذا لازم است كه رد ساخت رنگهاي آبي از مواد ضد يخ استفاده كرد. رايجترين مواد ضد يخ مصرفي در صنعت رنگ، گليكولها مي باشند، كه تركيبات آلي سير شده خطي با دو گروه هيدروكسيل هستند. گليكولها اساسا مايعاتي شفاف، بيرنگ و تقريبا بي بو مي باشند و در نتيجه مي توان گفت كه از نظرخصوصيات ظاهري تقريبا شبيه آب هستند. با وجود اين، در هر درجه حرارتي سنگينتر و غليظ تر از آب مي باشند و نقاط جوش بسيار بالاتري دارند.
بدون شك اتيلن گليكول رايجترين ماده ضدي خي است كه در رنگهاي لاتكس مصرف مي شود. ميزان مصرف عادي آن 15 تا 20 پوند در يكصد گالن مي باشد، اما، گاهي اوقات ممكن است اين ميزان مصرف تا 40 پوند نيز برسد. پروپيلن گيلكول دومين گليكول مصرفي در صنعت رنگ مي باشد و چون كمي ارزانتر از اتيلن گيلكول است و تاثير سوء چنداني بر روي خصوصيات رنگ ندارد، اغلب به عنوان جايگزين اتيلن گيلكول مورد استفاده قرار مي گيرد. ديگر گليكولهائي كه در موارد خاص در رنگهاي لاتكس بكار مي رود پلي پروپيلن گليكول، دي اتيلن گليكول، هگزيلن گليكول و گليسيرين مي باشند.

مواد كنترل كننده برق فيلم رنگ (مواد مات كننده) :
براقيت را بايد به عنوان خصوصيتي از يك سطح دانست كه نور را همانند يك آينه منعكس مي كند. با توجه به اين تعريف، منظور از حفظ براقيت توانايي فيلم رنگ براي نگهداري براقيت اوليه مي باشد. در نتيجه، اگر رنگي براقيت خود را به مدت نامحدودي حفظ كند مي گويند قدرت حفظ برق عالي دارد و اگر برق خود را بسرعت از دست بدهد مي گويند قدرت حفظ برق آن ضعيف است.
دو عامل مهم در براقيت فيلم رنگ، نوع رنگپايه و رنگدانه مصرفي در آن مي باشد. اما، براي كنترل برق فيلم رنگ از مواد افزودني خاصي نيز استفاده مي شود كه بعضي از آنها موجب كاهش برق (مواد مات كننده) و بعضي ديگر موجب افزايش برق مي گردند.
امروزه انواع بسيار ريز سيليكاها (دي اكسيد سيليكون) به عنوان يك ماده مات كننده عمومي مورد قبول قرار گرفته اند، اما بعضي از انواع آنها كه شديداً اسيدي هستند براي استفاده در لاكهاي وينيلي يا پوششهاي اوره- آلكيد كاتاليز شده با اسيد مناسب نيستند، زيرا بر روي پايداري سيستم اثر مي گذارند. استئارات روي نيز از جمله مواد مات كننده مصرفي در صنايع رنگسازي است. استئارات كلسيم يك ماده كننده خوب براي رنگها، روغن هاي جلا و لاكها، به خصوص براي مواردي كه گرانروي پايين مورد نظر است مي باشد.

 

+ نوشته شده در سه شنبه 25 اسفند1388ساعت 20:20 توسط غریبه |



گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی

در این پست گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی را برای شما دوستان قرار دادم تا دوستانی که با روند نوشتن گزارش کار اشنا نیستند و یا مشکلی در نوشتن گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی دارند از این مطالب استفاده کنند.

قصد از ارائه این مطلب ، ارائه گزارش کار اماده نیست. امیدوارم دوستان از این مطلب کمک بگیرند نه کپی برداری !

 ازمایشگاه شیمی عمومی
تیتراسیون
تیتراسیون های اکسایش - کاهش
قانون بقای جرم
سختی اب
حلالیت

پس از دانلود فایل را از حالت فشرده خارج کنید.
پسورد : www.4800.blogfa.com


فایل ها به صورت pdf می باشد و برای مشاهده ان نیاز به برنامه مربوطه دارید که می توانید از لینک زیر دانلود کنید.

نرم افزار Foxit PDF Editor 2.0 با حجم ۵۰۰ کیلوبایت

نرم افزار Foxit Reader Pro با حجم ۳.۲ مگابایت
  یا
نرم افزار Adobe Acrobat Reader 8.1.2 با حجم 22.3 مگابایت


برچسب‌ها: گزارش کار آزمایشگاه شیمی عمومی, گزارش کار ازمایشگاه شیمی عمومی, گزارش کار ازمایشگاه شیمي عمومی, گزارش کار شیمی عمومی, گزارشکار شیمی فیزیک, گزارشکار از شیمی عمومی, گزارش کار آز شیمی عمومی
+ نوشته شده در شنبه 23 آبان1388ساعت 18:3 توسط غریبه |



اسید استیک

اسید استیک یا جوهر انگور جز اسیدهای کربوکسیلیک است و در نامگذاری آیوپاک به اسید اتانوئیک معروف است. این اسید دارای فرمول شیمیایی  CH3COOH میباشد و طعم ترشی ، شبیه طعم سرکه دارد.

اسید استیک غلیظ مادهای خورنده میباشد. در تماس با پوست باعث سوختگی شیمیایی پوست وایجاد تاول میشود. در صورت تماس با چشم میتواند آسیبهای جدی به چشم وارد کند، تنفس بخار غلیظ آن باعث سوزش دهان ، بینی و گلو میشود.
اسید استیک رقیق به عنوان افشانه برای از بین بردن قارچهای گیاهان استفاده میشود. اسید استیک گلاسیال در صنایع شیمیایی در تولید فیلمهای عکاسی ، تولید پلاستیک پلی اتیلن تریفتالات (PET) استفاده میشود. همچنین به عنوان ماده واسطه در تولید استات وینیل که ترکیب مهمی در تولید چسب و رنگ میباشد، کاربرد دارد. برخی از استرهای اسید استیک به عنوان حلال در تولید مواد معطر مصنوعی استفاده میشود.
اسید استیک به صورت سرکه به عنوان چاشنی غذا و تهیه انواع ترشی استفاده میشود.

 

روشهای تولید صنعتی اسید اسیتیک

کربونیلاسیون متانول 
در این روش متانول با مونوکسید کربن در فشارهای بالا (200 اتمسفر) واکنش داده و اسید استیک تولید میکند. این روش از سال 1920 ابداع شده است و به دلیل ارزان بودن متانول و از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه است.
بیشتر اسید استیک جهان به روش کربندار کردن متانول تولید می‌شود. در این فرایند، متانول و مونو اکسید کربن با یکدیگر واکنش می‌دهند تا بر اساس معدله شیمیایی زیر اسید استیک تولید شود:

CH3OH + CO → CH3COOH

این فرایند که در آن یدومتان به عنوان حد واسط مورد استفاده قرار می‌گیرد، در سه مرحله اتفاق می‌افتد.
CH3OH + HI →  CH3I + H3O
CH3I + CO → CH3COI
CH3COI + H2O → CH3COOH + HI

اکسیداسیون بوتان
از حرارت دادن بوتان با اکسیژن هوا در حضور یونهای فلزی منگنز ، کبالت و کروم ، پروکسید تولید میشود. پروکسید در اثر تجزیه اسید استیک ایجاد میکند.

C2H5OH + O2 →  CH3COOH + H2O

اکسیداسیون استالدئید 
استالدئید در شرایط ملایم و در حضور کاتالیزورهای ساده فلزی مثل منگنز و کروم و... توسط اکسیژن هوا اکسید شده و اسید استیک تولید میکند.

 2CH3CHO + 2O2 → 2CH3COOH

با استفاده از کاتالیزورهای جدید، می‌توان از این واکنش بیش از ۹۵ درصد اسید استیک بدست آورد. فراورده‌های جانبی این واکنش عبارتند از استات اتیل، اسید فورمیک و فورمالدئید که همه آنها نسبت به اسید استیک نقطه جوش پایینتری داشته و به راحتی می‌توان از طریق تقطیر آنها را جداسازی کرد.

+ نوشته شده در دوشنبه 11 آبان1388ساعت 17:48 توسط غریبه |



ويسكوزيته ( لزجت )

ويسكوزيته ( لزجت ) خاصيتي است كه سيال به وسيله آن در مقابل تنش برشي مقاومت مي كند. با افزايش دما لزجت گازها افزايش مي يابد اما لزجت مايعات كاهش مي يابد اين تفاوت را مي توان با بررسي عوامل لزجت توضيح داد.
هر فازي در مقابل حرکت توده هاي خود داراي مقاومت مي باشد . اين مقاومت براي فاز گاز ناچيز و براي فاز جامد خيلي زياد مي باشد . مايعات نيز در برابر حرکت لايه هاي خود از خود مقاومت نشان مي دهند .
لزجت سيالات يعني مقاومت آنها به تنش برشي ناشي از دو عامل است:
1- نيروي جاذبه مولكولي
2- تبادل مومنتوم مولكولي

براي مايعات بيشتر تحقيقات بر عبور مايع در لوله ها معطوف شده است و بيشتر روابط موجود نيز براي مايعات با سرعتهاي مختلف در لاله ها با قطر و زبريهاي متفاوت بدست آمده اند. حرکت يک مايع در درون لوله مي تواند شامل سه بخش عمده باشد : 
1- حرکت آرام ( Laminar Flow ) در اين نوع حرکت لايه هاي مايع به آرامي برروي هم مي لغزند و حرکت مايع ادامه مي يابد طول اين ناحيه بنا به سرعت اوليه مايع يا زبري سطح لوله مي تواند کوتاه يا بلند باشد.
2- ناحيه گذار ( Transition Zone ) در اين ناحيه حرکت آرام مايع کم کم به حرکت اغتشاشي تبديل مي گردد و معمولاٌ طول اين ناحيه بسيار کوتاه است.
3- حرکت  آشفته ( مغشوش ) ( Torbulent Flow ) در اين ناحيه مايع حرکت آرام خود را از دست داده و ذرات مايع داراي حرکات متفاوتي در جهت هاي مختلفي مي شوند اين ناحيه ممکن است داراي زير لايه اي باشد که در آن هنوز حرکت مايع آرام باشد.

در مايعات فاصله مولكولها بسيار نزديكتر از گازها است لذا نيروي جاذبه مولكولي در گازها كمتر از مايعات است از اين رو عامل اصلي لزجت مايعات نيروي جاذبه مولكولي است اما در گازها جاذبه مولكولي بسيار كم است مقاومت گازها به تنش برشي عمدتا ناشي از تبادل مومنتوم مولكولي است.
مايعات با سرعت اوليه وارد لوله مي گردند و لايه هاي زيرين که در مجاورت ديواره هاي لوله هستند سرعتشان صفر مي گردد لايه هاي مجاور اين لايه ها متاثراز لايه هاي ساکن از سرعت اوليه شان کاسته مي شود و لايه هاي بالاتر از اين لايه ها تحت تاثير اين لايه ها سرعتشان کاسته مي شود ولي اين تاثير کمتر از لايه قبلي است همينطور اين تاثير لايه قبلي کاسته مي شود تا جايي که سرعت سيال بربر با سرعت اوليه مي شود و آنجا پايان لايه مرزي است.
ممکن است قطر لوله آنقدر کم باشد که لايه هاي مرزي تداخل پيدا کنند و يا ممکن است ديواره هاي لوله آنقدر از هم فاصله داشته باشند که حتي لايه هاي مرزي به همديگر هم نرسند .
اين تاثير لايه ها را و نيروي بازدارندگي آنها را اصطلاحا نيروي برشي يا  Shear Stress  ناميده مي شود و با نماد  τ  نشان داده مي شود.


اين نيروي برشي افقي متناسب است با تغييرات سرعت به تغييرات ارتفاع .


و ويسکوزيته را براي سيالات دراي حرکت  kinematic viscosity  نشان مي دهند و داراي رابطه زير است.


ويسکوزيته معيار بسيار مناسبي براي روانروي يا گرانروي سيالات در لوله ها مي باشد ، براي سيالات غليظ  که داراي گرانروي بالايي هستند اين مقدار مقدار بزرگي است مانند روغنهاي اتومبيل و براي آنهايي که براحتي حرکت مي کنند و روانروي خوبي دارند اين مقدار کوچکي مي باشد مانند آب.
با محاسبات ابعادي براي ويسکوزيته در حالت ديناميک ( Dynamic viscosity  ) مي توان واحد آن را بدست آورد که واحد آن Pa . s يا بطور مشابه N.s/m²  و يا Kg / m.s است که آنرا با CP  نيز نمايش مي دهند .  
                                                                                    ۱۰۰centipoise =  ۱g/cm.s = ۰.۱Pa.s 

معمولا ويسکوزيته را در دماي معيني اندازه مي گيرند و به عنوان مرجع از آن استفاده مي کنند براي آب خالص اين مقدار در دماي 20 درجه اندازه گيري شده است و برابر است با  1.0cP و اين آب مرجع و مبناي محاسبات ساير ویسکوزيته ها براي ساير مواد مي باشد .
براي  Kinematic viscosity واحد ν  در سيستم SI برابر با m²/s است و در سيستم cgs هم برابر با stokes يا در برخي موارد هم با (centistokes (cS نشان مي دهند.

۱stokes = 100 centistokes =  0.0001m²/s  = 1s²/m


________________________________________

ويسكوزيته ( لزجت ) ، ویسکوزیته ، واحد ویسکوزیته ، یکای ویسکوزیته
برچسب‌ها: ويسكوزيته, لزجت, ویسکوزیته, واحد ویسکوزیته, یکای ویسکوزیته
+ نوشته شده در چهارشنبه 13 آذر1387ساعت 16:52 توسط غریبه |



جذب سطحی

در عمليات جذب سطحي انتقال يك جز از فاز گاز يا مايع به سطح جامد صورت مي گيرد از كاربردهاي اين فرايند مي توان به رنگبري شربت قند و تصفيه روغنهاي صنعتي يا خوراكي و حذف مواد آلاينده از هوا يا مخلوط گازهاي ديگر اشاره كرد.
واژه جذب سطحي براي تشريح اين حقيقت به كار مي رود كه غلظت مولكولهاي جذب شده در سطح تماس جامد بيشتر از فاز گاز يا محلول است. جذب روي يك سطح جامد به علت نيروي جاذبه اتم ها يا مولكولها در سطح آن جامد است در عمل جذب سطحي نيروهاي مختلفي اعم از فيزيكي و شيميايي موثرند و مقدار آن بستگي به طبيعت ماده جذب شده وجسم جاذب دارد.
در حالت جداسازي هاي گازي از فرآيند جذب ، در رطوبت زدائي ها هوای خشک و ديگر گازها ، بوزدائي و جداسازي ناخاليصي ها از گازهاي صنعتي مثل دي اکسيد کربن ، بازيابي حلالهاي پرارزش از مخلوط رقيق آنها با هوا يا گازهاي ديگر، و جداسازي مخلوطي از هيدروکربن هاي گازي مانند مخلوطي از متان ، اتيلن ، اتان ، پروپيلن و پروپان استفاده مي شود. از فرآيندهاي جداسازي مايع مي توان رطوبت زدائي بنزين، رنگ زدائي محصولات نفتي و محلولهاي آبکي قندي، بوزدائي و طعم زدائي آب، و جداسازي هيدروکربن هاي آروماتيکي و پارافيني ، را نام برد که هرکدام از اين موارد در صنعت کاربرد وسيعی داشته و بنا به مورد و شرايط محدوده کاری از آن استفاده می شود.
اين عمليات ها همه از اين جهت مشابه هستند که در آنها مخلوطي که بايد تفکيک شود با يک فاز نامحلول ديگر تماس حاصل مي نمايد ( مانند جاذب جامد) و پخش نامساوي مواد اوليه بين فاز جذب شده ر وي سطح جامد و توده سيال موجب جداسازي مي شود.
دو مكانيزم اصلي براي جذب سطحي وجود دارد:
1 - جذب فيزيكي
2 - جذب شيميايي

جاذبها :
جامدي كه بر روي سطح آن جذب اتفاق مي افتد جاذب يا سوسترا مي نامند و مايع جذب شده را مجذوب مي نامند. جذب سطحي بر روي سطح مشترك جامد مايع به وقوع مي پيوندد.
جامدهاي جاذب معمولا به شکل گرانول ( ذرات کروی شکل با قطر چند ميلی متر) مصرف مي شوند و اندازه آنها از 12 ميليمتر قطر تا 50 ميکرومتر متغير است. بسیاری از جامدات این خاصیت را دارند که بتوانند مقداری گاز یا ماده حل شده در حلالی را ، جذب نمایند.
قدرت جذب یک ماده تابع عوامل زیر است :

سطح تماس
با افزایش سطح تماس مقدار جذب افزایش می یابد ، بهترین جذب کننده ها موادی هستند که ذرات ریز تری داشته باشند و به عبارت دیگر سطح تماس بیشتر داشته باشند. از میان مهمترین جذب کننده ها می توان ژل ، سیلیس ، کربن اکتیو را نام برد.

غلظت
مقدار ماده جذب شده برای واحد جرم جذب کننده تابعی از غلظت ماده حل شده می باشد. بررسی این دو کمیت در دمای ثابت منجر به بدست اوردن کمیت ایزوترم جذب سطحی می شود. این ایزوترم ها توسط افراد مختلفی بررسی شده است که مهمترین انها ایزوترم فرندلیش می باشد.

دما
افزایش دما اصولا باعث کاهش جذب سطحی می شود مگر در مواردی که جذب سطحی همراه با واکنش شیمیایی باشد.

نوع ماده جذب شده و جاذب
نوع ماده جذب شده و جاذب در جذب سطحی تاثیرگذار است به طوری که بعضی از مواد جاذب قدرت جذب زیاد نسبت به ماده حل شده به خصوصی از خود نشان می دهد ، در حالی که نسبت به ماده دیگر قدرت جذب کمتری دارند.

حالت ماده جذب شده و جاذب
حالت ماده جذب شده و جاذب ، همراه بودن ان با واکنش شیمیایی ، برگشت پذیر بودن و یا برگشت ناپذیر بودن واکنش انها نیز در جذب سطحی تاثیرگذار است.

 

ذغال هاي رنگ بر


اين مواد به شکل هاي مختلف ساخته مي شود:
1- مخلوط کردن مواد گياهي با مواد معدني مانند کلريد کلسيم، کربنيزه کردن، و شست شوي مواد معدني
2- مخلوط کردن موادآلي مانند خاک اره با مواد متخلخل مثل سنگ آتشفشاني (سنگ پا) و حرارت دادن و کربنيزه کردن تا زماني که مواد کربني در سطح مواد متخلخل رسوب نمايند.
3- کربينزه کردن چوب، خاک اره، و مشابه آن و فعال سازي با هواي داغ يا بخار، و از ليگنيت و ذغال بيتومينوس به عنوان مواد اوليه استفاده مي شود.
از اين مواد براي اهداف زيادي مانند رنگ زدائي محلولهاي شکر، مواد شيميايي صنعتي، داروها و مايعات خشک شوئي، تصفيه روغنهاي گياهي و حيواني و در بازيابي طلا و نقره از محلولهاي سيانور حاصل از شستشوي سنگ معدن، استفاده مي شود.

+ نوشته شده در جمعه 17 آبان1387ساعت 11:57 توسط غریبه |



تبلور ( کریستالیزه کردن )

تبلور یکی از تکنیک های خالص سازی است و يكي از بهترين روشهاي تخليص اجسام جامد است که در آن ماده جامد ناخالص در حداقل مقدار حلال داغ حل می شود و در اثر سرد کردن در محلول رسوب میکند.

روش عمومي تبلور عبارت است از :
●  حل كردن جسم در حلال مناسب به كمك گرما و تهيه محلول سير شده از جسم
●  صاف كردن سريع محلول گرم
●  سرد كردن تدريجي محلول صاف شده به منظور راسب كردن جسم به شكل بلور
●  صاف كردن و شستن بلورها با حلال سرد  و خشك كردن آنها
●  تعيين نقطه ذوب بلور

عوامل تاثیر گذار در حلالیت:
1- خصوصیات حلال (  قطبی یا غیرقطبی )
2- حجم حلال 
3- دمای حلال ( حلالیت با افزایش دما افزایش میابد )
انتخاب حلال مناسب نكته اساسي و مهم در عمل تبلور محسوب مي شود. حلال مناسب حلالي است كه در دماي معمولي جسم را به مقدار جزئي در خود حل كند، ولي در گرما و به ويژه در دماي جوش، اين انحلال به آساني صورت گيرد. عامل ديگر در انتخاب حلال مناسب، توجه به قطبيت آن است كه با توجه به ساختمان ماده مورد نظر انتخاب مي شود. زيرا تركيبات قطبي در حلالهاي قطبي و تركيبات غير قطبي در حلالهاي غير قطبي حل مي شوند.

به هنگام انتخاب حلال مناسب براي تبلور، به نكات زير باید توجه کرد :
●  حلال در دماي معمولي ( دماي آزمايشگاه ) نباید تركيب را حل كند، اما در نقطه جوش خود بايد حداكثر تركيب يا تمام آن را در خود حل كند.
●  نقطه جوش حلال نبايد از نقطه ذوب تركيب مورد نظر بيشتر باشد. زيرا در اين صورت، پيش از اينكه دماي حلال به نقطه جوش آن برسد، جسم در حلال ذوب مي شود. ( در پديده تبلور، جسم بايد در حلال حل شود).
●  حلال و جسم حل شده نبايد با هم واكنش بدهند.
●  تا حد امكان نقطه جوش حلال پايين باشد تا به آساني تبخير شود.

حلال های مورد استفاده در تبلور ( کریستالیزه کردن )

چند نکته در مورد عمل تبلور ( کریستالیزه کردن )● چنانچه محلول به شدت رنگي و يا ناخالص باشد، گرم كردن را قطع كنيد پس از اينكه محلول، اندكي خنك شد، كمي پودر زغال به آن اضافه كنيد. زغال به دليل دارا بودن سطح فعال زياد مي تواند ناخالص يها و رنگ را به خود جذب كند. سپس مجددا محلول را گرم كنيد.
● برای تسریع در عمل تبلور يك تكه از بلور تركيب را به عنوان هسته اوليه در ظرف بيندازيد اين عمل را بذرافشاني مي نامند.

 


برچسب‌ها: تبلور, تبلور مجدد, کریستالیزه کردن, کریستالیزاسیون, کریستالیزه, کریستال, روش خالص سازی, روش های خالص سازی
+ نوشته شده در یکشنبه 28 مهر1387ساعت 19:9 توسط غریبه |



روش تهیه تیوسولفات سدیم

 

تیوسولفات سدیم نمک اسید تیو سولفوریک می باشد که این اسید بر خلاف نمک هایش بسیار ناپایدار است. اگر به محلول تیوسولفات سدیم محلول یک اسید قوی مثل اسید کلریدریک افزوده شود پس از اندک مدتی گوگرد رسوب نموده و محلول شدیدا بوی انیدرید سولفورو می دهد.

تیوسولفات سدیم به اسانی کلر را احیا می نماید.

 

اگر مقدار کلر زیاد باشد عدد اکسایش گوگرد از 2- به 6+ می رسد.

 

 

در عکاسی سدیم تیوسولفات به عنوان داروی ثبوت مصرف می گردد. زیرا تیوسولفات بر هالوژن های نقره اثر کرده و به اسانی انها را حل می نماید ولی بر خود نقره بی اثر است.

 

 

در شیمی تجزیه واکنش بین تیوسولفات و ید اساس سنجش های یدومتری می باشد.

برای تهیه نمک تیوسولفات می توان از سولفیت سدیم و گل گوگرد استفاده نمود. اگر سولفیت سدیم در دسترس نباشد می توان ان را از اثر گاز SO2 بر کربنات سدیم بدست اورد. گاز SO2 از اثر اسید سولفوریک غلیظ بر پودر مس تهیه می گردد.

دستگاهی مطابق شکل زیر سوار کنید و نمک سولفیت سدیم را تهیه نمایید. سرعت خروج گاز  SO2 را می توان توسط شعله و میزان اسید سولفوریک غلیظ کنترول نمود.

 

                     

 

روش تهیه

ابتدا 6 گرم سولفیت سدیم را همراه با 30 میلی لیتر اب مقطر در یک بشر 300 میلی لیتری وارد نموده و تا نقطه جوش حرارت دهید تا حل گردد. 2 گرم گوگرد اضافه نموده و محلول تعلیقی حاصل را بجوشانید تا تقریبا تمام گوگرد وارد واکنش شود. محصول را تا داغ است صاف کنید. محلول زیر صافی را تبخیر نموده تا تبلور شروع شود. سپس در حمام یخ سرد نموده و توسط پمپ خلا صاف نمایید. ماده بدست امده را در یک اون در دمای 40 تا 50 درجه سانتیگراد خشک نمایید.

 

تعیین اب تبلور محصول بدست امده

2.48 گرم از نمک بدست امده را در اب مقطر حل نموده و به حجم 100 میلی لیتر برسانید و انرا توسط محلول استاندارد تیتر نمایید. برای تهیه محلول استاندارد 1.27 گرم ید و 1 گرم یدور پتاسیم را همراه با اب مقطر در بالن ژوژه 100 میلی لیتری وارد نموده و با اضافه نمودن اب مقطر بعد از انحلال کامل ان را به حجم برسانید. 10 میلی لیتر از محلول نمک بدست امده را در مجاورت چسب نشاسته با محلول استاندارد تیتر نمایید.


=====================================
کلمات کلیدی : روش تهیه تیوسولفات سدیم - تیوسولفات سدیم - تهیه تیو سولفات سدیم - اسید تیو سولفوریک – تیوسولفات – یدومتری - نمک تیوسولفات - سولفیت سدیم - تعیین اب تبلور تیوسولفات  - تهیه تیو سولفات سدیم


برچسب‌ها: روش تهیه تیوسولفات سدیم, روش تهیه تیو سولفات سدیم, سنتز تیوسولفات سدیم, تیوسولفات سدیم, تیو سولفات سدیم, سدیم تیوسولفات, سدیم تیو سولفات, اسید تیو سولفوریک, نمک تیوسولفات, سولفیت سدیم
+ نوشته شده در سه شنبه 1 مرداد1387ساعت 20:21 توسط غریبه |



روش تهیه پرمنگنات پتاسیم

پرمنگنات پتاسیم یک اکسید کننده قوی است و در اکثر واکنشهای شیمیایی بعنوان عامل اکسید کننده استفاده می‌شود. نام آیوپاک آن پتاسیم منگنات (VII) است. وزن مولکولی پرمنگنات پتاسیم 158.04gr/mol ، شکل آن منشوری ، جامد ، به رنگ ارغوانی تیره ، محلول آبی آن به رنگ صورتی و ترکیبی بدون بو است. این ترکیب بدلیل خاصیت اکسید کنندگی بسیار خورنده است.

روش تهیه
5 گرم هیدروکسید پتاسیم و 2.5 گرم کلرات پتاسیم را با هم در بوته نیکلی ذوب کنید. در حالیکه مخلوط
را هم می زنید 2 گرم دی اکسید منگنز یا سنگ معدن ان ( پیرولوزیت ) اضافه نمایید. با ادامه افزایش دی اکسید منگنز یا سنگ معدن ماده مذاب سفت می شود. در این مرحله چند دانه هیدروکسید پتاسیم می توان اضافه کرد تا مذاب حالت سیال داشته باشد. پس از کامل شدن افزایش دی اکسید منگنز بگذارید مذاب خشک شود و انرا به دو قسمت 100 میلی لیتری اب جوش استخراج کنید. یک قطره از محلول را روی کاغذ صافی بگذارید چنانچه رنگ سبز مشاهده گردید از درون محلول در حالیکه گرم است ( 50 درجه سانتیگراد ) دی اکسید کربن عبور دهید تا اینکه روی کاغذ صافی فقط رنگ بنفش مشاهده شود. محلول را از درون صافی شیشه ایی عبور دهید. زیر صافی را تبخیر نمایید تا تبلور شروع شود.  ان را سرد و سپس صاف کنید. بلور های پرمنگنات را در اتو کلاو در دمای 100 درجه سانتیگراد خشک کنید.

برای تعیین درجه خلوص پرمنگنات بدست امده ان را توسط اسید اگزالیک تیتر نمایید. روش دیگر تعیین درجه خلوص سنجش پرمنگنات پتاسیم با استفاده از اسپکتروفتومتر می باشد.

                       

+ نوشته شده در جمعه 21 تیر1387ساعت 15:30 توسط غریبه |



روش تهیه زرد کروم و نارنجی کروم

از تر کيبات کروم از جمله اکسید کروم سبز , زرد کروم و نارنجی کروم  در صنایع رنگ سازی استفاده می شود. اين رنگدانه ها در رنگها و پلاستيکها کاربرد دارند. از جمله ویژگی های رنگدانه هاي کرومات سرب درخشندگي فام ، قدرت رنگ زنندگي و قدرت پوشانندگي بالا را می توان نام برد. 

روش تهیه زرد کروم ( PbCrO4 )
6.5 گرم استات سرب را وزن کرده در 50 میلی لیتر اب مقطر حل کنید سپس 1.5 گرم دی کرومات پتاسیم را با ان مخلوط نمایید. محصول را به مدت نیم ساعت در درجه حرارت 85 تا 90 درجه سانتیگراد در حمام اب قرار دهید. سپس ان را سرد و بعد صاف نمایید و رسوب بدست امده را در اتوکلاو در 100 درجه سانتیگراد خشک کنید.

    

روش تهیه نارنجی کروم ( PbCrO4.PbO )6.5 گرم استات سرب را در 60 میلی لیتر اب مقطر حل کنید. 1.5 گرم دی کرومات پتاسیم به محلول استات سرب اضافه کنید در هنگام جوشیدن 19 میلی لیتر محلول سود 4 نرمال به ان اضافه کنید. سپس محصول را به مدت 20 دقیقه در درجه حرارت 90 درجه سانتیگراد قرار داده و سپس ان را صاف کرده و  خشک کنید.

   

 


برچسب‌ها: زرد کروم, نارنجی کروم, روش تهیه زرد کروم, روش تهیه نارنجی کروم, دی کرومات پتاسیم
+ نوشته شده در چهارشنبه 5 تیر1387ساعت 18:23 توسط غریبه |



تهيه اسيد بوريک از بوراکس

 

اسيد بوريک (اسيد ارتوبوريک) اسيدی بسيار ضعيف است که از بوراتها و يا هيدروليز هاليدهای بور با  هيبريداسيون  sp2 به دست می آيد. اين اسيد به صورت بلورهای سفيد سوزنی شکل است که در آن واحدهای B(OH)2 از طريق پيوند های هيدروژنی به يکديگر متصل شده اند و لايه های نامحدودی( با فاصله  18/3 انگستروم ) با تقارن تقريبا شش ضلعی تشکيل می دهند.

اسيد بوريک در آب تا حدودی حل شده و انحلال پذيری آن با افزايش دما زياد می شود. اين اسيد تک بازی است.

 

روش کار

12گرم بوراکس را در25 میلی لیتر آب مقطر گرم حل کرده و محلول حاصل را با اسيد کلريدريک25 % خنثی کنيد. محلول را به آرامی سرد کرده و جسم بلورين حاصل را با استفاده از قيف بوخنر صاف کنيد. اسيد بوريک را بروی کاغذ صافی خشک کنيد و محلول زيرين را جهت گرفتن مابقی اسيد، تغليظ نمائيد.

           


برچسب‌ها: اسید بوریک, بوریک اسید, اسيد ارتوبوريک, روش تهیه اسید بوریک, بوراکس
+ نوشته شده در شنبه 18 خرداد1387ساعت 12:46 توسط غریبه |



روش تهیه نارنجی متیل

 

در یک لوله ازمایش 1.6 میلی لیتر یا 1.5 دی متل انیلین ریخته و سپس مقدار 0.8 میلی لیتر اسید استیک یخی اضافه کرده و کاملا ان را مخلوط کنید. محلول نمک دی ازونیم ترکیب دی متیل انیلین استات را سریعا افزوده و خوب مخلوط کنید. محلول نمک دی ازونیوم ترکیب دی متیل انیلین استات را سریعا افزوده و خوب مخلوط کنید. سپس مخلوط را ضمن اینکه گاهگاه به هم می زنید به مدت 5 تا 10 دقیقه ساکن نگه دارید. با افزودن محلول تهیه شده از 1.8 گرم سدیم هیدروکسید جامد در 5 میلی لیتر اب قلیایی کنید. در این حالترنگ شدسدا قرمز محیط به صورت نارنجی متمایل به زرد تغییر یابد. به یکباره نارنجی متیل جدا می شود , برای کامل شدن رسوب گیری می توانید حدود 5 گرم نمک تمیز به ان اضافه کنید , توسط خلا زسوب را روی کاغذ صافی ضخیم جمع اوری کرده و سپس محصول ناخالصی را توسط اب داغ متبلور کنید. معمولا 5 تا 6 میلی لیتر اب داغ به ازای هر گرم از جسم لازم است. محلول داغ صاف شده را سرد کرده و بلورهای به دست امده را توسط خلا صاف کنید. انها را با اتانول و سپس با اتر بشویید. مقدار کمی از نارنجی متیل را در اب حل کرده و چند قطره کلریدریک اسید رقیق به ان بیفزایید. دوباره توسط سدیم هیدروکسید ان را قلیایی کنید. تغییرات رنگ را مشاهده کنید. اثر قلیا و اسیدها را احتمالا می توانید توسط تغییرات ساختمانی زیر ارائه کنید.

 

                                                 

+ نوشته شده در شنبه 11 خرداد1387ساعت 21:3 توسط غریبه |



روش تهیه پلی وینیل استات

 

0.75 گرم پلی ونیل الکل را در یک بالن دو دهانه بریزید و 25 میلی لیتر اب بهان اضافه کنید. بالن را به مبرد وصل کنید و داخل حمام 90 درجه سانتیگراد بگذارید. محتویات بالن باید مرتب هم زده شود تا پلی وینیل الکل حل شود. بعد از حل شدن پلی ونیل و بر طرف شدن کف روی ان اولسی فایر یا پایدار کننده است. 0.2 گرم امونیم پرسولفات . 0.1 گرم سدیم استات را دقیقا وزن کرده و در 5 میلی لیتر اب مقطر حل کنید. این محلول را به عنوان محلول شماره دو در نظر بگیرید. 12 میلی لیتر وینیل استات را نیز به عنوان محلول شماره دو در نظر بگیرید. به هنگام اضافه کردن محلول شماره یک و دو دمای حمام را به 80 درجه سانتیگراد برسانید و به مدت 60 دقیقه دو محلول را متناوبا و قطره قطره به محتویات بالن اضافه می کنیم به طوری که ابتدا مونومر و بعد اغازگر ( ابتدا محلول شماره دو و بعد محلول شماره یک ). بعد از اینکه مونومر تمام شد حدود 5 دقیقه نیز اولسیون را هم بزنید و بعد سرد کنید.

 

                                                                                           

 

 

                                                                 

+ نوشته شده در یکشنبه 5 خرداد1387ساعت 19:31 توسط غریبه |



گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه

در این پست گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه را برای شما دوستان قرار دادم تا دوستانی که با روند نوشتن گزارش کار اشنا نیستند و یا مشکلی در نوشتن گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه دارند از این مطالب استفاده کنند.

 

ازمایشگاه شیمی تجزیه

تهیه ی محلول ها

تیتراسیون های خنثی شدن ( اسید – باز )

تیتراسیون های اسید و باز چند ظرفیتی و مخلوط ان ها

تیتراسیون های اسید و باز ضعیف

تیتراسیون های اکسایش – کاهش ( اکسیداسیون – احیا )

تیتراسیون های کمپلکسومتری ( ته نشینی )

 

پس از دانلود فایل را از حالت فشرده خارج کنید.

پسورد : www.4800.blogfa.com

  

فایل ها به صورت pdf می باشد و برای مشاهده ان نیاز به برنامه مربوطه دارید که می توانید از لینک زیر دانلود کنید.

 

نرم افزار Foxit PDF Editor 2.0 باحجم 500 کیلوبایت

 

نرم افزار Foxit Reader Pro با حجم 3.2 مگابایت

 

 یا

نرم افزار Adobe Acrobat Reader 8.1.2 با حجم 22.3 مگابایت

 

امیدوارم این مطلب برای شما مفید باشد.

می توانید نظرات خود را در مورد این مطلب در قسمت نظرات مطرح کنید.


_____________________________________________

 گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه, گزارش کار آزمایشگاه شیمی تجزیه, تیتراسیون های خنثی شدن, تیتراسیون های اسید – باز, اسید و باز ضعیف, اکسیداسیون – احیا, تیتراسیون های اکسایش – کاهش, کمپلکسومتری


برچسب‌ها: گزارش کار ازمایشگاه شیمی تجزیه, گزارش کار آزمایشگاه شیمی تجزیه, تیتراسیون های خنثی شدن, تیتراسیون های اسید – باز, اسید و باز ضعیف, اکسیداسیون – احیا, تیتراسیون های اکسایش – کاهش, کمپلکسومتری
+ نوشته شده در جمعه 3 خرداد1387ساعت 13:19 توسط غریبه |



تست های شناسایی الکل ها

الکل ها دسته بزرگی از ترکیبات الی حاوی گروه هیدروکسی (OH) هستند که منبع طبیعی ان ها گیاهان بوده و در صنعت از مشتقات نفت نظیر اتیلن ساخته می شود. استفاده وسیع ان ها به عنوان حلال ̦ پاک کننده ̦ سوخت و نیز به عنوان موادی که در صنعت دارویی مصرف دارند. این ترکیبات اغلب در گروههای حلالیت N1S1 و یا N2  قرار دارند و به طریق زیر شناسایی می شوند:

تست سدیم

ترکیبات دارای هیدروژن فعال در واکنش با سدیم می توانند هیدروژن خود را ازاد کنند. بسته به نوع ترکیب این هیدروژن می تواند دوباره در محیط جذب یک مولکول دیگر شود و یا از محیط خارج شود. الکل ها در ترکیب با سدیم ̦ هیدروژن خود را به صورت گاز ازاد می کنند. این تست به ترکیبات دارای 3 تا 8 کربن جواب مثبت می دهد. الکل ها سبکتر به دلیل وجود اب در محیط به سرعت با سدیم واکنش می دهند ( این الکل ها جاذبه الرطوبه اند). الکل های سنگین تر ( بیش از 8 کربن ) به کندی واکنش می دهند به طوری که خروج گاز محسوس نیست. این تست برای هیدروژن هایی که در ترکیبات خنثی به سهولت قابل استخلاف باشد مناسب است. به عبارت دیگر هیدروژن های متصل به اکسیژن نیتروژن و یا گوگرد به این تست پاسخ مثبت می دهند.

سدیم تست مناسبی برای تشخیص هیدروژن های فعال در اجسامی که به راحتی یونیزه نمی شوند به عبارت دیگر برای ترکیبات گروههای SA ̦  A2 ̦  A1 و S2 روش مناسبی نیست.

روش کار :

در یک لوله ازمایش خشک یک میلی لیتر الکل مورد ازمایش را بریزید و به ان یک تکه کوچک سدیم بیفزایید. تشکیل حباب های هیدروژن در اطراف سدیم و خروج ان ها نشان دهنده وجود هیدروژن قابل استخلاف در ترکیب است.

 

تست سریک امونیوم نیترات

این معرف با ترکیباتی که دارای گروه های OH الکی هستند کمپلکس قرمز رنگ تشکیل می دهد. الکل های نوع اول دوم و سوم که کمتر از10 کربن دارند به این تست پاسخ مثبت می دهند. امینو الکل ها به دلیل افزایش PH محیط نتیجه مطلوبی نشان نمی دهند زیرا در این حالت یون سریک به صورت هیدروکسید رسوب می کند. هرچه وزن مولکولی الکل افزایش یابد شدت رنگ کمتر شده و تا حدودی به رنگ قرمز قهوه ای متمایل می شود.

در مورد الکل ها ظهور رنگ قرمز نشانه مثبت بودن واکنش است. این رنگ بسته به نوع الکل طی مدت زمان مشخصی بیرنگ می شود. زمان شپری شدن تا بیرنگ شدن کامل در شتاسایی الکل مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا متانول طی هفت ساعت و الیل الکل طی شش دقیقه بیرنگ می شود. ازمون باید در دمای اتاق ( 25 – 20 درجه سانتیگراد ) صورت گیرد زیرا بسیاری از ترکیبات در دماهای بالاتر توسط سریم (IV) اکسید می شود.

روش کار :

 اجسام محلول در ابدریک لوله ازمایش 0.5 میلی لیتر معرف فوق را با 3 میلی لیتر اب مفطر رقیق کرده و کاملا مخلوط کنید. سپس 4 تا 5 قطره از جسم مرد ازمایش را به این محلول اضافه کنید. تغییر رنگ را مورد مشاهده قرار دهید. اگر جسم جامد است بهتر است ابتدا ان را در اب حل کنید و سپس معرف را به ان بیفزایید.

اجسام نامحلول در ابدر لوله ازمایشی 0.5 میلی لیتر معرف و 3 میلی لیتر دی اکسان را مخلوط کنید. اگر رسوبی حاصل شد به ان 3 تا 4 قطره اب مقطر اضافه کنید تا محلول شفاف شود. سپس 4 تا 5 قطره از جسم مورد ازمایش را به ان بیفزایید به تغییر رنگ توجه کنید. اگر جسم جامد بود ابتدا ان را در دی اکسان حل کرده سپس معرف را اضافه کنید.

 

معرف جونز ( انیدرید کرومیک ̦ کروم تریوکسید )

الکل های دارای هیدروژن در موقعیت الفا نسبت به کربن حامل OH , با این معرف اکسایش می یابد. به طور کلی ترکیباتی که در ان ها گروه هیدروکسیل روی کربنی که حداقل یک هیدروژن دارد استخلاف شده باشد توسط این معرف اکسید می شوند. به عبارت دیگر الکل های نوع اول و دوم تا 27 کربن به این تست پاسخ مثبت می دهند در حالیکه الکل های نوع سوم به این تست پاسخ منفی می دهند.

  

روش کار :

در یک لوله ازمایش خشک یک میلی لیتر استون خالص بریزید و به ان یک قطره جسم مورد ازمایش اضافه کنید و خوب مخلوط کنید سپس یک قطره معرف به ان بیفزایید. در صورت مثبت بودن تست طی 2 تا 3 ثانیه رسوب سبز متمایل به ابی ظاهر می شود.

توجه : فنل ها و الدهیدها نیز به این تست پاسخ مثبت می دهند.

 

معرف لوکاس

این معرف عبارت است از مخلوط HCL غلیظ و ZnCl2 خشک. موادی که به اسانی قادرند در موضع کربن حامل گروه هیدروکسیل ویژگی کاتیونی پیدا کنند به این تست پاسخ مثبت دهند. با این ازمایش معمولا نوع الکل مشخص می شود. الکهای حاوی حداکثر تا 6 کربن به این تست پاسخ مثبت می دهند الکل هایی با تعداد کربن بیشتر از 6 عدد در این محیط حل نشده به صورت نامحلول ( دو فاز ) باقی می مانند. مکانیسم واکنش از نوع SN1 است و تولید کربوکاتیون پایدار واکنش را تسریع می کند در نتیجه الکل های نوع سوم سریعتر از الکل های نوع دوم واکنش می دهند در حالی که الکل های نوع اول در حرارت متعارفی قادر به فعل و انفعال نیستند.

    

رنگ شیری ایجاد شده مربوط به الکیل کلرید به عنوان فاز دوم است. در بین الکل های نوع اول , الیل الکل به دلیل پایداری کاتیون الیل به معرف پاسخ مثبت می دهند.

روش کار :

در یک لوله ازمایش خشک به 4 تا 6 قطره الکل مورد ازمایش 3 میلی لیتر معرف بیفزایید. اگر محیط به سرعت کدر شود. الکل نوع سوم است در غیر این صورت در حمام اب گرم محلول را حرارت دهید. اگر پس از 5 دقیقه محلول کدری تشکیل شده الکل نوع دوم است و در صورت عدم پاسخ مثبت الکل نوع دوم است.

 

معرف پریدیک اسید

این معرف برای ترکیباتی که در انها عامل OH در مجاورت یک عامل OH دیگر و یا در مجاورت عامل کربونیل و یا عامل NH2 باشد همچنین در مواردی که دو گروه کربونیل در مجاورت یکدیگر قرار داشته باشد مناسب است. به عبارت دیگر این معرف برای شناسایی 1و2 دی ال ها , الفا هیدروکسی الدهیدها , الفا هیدروکسی کتون ها , 1و2 دی کتون ها و الفا هیدروکسی اسیدها به کار می رود. سرعت واکنش نیز به ترتیب ذکر شده در بالا است یعنی سرعت 1و2 گلیکولها بیشتر از همه و الفا هیدروکسی اسیدها کمتر از همه بوده و حتی گاهی جواب منفی است. اساس ازمایش حلالیت ناچیز AgIO3 در نیتریک اسید رقیق است. نقره ایدات به مقدار جزئی در نیتریک اسید حل شده در صورتی که نقره پریدات (AgIO4) در نیتریک اسید بسیار محلول است. چنانچه نیتریک اسید زیاد به کار رود نقره ایدات (AgIO3) نیز حل شده رسوب نخواهد کرد.

گاهی رنگ قهوه ای مربوط به تشکیل سیلور پرایدات (AgIO4) است که نشان دهنده جواب منفی است. این ازمایش برای اجسام محلول در اب مناسب است و برای اجسام نامحلول در اب می توان از حلال دی اکسان استفاده کرد. گروه اپوکسی نیز با پریدیک اسید قابل تشخیص است به شرط انکه مقدار کافی اسید برای هیدرولیز افزوده شود.

   

روش کار :

در یک لوله ازمایش 2 میلی لیتر محلول پریدیک اسید بریزید و به ان تنها یک قطره نیتریک اسید اضافه کنید. سپس یک قطر از جسم مورد ازمایش به ان افزوده پس از 10 تا 20 ثانیه تکان دادن , 1 تا 2 قطره نقره نیترات 5% به ان بیفزایید. تولید رسوب نقره یدات دلیل بر وجود عوامل OH مجاور است.


برچسب‌ها: شناسایی الکل, شناسایی الکل ها, شناسایي الکل ها, شناسایی الکلها, تست های شناسایی, تست شناسایی, تست سدیم, معرف جونز, معرف لوکاس, لوکاس, معرف پریدیک اسید
+ نوشته شده در پنجشنبه 26 اردیبهشت1387ساعت 16:54 توسط غریبه |



 تست حلالیت

حلالیت یک ماده عبارت است از تمایل ان برای ایجاد محیط همگن با مواد دیگری که معمولا حلال نامیده می شود. بررسی میزان و چگونگی حلالیت یک ترکیب در محیط های شیمیایی متفاوت , اطلاعاتی در مورد گروههای عاملی موجود در ترکیب , وزن مولکولی تفکیک الکترولیتی , دیفوزیون و ... به دست می اید. برای شناسایی ترکیبات الی , انها را بر حسب حلالیتشان در حلال های مختلف دسته بندی می کنیم.

در مورد حلالیت یک جسم در اب ,هرگاه حداقل 3 گرم از جسم در 100 میلی لیتر حلال شود ( معادل 0.1 گرم در 3 سی سی ) جسم را قابل حل می گویند.

روش کار :

0.2 میلی لیتر (۴ - ۳  قطره ) از جسم مایع یا 0.1 گرم از جسم مورد ازمایش را در لوله ازمایش بریزید به ان 3 میلی لیتر حلال مورد نظر بیفزایید بعد از اضافه کردن هر چند قطره مخلوط را خوب تکان دهید و سعی کنید دمای مخلوط از دمای محیط بیشتر نشود مدت یک دقیقه ان را به شدت تکان دهید. چنان چه محلول یکنواختی تولید شد جسم را قابل حل فرض کنید. این کار را در مورد هر یک از حلال ها بر طبق جدول حلالیت زیر تکرار کنید.

تذکر : در مورد اسید های غلیظ ابتدا حلال را در لوله ازمایش ریخته سپس جسم را به ان اضافه کنید. به کار بردن اسید های غلیظ گاه با انجام فعل و انفعالاتی نظیر تولید حرارت, تغییر رنگ و یا تولید رسوب همراه است که هر یک از این مشاهدات دلیل محلول بودن جسم است.

   

این تصویر برای نمایش در وبلاگ کوچک شده است , برای دیدن تصویر واضح تر اینجا کلیک کنید.

A1: شامل کربوکسیلیک اسیدهای با بیش از 6 کربن ̦ سولفیدها ̦ سولفونیک اسیدها و فنول های با گروه الکترون کشنده در موقعیت های ارتو و پارا که بیش از 5 کربن دارند.

A2: اسیدهای ضعیف نظیر فنول ها, سولفامیدهای حاصل از امین های نوع اول ̦ ترکیبات نیترو نوع و دوم, ایمیدها و تیوفنول ها , اکسیم ها , انول ها , بتا دی کتون ها.

B : ترکیبات بازی نظیر امین هایی که بیش از یک گروه اریل به نیتروژن ان ها متصل نباشد و حاوی بیش از 6 تا 8 کربن باشد , هیدرازین ها, امین های الیفاتیک.

S1: اجسام خنثی و محلول در اب مثل الکل ,الدهید , کتون , امید , اتر , استر ̦ نیتریل که تا 6 کربن دارند.

S2: اجسام شدیدا قطبی که در اتر حل نمی شود , مانند ترکیبات چند عاملی , پلی اسیدها , پلی هیدروکسی الکل ها , نمک ها, قند ها , امینو اسید و ...

SA: اجسام با خاصیت اسیدی مثل کربوکسیلیک اسیدها , سولفونیک اسیدهای تک عاملی تا 5 کربن.

SB: اجسام با خاصیت بازی مثل امین های تا 6 کربن.

N1 : کلیه ترکیبات موجود در گروه حلالیت S1 که بیش از 6 کربن و کمتر از 9 کربن دارند.

N2: کلیه ترکیبات موجود در گروه حلالیت S1 که با بیش از 9 کربن, اولفین ها , استیلن ها و ...

I : ترکیبات بی اثر, شامل هیدروکربن هایالیفاتیک و اروماتیک و مشتقات هالوژنه ان ها.


برچسب‌ها: حلالیت, گروههای حلالیت, گروه های حلالیت, گروه حلالیت
+ نوشته شده در دوشنبه 23 اردیبهشت1387ساعت 19:9 توسط غریبه |



محلول سازی

محلول سازی یکی از ابتدایی ترین کارهای در ازمایشگاه است که لازمه هر کار ازمایشگاهی است به همین جهت در این جا روش های ساده ومختصری در مورد محلول سازی در ازمایشگاه برای شما جمع اوری کرده ام و امیدوارم که مورد استفاده قرار گیرد.

 

محلول سازی از محلول های غلیظ ازمایشگاه

معمولا در ازمایشگاه محلول ها به صورت غلیظ و با درصد خلوص مشخص و استانداردی وجود دارد و برای تهیه محلول های رقیق تر باید از ان ها استفاده کرد.

برای این کار از روابط رقیق سازی استفاده می کنیم :

در رابطه بالا نیاز است که نرمالیته یا مولاریته محلول غلیظ موجود در ازمایشگاه را تعیین کنیم. برای تعیین نرمالیته از فرمول زیر استفاده می کنیم :

 

 

 
نرمالیته محلول غلیظ را بدست اوردیم. در رابطه اول فقط حجم محلول غلیظ ( v2 ) مجهول است که محاسبه می شود و فقط کافی است این مقدار (v1)را از محلول غلیظ برداشته و به حجم مورد نظر ( v2 ) برسانیم.

برای تعیین نرمالیته و مولاریته محلول های ازمایشگاهی می توانید از جدول زیر استفاده کنید. که در این صورت فقط به رابطه اول نیاز خواهید داشت.

 

 مثال :


100cc محلول اسید سولفوریک 2N تهیه کنید ؟

اطلاعاتی نظیر دانسیته , درصد خلوص , جرم مولکولی و ... را می توانید از برچسب روی ظرف محلول بدست اورید.

مقدار 5.43cc از محلول غلیظ اسید سولفوریک برداشته و به حجم 100cc برسانید. ( در بالون ژوژه 100cc )

 

تذکر : در مورد اسید های غلیظ و قوی مثل اسید سولفوریک همیشه اسید را به اب اضافه می کنیم. ( قبل از اضافه کردن اسید مقداری  اب مقطر در بالون بریزید و سپس اسید را اضافه کنید. )

 

 

محلول سازی از مواد جامد ازمایشگاه

برای محلول سازی از مواد جامد ازمایشگاه از رابطه زیر استفاده کنید :


فقط کافی است مقدار ماده جامد بدست امده را در مقداری اب مقطر حل کرده و به حجم مورد نظر برسانید.

 

مثال :

50cc محلول یک نرمال یدید پتاسیم تهیه کنید؟

(جرم مولکولی یدید پتاسیم : 166grگرم )

 اگر دقیقا ۸.3gr از یدید پتاسیم را در 50cc اب مقطر حل کنیم محلول یک نرمال بدست خواهد امد.

 

 تذکر : در مورد برخی مواد جامد که رطوبت جذب می کنند باید دقت شود که از فرمول نوشته شده بر روی برچسب ظرف ماده جرم مولکولی محاسبه شود . مثلا BaCl2 . 2H2O به جرم مولکولی ان دو ملکول اب ( 36gr ) اضافه شده است که باید در محاسبات لحاظ شود.

 

 تهیه چند محلول دیگر :

100cc محلول استات سدیم 10% ( وزنی - حجمی ) تهیه کنید؟

استات سدیم جامد است و در مورد جامدات فقط کافی است مقدار 10 گرم استات سرب را وزن کرده و به حجم 100cc برسانید.(واضح است که اگر 200ccمحلول بخواهیم باید 20gr گرم را در 200cc حل کنیم.)

نکته : در مورد مایعات حجم مربوط باید کم شود . در مورد جامدات به دلیل حل شدن ذرات جامد در بین حلال و نداشتن تاثیر ان چنان در تغییر حجم می توان از حجم ماده جامد صرفه نظر کرد اما مایعات این چنین نیست ( 10 سی سی محلول مورد نظر و 90 سی سی اب مقطر برای 10% حجمی - حجمی )

 

محلول 2:1  ( دو به یک ) اتانول تهیه کنید؟

یعنی به ازای یک سی سی اتانول دو سی سی اب مقطر اضافه کنید.


۱۰۰cc محلول اسید کلریدریک %25 از اسید کلریدریک غیظ %37 بسازید.

برای این کار طبق روش زیر محاسبه کنید و به اندازه مقدار بدست امده از محلول غلیظ برداشته و با اب مقطر به حجم مورد نظر برسانید.
 

 مقدار 67.5cc از اسید کلریدریک %37 برداشته و در یک بالون 100cc با اب مقطر به حجم برسانید.



=========================================
محلول سازی ، محلول سازي ، ساخت محلول ، ساختن محلول ، محلول سازی در ازمایشگاه  ، محلول سازی در آزمایشگاه ، محلول سازی از جامدات ، محلول سازی مایعات ، محلول سازی در آزمایشگاه شیمی ، طریقه محلول سازی ، اموزش محلول سازی ، رقیق سازی محلول ها ، رقیق سازی محلولها ، تهیه محلول ، تهیه محلولها ، محلول های ازمایشگاه ، محلولهای آزمایشگاه ، محلولهای آزمایشگاهی  


+ نوشته شده در جمعه 20 اردیبهشت1387ساعت 14:21 توسط غریبه |



تعیین وزن مخصوص (چگالی نسبی )

چگالی نسبی چگالی یک جسم , به چگالی یک ماده مرجع است . برای اندازگیری ان , نسبت وزن مایع مورد ازمایش را به وزن اب هم جحم در دمای مشخص به دست می اورند. از ان جا که وزن مایعات و گازها با دما تغییر می کند لازم است دمای مایع مورد ازمایش و اب یکسان باشد. در غیر این صورت باید ازروابط ویژهای برای به دست اوردن مقادیر واقعی استفاده کرد.

روش کار

چگالی مایع مجهول را می توان با استفاده از پیکنومتر بدست اورد. ابتدا پیکنومتر خالی و خشک را در حمام اب 20 درجه سانتیگراد قرار دهید سپس ان را وزن کنید. حال ان را با مجهول پر کرده مجددا در حمام اب 20 درجه سانتیگراد قرار دهید تا به تعادل دمایی برسدسپس ان را وزن کنید. پس از شستشوی کامل پیکنومتر , ان را با اب مقطر پر کرده و در حمام اب 20 درجه سانتیگراد قرار دهید. بعد از برقراری تعادل دمایی , پیکنومتر را وزن کرده و با استفاده از مقادیر به دست امده چگالی مایع را محاسبه کنید.

 

            

+ نوشته شده در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387ساعت 21:51 توسط غریبه |



پلی استیرن ( یونولیت )

یونولیت یا پلی‌استیرن (Polystyrene) که در ایران با نام‌ تجاری پلاستوفوم هم شناخته می‌شود، نوعی پلیمر سفید رنگ و عایق رطوبت و صدا و حرارت است که از فرایندهای پتروشیمی تهیه می‌شود. این ماده اولین بار توسط آلمان نازی در جنگ جهانی دوم برای ساخت پل‌های شناور روی آب ساخته شد.

مونومر این پلیمر استیرن است. پلی استیرن ویژگی بلوری ندارد و بنابرین بسیار شفاف است. تراکم حاقه های بنزنی متصل به زنجیر اصلی درشت مولکول مانع نظم ساختاری گشته و باعث مس شود پلی استیرن ماهیتا بی شکل باشد.با توجه به اینکه دمای گذار شیشه ای شدن پلی استیرن خیلی بالاتر از دمای معمولی است پلاستیک مفیدی است. این ویژگی باعث می شود که پلاستیک فوق العاده سخت و کمی شکننده باشد.

این پلی مر سخت , شکننده , شفاف و صیقل است و چگالی ان حدود 1.09 - 1.04 g/ml است. نور معمولی را تا حدود 90 درصد از خود عبور می دهد و ماده مناسبی جهت تهیه شیشه مصنوعی و ویترین ها در فضای بسته است.

روش تهیه :

مخلوطی از 22 میلی لیتر اب مقطر و 0.36 میلی لیتر محلول سدیم فسفات 10% و 0 میلی لیتر امونیاک غلیظ را در بالن بریزید و بر روی هم زن مغناطیسی قرار دهید و با سرعت 100 - 60 دور در دقیقه هم بزند.

6 میلی لیتر اب مقطر و 0.75 میلی لیتر کلسیم کلرید 10% را به تدریج در طول 30 دقیقه به وسیله قیف جداکننده به بالن اضافه کنید. این غمل باعت تشکیل کلسیم فسفات می شود که برای پخش مونومر در محیط به کار می رود. پس از اضافه کردن این مخلوط را داخل حمام اب 90 درجه سانتیگراد بگذارید و دمای بخاری و سرعت مگنت را تا انتهای واکنش ثابت نگه دارید. به 10 میلی لیتر مونومراسیون تقطیر شده 0.4 گرم بنزوئیل پروکسید اضافه کنید و پس از حل شدن این مخلوط را به وسیله قیف جداکننده در 10 دقیقه به مخلوط اضافه کنید. پس از دو ساعت پلی استیرن حاصل را روی قیف بوخنر صاف کنید و پس از شستشو با اب یا کلریدریک اسید 2% در اتو 40 درجه سانتیگراد خشک کنید.

 روش دیگر

الف ) تهیه پلی استیرن با استفاده از روش پلیمریزاسیون توده :

3 میلی لیتر استیرن را در یک لوله آزمایش بریزید ، سپس به اندازه نوک اسپاتول ، بنزوئیل پروکسید به عنوان آغازگر به آن اضافه کنید . لوله آزمایش را با یک درپوش ببندید ، و به آرامی آن را تکان دهید ، تا آغازگر حل شود . سپس درپوش را بردارید و لوله را درون یک حمام آب جوش قرار دهید . پس از حدود 1 الی 5/1 ساعت محتویات لوله آزمایش تبدیل به مایع ویسکوزی می شود . پلیمر را می توان در صورت لزوم در مقدار کمی تولوئن حل کرد . حال اگر این محلول را درون یک ارلن که محتوی 30میلی لیتر متانول سرد است ، بریزید ، پلی استیرن به صورت پلیمر جامد سفید رنگی رسوب خواهد کرد ، که می توان آن را بوسیله صاف کردن یا دکانت کردن جدا کرده و با متانول شستشو داد .

ب ) تهیه پلی استیرن با استفاده از روش پلیمریزاسیون محلول :

بداخل بالن 100 میلی لیتری خشک و تمیز و مجهز به مبرد رفلاکس ، محلول 3 میلی لیتر استیرن تازه تقطیر شده در 10 میلی لیتر تولوئن را  بریزید . سپس 5/1 میلی لیتر از محلول ،  08/0 گرم بنزوئیل پروکسید در 5 میلی لیتر تولوئن را به محتویات داخل بالن اضافه کنید . با انداختن سنگ جوش عمل رفلاکس ( بازروانی ) را به آرامی به مدت 5/1 ساعت انجام دهید . بعد از این مدت منبع گرمایی را حذف کرده و اجازه دهید بالن سرد شود . محتویات بالن را به داخل ارلن محتوی 100 میلی لیتر متانول سرد بریزید . در این حالت پلی استیرن به صورت پلیمر جامد سفید رنگی رسوب خواهد کرد ، این رسوبات را بوسیله صاف کردن یا دکانت کردن از محلول جدا کرده و با متانول شستشو دهید .

 


برچسب‌ها: پلی استیرن, پلی استایرن, یونولیت, پلاستوفوم, تهیه پلی استیرن, روش تهیه پلی استیرن, روش تهیه یونولیت
+ نوشته شده در شنبه 14 اردیبهشت1387ساعت 20:34 توسط غریبه |



استخراج کافئین از چای

50 گرم چای را در یک بشر یک لیتری ریخته با 500 میلی لیتر آب حدود 25 دقیقه بجوشانید. در یک بشر دیگر به وسیله پارچه آنرا صاف کنید و در همان حال ظرف محلول صاف شده باید روی اجاق باشد تا محلول سرد نشود. همراه با به همزدن 150 میلی لیتر محلول 10% بازی استات سرب به آن اضافه کنید. تانین رسوب میکند. محلول گرم را صاف کنید. محلول را با اسید سولفوریک رقیق واکنش دهید تا سولفات سرب رسوب کند. رسوب را صاف کنید. به محلول 5 گرم کربن اکتیو اضافه کنید و حرارت دهید تا حجم آن حدود 200 – 150 میلی لیتر بشود. محلول را صاف کنید و با 25 میلی لیتر کلروفرم تکان دهید. لایه کلروفرم را در قیف جدا کننده جدا کنید. استخراج با 25 میلی لیتر کلروفرم را 3 مرتبه انجام دهید. به وسیله تقطیر، بیشتر کلروفرم را خارج کنید. باقی مانده را در مقدار کمی آب گرم حل کنید و محلول را با تبخیر آهسته فشرده کنید. کافئین مانند رشته های ابریشم جدا میشود. محصول کافئین با یک مولکول آب همراه است که اگر تا 100 درجه سانتیگراد آنرا گرم کنید آبش را از دست میدهد.

 

+ نوشته شده در دوشنبه 2 اردیبهشت1387ساعت 21:50 توسط غریبه |



ضد یخ ها

ضد یخ ها موادی هستند که در سیستم های خنک کننده و در رادیاتورهای موتورهای احتراق داخلی جهت حصول اطمینان از جریان داشتن مایع در درجات کم حرارتی به منظور جلوگیری از خسارت ناشی از تشکیل یخ به کار برده می شود .

شرایط لازم عبارت از این هستند که ماده مرکبه باید نقطه انجمادی کمتر از نقطه انجماد مورد وقوع احتمالی باشد بدون اینکه نقظه جوش را از نقطه جوش اب زیاد پایین بیاورد نباید فلزات را بخورد یا اینکه اتصالات لاستیکی را ضایع کند باید تا نقطه جوش مربوطه پایدار بوده و از لحاظ تجاری در دسترس باشد.

قبلا کلرو کلسیم برای رادیاتور اتومبیل ها به کاربرده می شد که خوردگی ایجاد می کرد این جسم هنوز در مخازن اتش نشانی به کار برده می شود . ولی نقطه جوش زیاد ان امکان گرم شدن بیش از حد موتور را به وجود می اورد به علاوه روغن های لاستیک را نرم میکند. الکل اتیلیک ( اتانول –  الکل تقلبی ) نیز ممکن است به کار برده شود ولی متانول کمتر خورنده بوده و ارزانتر است. یک محلول 30 درصد الکل اتیلیک در اب دارای نقطه انجمادی حدود 15- درجه سانتیگراد و محلول 50 درصد ان حدود 32- درجه سانتیگراد است به هر صورت الکل باید به علت اتلاف ان بر اثر تبخیر مکرر تجدید شود.

گلیسیرول ( گلیسرین ) نیز به عنوان ماده ضد یخ به کار برده می شود محلول 40 درصد ان در اب نقطه انجماد را تا 17.5- درجه سانتیگراد و محلول 50 درصد ان تا 26- درجه سانتیگراد پایین می اورد از معایب ان لزج بودن را میتوان نام برد ولی به اسانی تبخیر نمی شود.

اتیلن گلیکول نقطه انجماد را به میزان بیشتری از الکل پایین می اورد و دارای نقطه جوش زیادی است . به طوری که بر اثر تبخیر از بین نمی رودو اتصالات لاستیکی را نیز نرم نمیکند ولی قیمت مواد اولیه ان بیشتر است .

مواد ضد یخ با اسامی تجاری مختلفی وجود دارند که عموما بر مبنای اتیلن گلیکول و گاه بر مبنای متانول ساخته شده اند. مواد دیگری نظیر گلیسرین یا پروپانول نیز به انها برای جلوگیری از کف کردن و تشکیل خلط افزوده می شود. صرف نظر از رادیاتورهای موتورهای احتراقی مخلوطی از مواد مختلف با اب در نسبت های معین درجه انجماد محلول را تا حد زیادی پایین می اورد که از این مخلوط ها برای مقاصد مختلف استفاده می شود.

 

 

 

مایعات ضد یخ

از محلول 20 تا 25 درصد گلیسرین در اب می توان به عنوان ضد یخ در رادیاتور اتومبیل استفاده نمود.

جدول زیر مقدار درصد گلیسرین را برای  درجات مختلف سرما نشان می دهد :

 

 

 

با استفاده از محلول الکل صنعتی و یا اتیلن گلیکول نیز می توان ضد یخ تهیه نمود که بر حسب درجات سرما مقادیر هر یک در جدول زیر امده است.

 

 

 

منبع :

فرهنگ جامع فرمولها و فراورده های صنعتی

ترجمه و اقتباس : دکتر تقی قفقازی , مهندس مهران بختی و بشیر بختی

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 28 فروردین1387ساعت 21:43 توسط غریبه |



یکی از نرم افزار های پرکاربرد برای رسم نمودار و دیاگرام های مختلف نرم افزار معروف Excel است که برای رسم نمودار های مرتبط با شیمی هم کاربرد زیادی دارد .

در این مطلب که به صورت pdf است , توضیحاتی کامل در مورد این نرم افزار به همراه جزئیات این نرم افزار داده شده است که با مطالعه این مطلب به راحتی میتوانید با برنامه کار کنید . این مطلب را از لینک زیر میتوانید دانلود کنید .

فایل به صورت pdf می باشد و برای مشاهده ان نیاز به یکی از برنامه های کار با pdf می باشید .

دانلود با حجم 11.2 مگابایت

 

+ نوشته شده در دوشنبه 26 فروردین1387ساعت 21:14 توسط غریبه |



سنتز استانیلید از آنیلین

استیل دار کردن آنیلین با استفاده از استیک انیدرید در محیط اسیدی به سادگی و با راندمان نسبتا خوبی امکانپذیر است. عامل استیله کننده در این آزمایش استیک انیدرید میباشد.

روش کار

10 سی سی آنیلین را به یک بشر حاوی محلولی از 9 سی سی HCl غلیظ در 250 میلی لیتر آب اضافه کنید. مخلوط را کاملا به هم بزنید تا آنیلین حل شود. در صورتی که محلول رنگی بود حدود 2 گرم کربن فعال به آن اضافه کنید و 2 دقیقه بجوشانید و صاف کنید تا محلول شفاف بدست آید.
محلولی از 17 گرم سدیم استات در 50 سی سی آب تهیه کنید.
به محلول آنیلین در اسید کلریدریک (محلول اول) 13 سی سی استیک انیدرید اضافه کرده و به هم بزنید تا محلول همگن به دست آید. محلول حاصل را بلافاصله به بشر حاوی حاوی محلول سدیم استات اضافه کنید. بشر را در حمام یخ گذاشته و بشدت به هم بزنید تا کریستالهای بیرنگ استانیلید جدا شوند. کریستالها را صاف کرده و با آب سرد بشویید و آنها را خشک کنید.
در صورتی که استانیلید رنگی باشد نشانه ناخالصی است. برای خالص سازی، آنرا در حد اقل آب داغ تبلور مجدد نمائید.
راندمان و نقطه ذوب را تعیین کنید.

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 22 فروردین1387ساعت 22:25 توسط غریبه |